Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (721)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Mówi mu Piłat: Co to jest prawda? I to powiedziawszy znów wyszedł do Judejczyków i mówi im: Ja żadnej (nie) znajduję w nim przyczyny (do kary). Jest zaś zwyczaj wam, aby jednego uwolniłem wam w Paschę. Chcecie więc, uwolnię wam króla Judejczyków? Wykrzyknęli więc znowu mówiąc: Nie tego, ale Barabasza. Był zaś Barabasz rozbójnikiem. Wtedy więc wziął Piłat Jezusa i wybatożył. I żołnierze, splótłszy  wieniec z cierni, nałożyli na jego głowę, i płaszczem purpurowym odziali go; i przychodzili do niego i mówili: (Witaj), królu Judejczyków. I dawali mu policzki”. (Według Jana 18, 38 – 19, 3)

„I przywoławszy jednego każdego (z) dłużników pana swego, mówił pierwszemu: Ile winien jesteś panu memu? On zaś powiedział: Sto baryłek oliwy. On zaś powiedział mu: Weź twe zapisy i usiadłszy szybko napisz pięćdziesiąt. Potem drugiemu powiedział: Ty zaś ile winien jesteś? On zaś powiedział: Sto „kor” zboża. Mówi mu: Weź twe zapisy i napisz osiemdziesiąt. I pochwalił pan szafarza niesprawiedliwości, że rozsądnie uczynił. Bo synowie wieku tego rozsądniejsi nad synów światła (względem) pokolenia swego są”. (Według Łukasza 16, 5 – 8)

„I kiedy zbliżyli się do Jerozolimy i przyszli do Betfage do Góry Oliwek, wtedy Jezus wysłał dwóch uczniów, mówiąc im: Ruszajcie do wsi naprzeciw was, i zaraz znajdziecie oślicę uwiązaną i oślę z nią. Odwiązawszy przyprowadźcie mi. I gdyby ktoś wam powiedział coś, powiecie, że: Pan ich potrzebę ma. Zaraz zaś wyśle je. To zaś stało się, aby wypełniło się, (co) powiedziane przez proroka mówiącego: Powiedzcie córce Syjonu: Oto król twój przychodzi do ciebie, łagodny i zasiadający na ośle, i na oślęciu, synu (bydlęcia) spod jarzma”. (Według Mateusza 21, 1 – 5)

„Aby słowo Jezusa wypełniło się, które powiedział dając znać, jaką śmiercią miał umierać. Wszedł więc znów do pretorium Piłat i zawołał Jezusa i powiedział mu: Ty jesteś król Judejczyków? Odpowiedział Jezus: Od ciebie samego ty to mówisz, czy inni powiedzieli ci o mnie? Odpowiedział Piłat: Czyż ja Judejczykiem jestem? Naród twój i arcykapłani wydali cię mi. Co uczyniłeś? Odpowiedział Jezus: Królestwo moje nie jest ze świata tego. Gdyby ze świata tego było królestwo moje, słudzy moi walczyliby, aby nie zostałem wydany Judejczykom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd. Powiedział więc mu Piłat: Czy więc królem jesteś ty? Odpowiedział Jezus: Ty mówisz, że królem jestem. Ja na to zrodziłem się i na to przyszedłem na świat, aby zaświadczyłem prawdzie. Każdy będący z prawdy słucha mego głosu”. (Według Jana 18, 32 – 37)

„Mówił zaś i do uczniów: Człowiek pewien był bogaty, który miał szafarza i ten oczerniony został (przed) nim, jako trwoniący (dobra) będące jego. I zawoławszy go powiedział mu: Co to słyszę o tobie? Oddaj rachunek szafarstwa twego, nie bowiem możesz już szafarzować. Powiedział zaś w sobie szafarz: Co mam uczynić, bo pan mój odbiera szafarzowanie ode mnie? Kopać nie mam siły, żebrać wstydzę się. Pojąłem, co mam uczynić, aby kiedy usunięty zostanę z szafarzowania, przyjęli mnie do domów ich”. (Według Łukasza 16, 1 – 4)

„I (gdy wychodzili) oni z Jerycha, zaczął towarzyszyć mu tłum liczny. I oto dwóch ślepych siedzących przy drodze, usłyszawszy że Jezus przechodzi, krzyknęli mówiąc: Zlituj się (nad) nami, [Panie], Synu Dawida. Zaś tłum skarcił ich, aby zamilkli. Oni zaś więcej zaczęli krzyczeć mówiąc: Zlituj się (nad) nami, Panie, Synu Dawida. I stanąwszy Jezus zawołał ich i rzekł: Co chcecie, bym uczynił wam? Mówią mu: Panie, aby otwarły się oczy nasze. Ulitowawszy się, zaś Jezus dotknął oczu ich, i zaraz przejrzeli i zaczęli towarzyszyć mu”. (Według Mateusza 20, 29 – 34)

„Prowadzą więc Jezusa od Kajfasza do pretorium. Było zaś rano. I oni nie weszli do pretorium, aby nie skalali się, ale zjedli Paschę. Wyszedł więc Piłat na zewnątrz do nich i rzecze: Jakie oskarżenie przynosicie [przeciw] człowiekowi temu? Odpowiedzieli i rzekli mu: Gdyby nie był ten zło czyniący, nie by ci wydaliśmy go. Powiedział więc im Piłat: Weźcie go wy i według Prawa waszego osądźcie go. Powiedzieli mu Judejczycy: Nam nie jest dozwolone zabić nikogo”. (Według Jana 18, 28 – 31)

„Kiedy zaś syn twój ten, przejadłszy twe środki na życie z prostytutkami, przyszedł, zabiłeś na ofiarę mu utuczone cielę. On zaś powiedział mu: Dziecko, ty zawsze ze mną jesteś, i wszystko moje twoje jest. Ucieszyć się zaś i uradować się trzeba było, bo brat twój ten martwy był i ożył, i zaginiony i znalazł się”. (Według Łukasza 15, 30 – 32)

 

„Nie tak będzie wśród was; ale który chciałby wśród was wielki stać się, będzie waszym sługą, i który chciałby wśród was być pierwszy, będzie waszym niewolnikiem. Jak właśnie Syn Człowieka nie przyszedł być obsługiwanym, ale usłużyć i dać życie jego, okup za wielu”. (Według Mateusza 20, 26 – 28)

„Był zaś Szymon Piotr stojący i grzejący się. Powiedzieli więc mu: Czy i ty z uczniów jego jesteś? Wyparł się ów i powiedział: Nie jestem. Mówi jeden ze sług arcykapłana, krewny(m) będący (tego któremu) odciął Piotr ucho: (Czy) nie ja cię zobaczyłem w ogrodzie z nim? Znów więc wyparł się Piotr. I zaraz kogut zawołał”. (Według Jana 18, 25 – 27)

Strona 4 z 37
Top