Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1158)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Po ludzku mówię z powodu bezsiły ciała waszego. Jak właśnie bowiem postawiliście członki wasze (jako) niewolnicze (przy) nieczystości i (przy) bezprawiu ku bezprawiu, tak teraz postawcie członki wasze (jako) niewolnicze (przy) sprawiedliwości ku uświęceniu. Gdy bowiem niewolnikami byliście grzechu, wolni byliście (względem) sprawiedliwości. Jaki więc owoc mieliście wtedy (tych), z powodu których teraz wstydzicie się? Bo koniec ich śmiercią. Teraz zaś, uwolnieni od grzechu, dawszy się uczynić niewolnikami zaś Bogu, macie owoc wasz ku uświęceniu, zaś na końcu życie wieczne. Bo żołdy grzechu śmiercią, zaś dar Boga życiem wiecznym w Pomazańcu Jezusie, Panu naszym”. (Do Rzymian 6, 19 – 23)
„Cóż więc? Mamy zgrzeszyć, bo nie jesteśmy pod Prawem, ale pod łaską? Nie może stać się. Nie wiecie, że (przy) czym stawiacie siebie samych (jako) niewolników ku posłuszeństwu, niewolnikami jesteście (tego), czemu jesteście posłuszni: albo grzechu Lu śmierci, albo posłuszeństwa ku usprawiedliwieniu? Wdzięczność zaś Bogu, że byliście niewolnikami grzechu, staliście się posłuszni zaś z serca względem (tego) któremu zostaliście przekazani, wzoru nauki, uwolnieni zaś od grzechu, daliście się uczynić niewolnikami sprawiedliwości”. (Do Rzymian 6, 15 - 18)
„Co bowiem umarło, (dla) grzechu umarło raz na zawsze; co zaś żyje, żyje (dla) Boga. Tak i wy liczcie sobie, (że) wy sami [być] martwi (dla) grzechu, żyjący zaś (dla) Boga w Pomazańcu Jezusie. Nie więc niech króluje grzech w śmiertelnym waszym ciele ku być posłuszni pożądaniom jego, i nie stawiajcie członków waszych (jako) oręż niesprawiedliwości (przy) grzechu, ale postawcie was samych (przy) Bogu, jak gdyby z martwych żyjących, i członki wasze (jako) oręż usprawiedliwienia (przy) Bogu; grzech bowiem (nad) wami nie będzie panował, nie bowiem jesteście pod Prawem, ale pod łaską”. (Do Rzymian 6, 10 - 14)
„Jeśli bowiem zrośnięci staliśmy się upodobnieniem śmierci (z) Nim, ale i powstania będziemy; to wiedząc, że stary nasz człowiek został razem ukrzyżowany aby zostałoby uczynione bezczynnym ciało grzechu, (tak by) już nie służyć my grzechowi; (ten) bowiem, (który umarł), jest uznany za sprawiedliwego po grzechu. Jeśli zaś umarliśmy razem z Pomazańcem, wierzymy, że i żyć będziemy razem z Nim; wiedząc, że Pomazaniec obudzony z martwych już nie umiera, śmierć (nad) Nim już nie panuje”. (Do Rzymian 6, 5 - 9)
„Co więc powiemy? Mamy utrzymywać się w grzechu, aby łaska zaobfitowałaby? Nie może stać się; którzy umarliśmy dla grzechu, jak jeszcze żyć będziemy w nim? Czy nie wiecie, że jacy zostaliśmy zanurzeni w Pomazańca Jezusa, w śmierć Jego zostaliśmy zanurzeni? Daliśmy się pogrzebać razem z więc Nim poprzez zanurzenie w śmierć, aby jak właśnie obudzony został Pomazaniec z martwych dla chwały Ojca, tak i my w nowości życia zacznijmy chodzić”. (Do Rzymian 6, 1 - 4)
