Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1150)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„O głębio bogactwa i mądrości, i poznania Boga; jak niemożliwe do docieczenia sądy Jego i niemożliwe do wytropienia drogi Jego. Kto bowiem pojął myśl Pana? Lub kto doradcą Jego stał się? Lub kto wcześniej dał Jemu, i oddane zostanie w zamian jemu? Bo z Niego i poprzez Niego i ku Niemu wszystko; Jemu chwała na wieki; amen”. (Do Rzymian 11, 33 – 36)
„Według dobrej nowiny nieprzyjaciółmi z powodu was, według zaś wybrania umiłowanymi z powodu ojców; nieżałowanymi bowiem dary i powołanie Boga. Jak właśnie bowiem wy kiedyś nie ulegliście Bogu, teraz zaś doznaliście litości (z powodu) tych nieuległości, tak i ci teraz nie ulegli (z powodu) waszej litości, aby i oni [teraz] doznaliby litości; współzakluczył bowiem Bóg wszystkich ku nieuległości, aby (nad) wszystkimi zlitowałby się”. (Do Rzymian 11, 28 – 32)
„Nie bowiem chcę, (by) wy nie wiedzieć, bracia, (o) tajemnicy tej, aby nie bylibyście [przed] sobą samymi rozsądnymi, że skamienienie po części Izraelowi stało się, aż do kiedy wypełnienie pogan weszłoby, i tak cały Izrael zostanie zbawiony; tak jak jest napisane: Przyjdzie z Syjonu wyciągający, odwróci bezbożności od Jakuba; i to (dla) nich ode mnie przymierze, kiedy oddzielę grzechy (od) nich”. (Do Rzymian 11, 25 – 27)
„Powiesz więc: Odłamane zostały gałęzie, aby ja zostałbym wszczepiony. Pięknie; (z powodu) niewiary zostały odłamane, ty zaś (z powodu) wiary stanąłeś. Nie wysoko myśl, ale bój się; jeśli bowiem Bóg (tych) według natury gałęzi nie oszczędził, [nie jakoś] ani ciebie oszczędzi. Zobacz więc łagodność i srogość Boga; dla (tych) (którzy spadli) srogość, dla zaś ciebie łagodność Boga, jeśli utrzymasz się w łagodności, gdyż i ty zostałbyś wycięty”. (Do Rzymian 11, 19 – 22)
„Wam zaś mówię, poganom. Na ile więc jestem ja pogan wysłannikiem, służbę mą otaczam chwałą, oby jakoś pobudziłbym do zazdrości me ciało i zbawiłbym niektórych z nich. Jeśli bowiem odrzucenie ich pojednaniem świata, czym dobranie, jeśli nie życiem z martwych? Jeśli zaś pierwocina święta, i ciasto; i jeśli korzeń święty, i gałęzie. Jeśli zaś niektóre (z) gałęzi zostały odłamane, ty zaś, z dzikiego drzewa oliwnego będąc, zostałeś wszczepiony wśród nich i współuczestnikiem korzenia tłustości drzewa oliwnego stałeś się, nie chełp się z poniżeniem (tych) gałęzi; jeśli zaś chełpisz się z poniżeniem, nie ty korzeń niesiesz, ale korzeń ciebie”. (Do Rzymian 11, 13 – 18)
„I Dawid mówi: Niech stanie się stół ich za pułapkę i za sidło, i za obrazę, i za oddanie w zamian im, niech zostaną pogrążone w ciemności oczy ich, (by) nie widzieć, i grzbiet ich przez cały równocześnie zegnij. Mówię więc, czy potknęli się, aby padliby? Nie może stać się; ale (z powodu) ich występku zbawienie dla pogan, ku pobudzić do zazdrości ich. Jeśli zaś występek ich bogactwem świata i poniżenie ich bogactwem pogan, jak wielce bardziej wypełnienie ich”. (Do Rzymian 11, 9 – 12)
„Nie odepchnął od siebie Bóg ludu Jego, który wcześniej poznał. Czy nie wiecie, w Eliaszu co mówi Pismo? Jak wstawia się u Boga przeciw Izraelowi: Panie, proroków Twych zabili, ołtarze Twe zburzyli, i ja zostałem pozostawiony sam, i szukają duszy mej. Ale co mówi jemu wyrocznia? Pozostawiłem mnie samemu siedem tysięcy mężów, którzy nie zgięli kolana (dla) Baala. Tak więc i w (tej) teraz porze pozostałość według wybrania łaski stała się; jeśli zaś łaską, już nie dzięki czynom, gdyż (ta) łaska już nie staje się łaską. Cóż więc? Czego poszukuje Izrael, tego nie osiągnął, (to) zaś wybranie osiągnęło; (ci) zaś pozostali zostali skamienieni, tak jak jest napisane: Dał im Bóg ducha grozy, oczy nie widzenia i uszy nie słyszenia, aż do (tego) dzisiaj dnia”. (Do Rzymian 11, 2 – 8)
„Ale mówię: czy Izrael nie pojął? Pierwszy Mojżesz mówi: Ja pobudzę do zazdrości was z powodu nie ludu, z powodu ludu nierozumnego doprowadzę do gniewu was. Izajasz zaś ośmiela się i mówi: Dałem się znaleźć [przez] mnie nie szukających, widzialny stałem się (o) mnie nie dopytywającym się. Względem zaś Izraela mówi: Cały dzień rozpościerałem ręce me do ludu nie ulegającego i mówiącego przeciwko. Mówię więc, czy odepchnął od siebie Bóg lud Jego? Nie może stać się; i bowiem ja Izraelitą jestem, z nasienia Abrahama, plemienia Beniamina”. (Do Rzymian 10, 19 – 11, 1)
„Jak więc przywołaliby do siebie, w którego nie uwierzyli? Jak zaś uwierzyliby, którego nie usłyszeli? Jak zaś usłyszeliby bez ogłaszającego? Jak zaś ogłosiliby, jeśli nie zostaliby wysłani? Tak jak jest napisane: Jak pięknymi nogi głoszących dobrą nowinę (o) dobrych. Ale nie wszyscy okazali posłuszeństwo dobrej nowinie; Izajasz bowiem mówi: Panie, kto uwierzył wiadomości naszej? Zatem wiara z usłyszenia, zaś usłyszenie poprzez słowo Pomazańca. Ale mówię: czy nie usłyszeli? Raczej: Do każdej ziemi wyszedł głos ich, i do kresów zamieszkiwanej słowa ich”. (Do Rzymian 10, 14 – 18)
„Bo jeśli przyznasz przez usta twe, (że) Panem Jezus, i uwierzysz w sercu twym, że Bóg Go obudził z martwych, zostaniesz zbawiony; sercem bowiem wierzy się ku usprawiedliwieniu, ustami zaś przyznaje się ku zbawieniu. Mówi bowiem Pismo: Każdy wierzący w Niego nie zostanie zawstydzony. Nie bowiem jest rozróżnianie Judejczyka i Hellena, bo Ten sam Pan wszystkich, będący bogatym względem wszystkich przywołujących Go; Każdy bowiem, który przywoła do siebie imię Pana, zbawiony zostanie”. (Do Rzymian 10, 9 – 13)
Strona 2 z 58

Top