Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (657)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„To powiedziawszy Jezus wyszedł z uczniami jego poza zimowy strumień Cedronu, gdzie był ogród, do którego wszedł on i uczniowie jego. Znał zaś i Juda wydający go (to) miejsce, bo wielekroć zbierał się Jezus tam z uczniami jego. Zatem Juda wziąwszy kohortę i od arcykapłanów i od faryzeuszów pachołków, przychodzi tam z pochodniami i latarniami, i bronią. Jezus więc, wiedząc wszystko przychodzące na niego, wyszedł i mówi im: Kogo szukacie? Odpowiedzieli mu: Jezusa Nazarejczyka. Mówi im: Ja jestem. Stał zaś i Juda, (ten) wydający go, z nimi”. (Według Jana 18, 1 – 5)

„Dobra więc sól. Jeżeli zaś i sól smak straci, czym przyprawiona zostanie? Ani do ziemi ani do nawozu odpowiednia (nie) jest. Na zewnątrz rzucają ją. Mający uszy (by) słuchać, niech słucha. Byli zaś do niego zbliżający się wszyscy poborcy i grzesznicy, (by) słuchać go. I szemrali i faryzeusze i uczeni w piśmie mówiąc, że: Ten grzeszników przyjmuje i je razem z nimi. Powiedział zaś do nich przykład ten mówiąc: Jaki człowiek z was mający sto owiec, i zgubiwszy z nich jedną, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustkowiu i wyrusza za zaginioną, aż znajdzie ją? I znalazłszy nakłada na ramiona jego radując się, i przyszedłszy do domu zwołuje przyjaciół i sąsiadów mówiąc im: Radujcie się ze mną, bo znalazłem owcę mą zaginioną. Mówię wam, że tak radość w niebie będzie z jednego grzesznika zmieniającego myślenie, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebę mają zmiany myślenia”. (Według Łukasza 14, 34 – 15, 7)

„Zaś Jezus powiedział im: Amen mówię wam, że wy, (którzy) zaczęliście towarzyszyć mi, przy odrodzeniu, kiedy zasiądzie Syn Człowieka na tronie chwały jego, zasiądziecie i wy na dwunastu tronach, sądząc dwanaście plemion Izraela. I każdy, który opuścił domy, lub braci, lub siostry, lub ojca, lub matkę, lub dzieci, lub pola ze względu na imię me, stokrotnie więcej weźmie i życie wieczne odziedziczy. Liczni zaś będą pierwsi ostatnimi i ostatni pierwszymi”. (Według Mateusza 19, 28 – 30)

„Ojcze, co dałeś mi, chcę, aby gdzie jestem ja, i oni byli ze mną, aby oglądali chwałę moją, którą dałeś mi, bo umiłowałeś mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy, a świat cię nie poznał, ja zaś cię poznałem, i ci poznali, że ty mnie wysłałeś. I dałem poznać im imię twe i dam poznać, aby miłość, którą umiłowałeś mnie, w nich była i ja w nich”. (Według Jana 17, 24 – 26)

„Kto bowiem z was chcący wieżę zbudować, czy nie najpierw usiadłszy przelicza wydatek, czy ma na wykonanie? Aby coby nie, (gdy położył) (on) fundament i nie (zdołał) wykończyć, wszyscy oglądający zaczęli (z) niego kpić, mówiąc, że: Ten człowiek zaczął budować i nie zdołał wykończyć. Lub jaki król wyruszający (z) drugim królem zderzyć się na wojnie, czy nie usiadłszy najpierw będzie planował, czy mocen jest w dziesięć tysięcy wyjść przeciwko z dwudziestoma tysiącami przychodzącemu przeciw niemu? Jeśli zaś nie, jeszcze on daleko (gdy jest), poselstwo wysławszy prosi (co) do pokoju. Tak więc każdy z was, który nie żegna się ze wszystkimi (tymi) jego będącymi, nie może być mym uczniem”. (Według Łukasza 14, 28 – 33)

