Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (570)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„I wtedy zobaczą Syna Człowieka przychodzącego w chmurach z mocą wielką i chwałą. I wtedy wyśle zwiastunów i zbierze wybranych [jego] z czterech wiatrów, od skraju ziemi aż do skraju nieba. Od zaś figowca nauczcie się (tego) przykładu: kiedy już gałąź jego miękka stanie się i wytworzy liście, poznajecie, że blisko lato jest. Tak i wy, kiedy zobaczycie to stające się, poznajcie, że blisko jest u drzwi. Amen mówię wam, że nie przeminie pokolenie to, aż do (kiedy) to wszystko stanie się. Niebo i ziemia przeminą, zaś słowa me nie przeminą”. (Według Marka 13, 26 – 31)

„I przywoławszy do siebie tłum powiedział im: Słuchajcie i rozumiejcie. Nie wchodzące do ust zanieczyszcza człowieka, ale wychodzące z ust, to zanieczyszcza człowieka. Wtedy podszedłszy uczniowie mówią mu: Wiesz, że faryzeusze usłyszawszy (to) słowo urazili się? On zaś odpowiadając rzekł: Każda roślina, której nie zasadził ojciec mój niebieski, zostanie wykorzeniona. Zostawcie ich, ślepymi są przewodnikami [ślepych]. Ślepy zaś ślepego jeśli prowadzi, obaj w dół wpadną”. (Według Mateusza 15, 10 – 14)

„Zaś Jezus odpowiada im mówiąc: Nadeszła godzina, aby wsławiony został Syn Człowieka. Amen, amen mówię wam, jeśli nie ziarno zboża upadłszy na ziemię umrze, samo jedyne pozostaje. Jeśli zaś umrze, liczny owoc niesie. Kochający życie jego gubi je, a nienawidzący życia jego w świecie tym na życie wieczne ustrzeże je. Jeśli mi ktoś będzie służył, mnie niech towarzyszy, i gdzie jestem ja, tam i sługa mój będzie. Jeśli ktoś mi będzie służył, uszanuje go Ojciec. (Według Jana 12, 23 – 26)

„I gdyby nie skrócił Pan (tych) dni, nie uratowałoby się wszelkie ciało. Ale z powodu wybranych, których wybrał sobie, skrócił (te) dni. I wtedy jeśli ktoś wam powie: Oto tu Pomazaniec, Oto tam, nie wierzcie. Podniosą się bowiem kłamliwi pomazańcy i kłamliwi prorocy i dawać będą znaki i dziwy ku odwodzeniu, jeśli możliwe, wybranych. Wy zaś strzeżcie się, przepowiedziałem wam wszystko. Ale w owych dniach po ucisku owym słońce pogrąży się w ciemności i księżyc nie da blasku jego. I gwiazdy będą z nieba padające, i moce w niebiosach zostaną zachwiane”. (Według Marka 13, 20 – 25)

„On zaś odpowiadając rzekł im: Dla czego i wy przekraczacie przykazanie Boga z powodu przekazu waszego? Bowiem Bóg rzekł: Szanuj ojca i matkę, i: Złorzeczący ojcu lub matce śmiercią niech umiera. Wy zaś mówicie: Który rzekłby ojcu lub matce: Darem (ofiarnym) to (przez co) ode mnie miałbyś doznać pomocy, nie będzie okazywać szacunku ojcu jego. I unieważniliście słowo Boga z powodu przekazu waszego. Obłudnicy, dobrze prorokował o was Izajasz mówiąc: Lud ten wargami mi okazuje szacunek, zaś serce ich daleko jest oddalone ode mnie; daremnie zaś czczą mnie, nauczając (jako) nauki przykazań ludzi”. (Według Mateusza 15, 3 – 9)

„Świadczył więc tłum, będący z nim, gdy Łazarza zawołał z grobowca i podniósł go z martwych. Dla tego [i] wyszedł naprzeciw mu tłum, bo usłyszeli (że) ten on uczynił znak. Zatem faryzeusze powiedzieli do siebie: Widzicie, że nie przyczyniacie sobie nic. Oto świat za nim odszedł. Byli zaś Helleni pewni z wchodzących, aby pokłonili się w święto. Ci więc podeszli do Filipa z Betsaidy (w) Galilei, i prosili go mówiąc: Panie, chcemy Jezusa zobaczyć. Przychodzi Filip i mówi Andrzejowi. Przychodzi Andrzej i Filip i mówią Jezusowi”. (Według Jana 12, 17 – 22)

„I powiedział do nich: Ktoś z was będzie miał przyjaciela i podąży do niego w środku nocy, i rzekłby mu: Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby, gdyż przyjaciel mój przybył z drogi do mnie i nie mam, co podam mu. A tamten ze środka odpowiedziawszy, rzekłby: Nie mi kłopotów przydawaj. Już drzwi zamknięte są i dzieci me ze mną w łożu są. Nie mogę wstawszy dać ci. Mówię wam, jeśli i nie da mu wstawszy z powodu bycia przyjacielem jego, z powodu natręctwa jego podniósłszy się, da mu, ile potrzebuje”. (Według Łukasza 11, 5 – 8)

„Kiedy zaś zobaczycie obrzydliwość spustoszenia nastałą, gdzie nie trzeba, odczytujący niech rozumie, wtedy (ci) w Judei niech uciekają w góry; (ten) [zaś] na tarasie nie niech schodzi ani niech wchodzi zabrać coś z domu jego. I ten w polu nie niech zawraca w tył zabrać płaszcz jego. Biada zaś w łonie mającym i karmiącym piersią w owe dni. Módlcie się zaś, żeby nie stało się zimą. Będą bowiem dni owe uciskiem, jaki nie stał się taki od początku stworzenia, które stworzył Bóg, aż do teraz, i nie stanie się”. (Według Marka 13, 14 – 19)

„I przeprawiwszy się przyszli na ziemię do Genezaret. I rozpoznawszy go mężowie miejsca owego wysłali do całej okolicy owiej i przynieśli mu wszystkich źle mających się; i prosili go, aby jedynie dotknąć obramowania płaszcza jego. I ilu dotknęło, wyratowani zostali. Wtedy podchodzą do Jezusa z Jerozolimy faryzeusze i uczeni w piśmie mówiąc: Dla czego uczniowie twoi przekraczają przekaz starszych? Nie bowiem myją rąk [ich,] kiedy chleb jedzą”. (Według Mateusza 14, 34 – 15, 2)

„Nazajutrz tłum liczny, przybyły na święto, usłyszawszy, że przychodzi Jezus do Jerozolimy, wzięli liście (palmowe) palm i wyszli na spotkanie mu, i krzyczeli: Hosanna! Błogosławiony przychodzący w imię Pana, [i] Król Izraela. Znalazłszy zaś Jezus osiołka, usiadł na niego, jako jest napisane: Nie bój się, córko Syjonu! Oto król twój przychodzi, siedzący na źrebięciu osła. Tego nie pojęli jego uczniowie najpierw, ale gdy wsławiony został Jezus, wtedy przypomnieli sobie, że to było o nim napisane i to uczynili mu”. (Według Jana 12, 12 – 16)

Strona 4 z 29
Top