Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (602)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Pomazaniec, król Izraela, niech zejdzie teraz z krzyża, aby zobaczyliśmy i uwierzyliśmy. I razem ukrzyżowani z nim lżyli go. I (gdy stała się) godzina szósta, ciemność stała się na całej ziemi aż do godziny dziewiątej. I (w) dziewiątej godzinie zawołał Jezus głosem wielkim: Eloi, Eloi, Lema sabachtani! Co jest przetłumaczane: Boże mój, Boże mój, dla czego pozostawiłeś mnie? I jacyś (z) obok stojących usłyszawszy mówili: Oto Eliasza woła. Podbiegłszy zaś ktoś [i] napełniwszy gąbkę octem, włożywszy na trzcinę, poił go, mówiąc: Dopuśćcie, zobaczmy, czy przychodzi Eliasz zdjąć go”. (Według Marka 15, 32 – 36)

„Jeśli zaś ręka twa lub stopa twa wiedzie do obrazy cię, wytnij ją i rzuć od ciebie. Lepiej ci jest wejść w życie kalekim lub chromym, niż dwie ręce lub dwie stopy mając zostać rzuconym w ogień wieczny. I jeśli oko twe wiedzie do obrazy cię, wyrwij je i rzuć od ciebie. Lepiej ci jest jednookim do życia wejść, niż dwoje oczu mając zostać rzuconym w Gehennę ognia”. (Według Mateusza 18, 8 – 9)

„To rzekłem wam, aby radość moja w was była i radość wasza wypełniła się. To jest przykazanie moje, aby miłowaliście siebie nawzajem, jako umiłowałem was. Większej (od) tej miłości nikt (nie) ma, żeby ktoś duszę jego położył za przyjaciół jego. Wy przyjaciółmi moimi jesteście, jeśli czynić będziecie, co ja przykazuję wam. Już nie nazywam was sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan. Was zaś nazwałem przyjaciółmi, bo wszystko, co usłyszałem od Ojca mego, dałem poznać wam. Nie wy mnie wybraliście sobie, ale ja wybrałem sobie was i położyłem was, aby wy szliście i owoc nieśliście, i owoc wasz trwał, aby to, (o) cokolwiek poprosicie Ojca w imię me, dał wam. To przykazuję wam, aby miłowaliście jedni drugich”. (Według Jana 15, 11 - 17)

 

 

„I kiedy wiatr południowy dmący, mówicie, że: Upał będzie, i staje się. Obłudnicy, oblicze ziemi i nieba umiecie badać, pory zaś tej jak nie umiecie badać? Dlaczego zaś i od siebie nie osądzacie, (co) sprawiedliwe? Gdy bowiem idziesz z przeciwnikiem twym do urzędnika, w drodze (za)daj (sobie) trud, (by) uwolnić się od niego, coby nie zawlókł cię do sędziego, i sędzia się wyda wykonawcy i wykonawca cię rzuci do strażnicy. Mówię ci, nie wyjdziesz stamtąd, aż i ostatni pieniążek oddasz”. (Według Łukasza 12, 55 - 59)

 

„I krzyżują go i rozdzielają sobie szaty jego, rzucając los na nie, kto co zabrałby. Była zaś godzina trzecia i ukrzyżowali go. I był napis winy jego wypisany: Król Judejczyków. I z nim krzyżują dwóch rozbójników, jednego z prawej i jednego z lewej jego. I przechodzący bluźnili mu poruszając głowami ich i mówiąc: Oho, obalający przybytek i budujący w trzy dni, uratuj siebie zszedłszy z krzyża. Podobnie i arcykapłani kpiący między sobą z uczonymi w piśmie mówili: Innych uratował, siebie nie może uratować”. (Według Marka 15, 24 - 31)

 