 

„Zaś Jezus powiedział uczniom jego: Amen mówię wam, że bogaty z trudem wejdzie do królestwa niebios. Znów zaś mówię wam, wykonalniejsze jest wielbłądowi przez otwór igły przejść, niż bogatemu wejść do królestwa Boga. Usłyszawszy zaś uczniowie zdumiewali się bardzo, mówiąc: Kto zatem może uratować się? Przyjrzawszy się zaś Jezus powiedział im: U ludzi to niemożliwe jest, u zaś Boga wszystko możliwe. Wtedy odpowiadając Piotr rzekł mu: Oto my opuściliśmy wszystko i zaczęliśmy towarzyszyć ci. Co zatem będzie nam?” (Według Mateusza 19, 23 – 27)

„Nie proszę, aby zabrałeś ich ze świata, ale aby ustrzegłeś ich od złego. Ze świata nie są, jako ja nie jestem ze świata. Uświęć ich w prawdzie. Słowo twe prawdą jest. Jako mnie wysłałeś na świat, i ja wysłałem ich na świat. I za nich ja uświęcam (siebie), aby byli i oni uświęceni w prawdzie. Nie co do tych zaś proszę jedynie, ale i co do wierzących z powodu słowa ich we mnie, aby wszyscy jedno byli, jako ty, Ojcze, we mnie i ja w tobie, aby i oni w nas byli, aby świat wierzył, że ty mnie wysłałeś. I ja chwałę, którą dałeś mi, dałem im, aby byli jedno jako my jedno, ja w nich i ty we mnie, aby byli udoskonaleni ku jednemu, aby poznał świat, że ty mnie wysłałeś i umiłowałeś ich, jako mnie umiłowałeś”. (Według Jana 17, 15 – 23)

„I powiedział pan do sługi: Wyjdź na drogi i płoty i przymuszaj (do) wejścia, aby napełniony został mój dom. Mówię bowiem wam, że nikt (z) mężów tamtych zaproszonych (nie) skosztuje mej wieczerzy. Szły razem z nim tłumy liczne i zwróciwszy się powiedział do nich: Jeśli ktoś przychodzi do mnie i nie nienawidzi ojca swego i matki i żony i dzieci i braci i sióstr, więc i życia swego, nie może być mym uczniem. Kto nie niesie krzyża swego a idzie za mną, nie może być mym uczniem”. (Według Łukasza 14, 23 – 27)

„Mówi mu: Jakich? Zaś Jezus powiedział: Nie będziesz zabijał, Nie będziesz cudzołożył, Nie będziesz kradł, Nie będziesz kłamliwie świadczył, Szanuj ojca i matkę, i: Będziesz miłował bliźniego twego jak siebie samego. Mówi mu młodzieniec: Wszystkiego tego ustrzegłem. Co jeszcze brakuje mi? Rzekł mu Jezus: Jeśli chcesz doskonały być, odejdź, sprzedaj twój dobytek i daj biednym, i będziesz miał skarb w niebiosach, i chodźże towarzysz mi. Usłyszawszy zaś młodzieniec słowo odszedł smucąc się, był bowiem mającym posiadłości liczne”. (Według Mateusza 19, 18 – 22)

„I już nie jestem w świecie, a oni w świecie są, i ja do ciebie przychodzę. Ojcze święty, ustrzeż ich w imieniu twym, które dałeś mi, aby byli jedno jako my. Gdy byłem z nimi, ja strzegłem ich w imieniu twym, które dałeś mi, i ustrzegłem, i nikt z nich (nie) zginął, jeśli nie syn zguby, aby Pismo wypełniło się. Teraz zaś do ciebie przychodzę i to mówię w świecie, aby mieli radość moją wypełnioną w sobie. Ja dałem im słowo twe i świat znienawidził ich, bo nie są ze świata, jak ja nie jestem ze świata”. (Według Jana 17, 11 – 14)

Strona 2 z 33
Top