„Mianowicie więc jak z powodu jednego występku na wszystkich ludzi ku zasądzeniu, tak i z powodu Jednego sprawiedliwego czynu na wszystkich ludzi ku usprawiedliwieniu życia; jak właśnie bowiem z powodu nieposłuszeństwa jednego człowieka grzesznikami ustanowieni zostali liczni, tak i z powodu posłuszeństwa Jednego sprawiedliwymi ustanowieni zostaną liczni. Prawo zaś weszło, aby zaobfitowałby występek; gdzie zaś zaobfitował grzech, aż nazbyt zaobfitowała łaska, aby , jak właśnie zaczął królować grzech przez śmierć, tak i łaska zaczęłaby królować z powodu usprawiedliwienia ku życiu wiecznemu poprzez Jezusa Pomazańca, Pana naszego”. (Do Rzymian 5, 18 - 21)
„Ale nie jak występek, tak i dar; jeśli bowiem jednego (z powodu) występku liczni umarli, wiele bardziej łaska Boga i darowizna w łasce, (tej) jednego człowieka Jezusa Pomazańca, względem licznych zaobfitowała. I nie jakby z powodu jednego, (który zgrzeszył), (ten) dar; bo sąd z przyczyny jednego ku zasądzeniu, zaś dar z przyczyny wielu występków ku usprawiedliwieniu. Jeśli bowiem jednego (z racji) występku śmierć zaczęła królować z powodu (tego) jednego, wiele bardziej (ci), (którzy) obfitowanie łaski i darowizny usprawiedliwienia otrzymali, w życiu królować będą z powodu (Tego) Jednego: Jezusa Pomazańca”. (Do Rzymian 5, 15 - 17)
„Z powodu tego jak właśnie z powodu jednego człowieka grzech na świat wszedł i z powodu grzechu śmierć, i tak na wszystkich ludzi śmierć przeszła, za to, (że) wszyscy zgrzeszyli aż do bowiem Prawa grzech był na świecie, grzech zaś nie jest zaliczany, (jeśli) nie (jest) Prawo; ale zaczęła królować śmierć od Adama aż do Mojżesza i nad (tymi), (którzy) nie (zgrzeszyli) na upodobnienie przestępstwa Adama, który jest figurą mającego nastąpić”. (Do Rzymian 5, 12 - 14)
„Z trudem bowiem za sprawiedliwego ktoś umrze; za bowiem dobrego może ktoś i odważa się umrzeć; dowodzi zaś swojej miłości ku nam Bóg, bo jeszcze grzesznikami (kiedy) byliśmy my, Pomazaniec za nas umarł. Wiele więc bardziej uznani za sprawiedliwych teraz przez krew Jego zbawieni zostaniemy poprzez Niego od gniewu. Jeśli bowiem nieprzyjaciółmi będąc pojednani zostaliśmy (z) Bogiem poprzez śmierć Syna Jego, wiele bardziej pojednani zbawieni zostaniemy przez życie Jego; nie jedynie zaś, ale i chełpiąc się w Bogu poprzez Pana naszego Jezusa Pomazańca, poprzez którego teraz pojednanie otrzymaliśmy”. (Do Rzymian 5, 7 - 11)
„Uznani za sprawiedliwych więc z wiary pokój mamy względem Boga poprze Pana naszego Jezusa Pomazańca, poprzez którego i zbliżenie się posiedliśmy [(dzięki) wierze] do łaski tej, w której stanęliśmy, i chełpimy się z powodu nadziei chwały Boga. Nie jedynie zaś, ale i chełpimy się w utrapieniach, wiedząc, że utrapienie wytrwałość sprawia, zaś wytrwałość wypróbowanie, zaś wypróbowanie nadzieję; zaś nadzieja nie zawstydza, bo miłość Boga jest wylana w sercach naszych poprzez Ducha Świętego, danego nam, już bowiem Pomazaniec, (kiedy) byliśmy my nie mającymi siły, już w stosownej porze za bezbożnych umarł”. (Do Rzymian 5, 1 - 6)
Strona 4 z 58

Top