„W ową godzinę podeszli uczniowie (do) Jezusa mówiąc: Kto zatem większy jest w królestwie niebios? I przywoławszy dziecko postawił je w środku ich i powiedział: Amen mówię wam, jeśli nie zawrócicie i (nie) staniecie się jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebios. Który więc uniży siebie jak dziecko to, ten jest większy w królestwie niebios. I który przyjąłby jedno dziecko takie w imię moje, mnie przyjmuje. Który zaś przywiódłby do obrazy jednego (z) małych tych wierzących we mnie, jest pożyteczne mu, żeby zawieszony został kamień młyński ośli wokół szyi jego i utopiony został na przestworzu morza. Biada światu przez obrazy. Koniecznością bowiem (przyjście) obrazy, lecz biada człowiekowi, przez którego obraza przychodzi”.  (Według Mateusza 18, 1 - 7)

 

„Ja jestem winoroślą, wy pędami. Pozostający we mnie i ja w nim, ten niesie owoc liczny, bo beze mnie nie możecie czynić nic. Jeśli nie ktoś pozostawałby we mnie, wyrzucony zostałby na zewnątrz, jak pęd i wysuszyłby się; i zbierają je i w ogień rzucają, i pali się. Jeśli pozostaniecie we mnie i słowa me w was pozostaną, co zechcecie poproście sobie i stanie się wam. W tym wsławiony został Ojciec mój, żeby owoc liczny przynosiliście i staliście się mi uczniami. Jako umiłował mnie Ojciec, i ja was umiłowałem. Pozostańcie w miłości mojej. Jeśli przykazań mych strzec będziecie, pozostaniecie w miłości mej, jako ja przykazań Ojca mego ustrzegłem i pozostaję jego w miłości”. (Według Jana 15, 5 - 10)

 

„Zaś żołnierze odprowadzili go do wewnątrz dziedzińca, to jest pretorium, i zwołują całą kohortę. I ubierają go purpurą i wkładają mu, splótłszy, cierniowy wieniec. I zaczęli pozdrawiać go: (Witaj), królu Judejczyków. I uderzali jego głowę trzciną, i opluwali go, i zginając kolana kłaniali się mu. I kiedy wykpili go, zdziali z niego purpurę i wdziali na niego szaty jego. I wyprowadzają go, aby (ukrzyżować) go. I przymuszają przechodzącego pewnego Szymona Cyrenejczyka, przychodzącego z pola, ojca Aleksandra i Rufusa, żeby podniósł krzyż jego. I prowadzą go na Golgoty miejsce, co jest przetłumaczane „Czaszki Miejsce”. I dawali mu zaprawione mirrą wino, on zaś nie wziął”. (Według Marka 15, 16 - 23)

„(Gdy przyszli) zaś oni do Kafarnaum podeszli didrachmy biorący (do) Piotra i powiedzieli: Nauczyciel wasz (czyż) nie płaci didrachm? Mówi: Tak. I (gdy wszedł) do domu ubiegł go Jezus mówiąc: Co ci wydaje się, Szymonie? Królowie ziemi od kogo biorą podatek lub pogłówne? Od synów ich, czy od obcych? (Gdy powiedział) zaś: Od obcych, rzekł mu Jezus: Zatem wolni są synowie. Aby zaś nie urazić ich, poszedłszy (nad) morze rzuć haczyk i (tę), (która wyjdzie) pierwsza, rybę weź, i otwarłszy usta jej znajdziesz stater. Ten wziąwszy, daj im za mnie i ciebie”. (Według Mateusza 17, 24 - 27)

 

„Już nie wiele mówić będę z wami, przychodzi bowiem świata władca. I we mnie nie ma nic. Ale był poznał świat, że miłuję Ojca, i jako przykazał mi Ojciec, tak czynię. Podnoście się, idziemy stąd. Ja jestem winorośl prawdziwa, a Ojciec mój rolnik jest. Każdy pęd we mnie nie niosący owocu, odrywa go, i każdy owoc niosący oczyszcza go, aby owoc liczniejszy niósł. Już wy czyści jesteście z powodu słowa, które rzekłem wam. Pozostańcie we mnie, i ja w was. Jak pęd nie może owocu nieść z siebie, jeśli nie pozostaje w winorośli, tak ani wy, jeśli nie we mnie pozostajecie”. (Według Jana 14, 30 – 15, 4)

 

Strona 2 z 31
Top