Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1283)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Przyjdę zaś do was, kiedy Macedonię przejdę, Macedonię bowiem przechodzę. Przy was zaś może będę przebywał, lub i przezimuję, aby wy mię wyprawiliście, gdzie jeśli pójdę. Nie chcę bowiem was teraz w przejściu zobaczyć, mam nadzieję bowiem czas jakiś zatrzymać się przy was, jeśli Pan pozwoli. Zatrzymam się zaś w Efezie aż do Pięćdziesiątnicy, drzwi bowiem mi otwarły się wielkie i sprawne, a będący przeciwnymi liczni”. (Do Koryntian I 16, 5 – 9)
„O zaś zbiórce, (tej) na świętych: jak właśnie rozporządziłem (społecznościom) wywołanych Galicji, tak i wy uczyńcie. Na pierwszy (dzień) tygodnia każdy (z) was u siebie samego niech kładzie, gromadząc co coś, jeśli dobrze (mu) się wiedzie, aby nie, kiedy przyjdę, wtedy zbiórki stawały się. Kiedy zaś przybędę, których wypróbujecie, przez listy tych poślę odnieść dar wasz do Jerozolimy; jeśli zaś godne będzie i ja iść, razem ze mną pójdą”. (Do Koryntian I 16, 1 – 4)
„Kiedy zaś zniszczalne to wdzieje na siebie niezniszczalność i umieralne to wdzieje na siebie nieśmiertelność, wtedy stanie się słowo, (to) napisane: Pochłonięta została śmierć ku zwycięstwu. Gdzie twe, śmierci, zwycięstwo? Gdzie twój, śmierci, kolec? (Tym) zaś kolcem śmierci grzech, zaś mocą grzechu Prawo; zaś Bogu wdzięczność dającemu nam zwycięstwo przez Pana naszego, Jezusa Pomazańca. Tak że, bracia moi umiłowani, utwierdzeni stawajcie się, niewzruszeni, obfitujący w dziele Pana każdej chwili, wiedzący, że trud wasz nie jest pusty w Panu”. (Do Koryntian I 15, 54 – 58)
„To zaś mówię, bracia, że ciało i krew królestwa Boga dostać w udziale nie może, ani zniszczenie niezniszczalności (nie) dostaje w udziale. Oto tajemnicę wam mówię: wszyscy nie zaśniemy, wszyscy zaś zostaniemy zmienieni, w momencie, w rzucie oka, w ostatniej trąbie, zatrąbi bowiem, i martwi zostaną wskrzeszeni (jako) niezniszczalni, i my zostaniemy zmienieni. Trzeba bowiem, (żeby) zniszczalne to wdziać na siebie niezniszczalność, i umieralne to, (żeby) wdziać na siebie nieśmiertelność”. (Do Koryntian I 15, 50 – 53)
„Tak i jest napisane: Stał się pierwszy człowiek, Adam ku duszy żyjącej; ostatni Adam ku duchowi ożywiającemu. Ale nie pierwsze (to) duchowe, lecz (to) zmysłowe, następnie (to) duchowe. (Ten) pierwszy człowiek z ziemi, gliniany, (ten) drugi Człowiek z nieba. Jaki (ów) gliniany, tacy i (ci) gliniani, i jaki (ów) Niebieski, tacy i (ci) niebiescy. I jak zaczęliśmy nosić obraz (tego) glinianego, zaczniemy nosić i obraz (Tego) Niebieskiego”. (Do Koryntian I 15, 45 – 49)
„Nie każde ciało tym samym ciałem, ale inne ludzi, inne zaś ciało bydląt, inne zaś ciało ptaków, inne zaś ryb. I ciała niebieskie, i ciała ziemskie, ale inna (tych) niebieskich chwała, inna zaś (ta) (tych) ziemskich. Inna chwała słońca, i inna chwała księżyca, i inna chwała gwiazd, gwiazda bowiem (od) gwiazdy różni się w chwale. Tak i powstanie martwych. Jest siane w zniszczeniu, jest wskrzeszane w niezniszczalności; jest siane w braku szacunku, jest wskrzeszane w chwale; jest siane w bezsile, jest wskrzeszane w mocy; jest siane ciało zmysłowe, jest wskrzeszane ciało duchowe. Jeśli jest ciało zmysłowe, jest i duchowe”. (Do Koryntian I 15, 39 – 44)
„Nie łudźcie się: Niszczą obyczaje łagodne towarzystwa złe. Ocknijcie się sprawiedliwie i nie grzeszcie, brak poznania bowiem Boga niektórzy mają. Na zawstydzenie wam mówię. Ale powie ktoś: Jak są wskrzeszani martwi? Jakiemu zaś ciału przychodzą? Nierozsądny! Ty co siejesz, nie jest ożywiane, jeśli nie umrze. I co siejesz, nie ciało, (to) mające się stać, siejesz, ale nagie ziarno na przykład zboża lub czegoś (z) pozostałych, zaś Bóg daje mu ciało jak zechciał, i każdemu (z) nasion własne ciało”. (Do Koryntian I 15, 33 – 38)
„Gdyż co uczynią (ci) zanurzający się za martwych? Jeśli całkowicie martwi nie są wskrzeszani, dlaczego i zanurzają się za nich? Dlaczego i my narażamy się cały czas? Co dzień umieram, na (tę) waszą dumę, [bracia,] którą mam w Pomazańcu Jezusie, Panu naszym! Jeśli na wzór niewolnika walczyłem z dzikimi zwierzętami w Efezie, jaka mi korzyść? Jeśli martwi nie są wskrzeszani, zjedzmy i wypijmy, jutro bowiem umieramy”. (Do Koryntian I 15, 29 – 32)
„Trzeba bowiem On królować, aż do kiedy położy wszystkich nieprzyjaciół pod nogami Jego. Ostatnim nieprzyjacielem jest uznawanym za bezużyteczną śmierć, wszystko bowiem podporządkował pod nogi Jego. Kiedy zaś powie, że wszystko jest podporządkowane, jawne, że oprócz (Tego), (który podporządkował) Mu wszystko. Kiedy zaś zostanie podporządkowane Mu wszystko, wtedy [i] sam Syn zostanie podporządkowany (Temu), (który podporządkował) Mu wszystko, aby był Bóg wszystkim w wszystkim”. (Do Koryntian I 15, 25 – 28)
„Teraz zaś Pomazaniec jest wskrzeszony z martwych, pierwocina (tych), (którzy zasnęli). Skoro bowiem przez człowieka śmierć, i przez Człowieka powstanie martwych. Jak właśnie bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak i w Pomazańcu wszyscy zostaną ożywieni. Każdy zaś w własnym szyku: pierwocina Pomazaniec, następnie (ci) Pomazańca w przybyciu Jego; potem koniec, kiedy przekaże królestwo Bogu i Ojcu, kiedy uzna za bezużyteczne każde panowanie, i każdą władzę, i moc”. (Do Koryntian I 15, 20 – 24)
Strona 2 z 65

Top