Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1208)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Nie wiecie, że (przy) poświęconych pracujący [(te)] z poświęconego jedzą, (ci) ołtarzu przy będący (z) ołtarzem mają udział? Tak i Pan rozporządził (tym) dobrą nowinę zwiastującym z dobrej nowiny żyć. Ja zaś nie posłużyłem się żadnym (z) tych. Nie napisałem zaś tego, aby tak stało się we mnie, piękne bowiem mi raczej umrzeć niż (tej) chluby mej nikt (nie) uczyni pustą”. (Do Koryntian I 9, 13 – 15)
„Nie według człowieka to mówię, lub i Prawo tego nie mówi? W bowiem Mojżesza Prawie jest napisane: Nie nałożysz kagańca wołowi młócącemu. Czy (o) woły martwi się Bóg? Czy z powodu nas całkowicie mówi? Z powodu nas bowiem zostało napisane, że powinien w nadziei orzący orać i młócący w nadziei uczestniczenia. Jeśli my wam duchowe (dobra) posialiśmy, wielkie (to), jeśli my wasze cielesne (dobra) żąć będziemy? Jeśli inni (w) waszym majątku uczestniczą, nie raczej my? Ale nie posłużyliśmy się swobodą tą, ale wszystko wytrzymujemy, aby nie jakiej przeszkody dalibyśmy dobrej nowinie Pomazańca”. (Do Koryntian I 9, 8 – 12)
„Moja obrona (przed) mnie osądzającymi jest ta. Nie mamy swobody zjeść i wypić? Nie mamy swobody siostry kobiety brać ze sobą, jak i pozostali wysłannicy, i bracia Pana, i Kefas? Czy sam ja i Barnaba nie mamy swobody nie pracować? Kto służy w wojsku (za) własny żołd kiedykolwiek? Kto sadzi winnicę i owocu jej nie je? Lub kto pasie trzodę i z mleka trzody nie je?” (Do Koryntian I 9, 3 – 7)
„Nie jestem wolny? Nie jestem wysłannikiem? Czyż nie Jezusa, Pana naszego ujrzałem? Nie dziełem mym wy jesteście w Panu? Jeśli (dla) innych nie jestem wysłannikiem, ale (dla) was jestem, bowiem pieczęcią mego wysłannictwa wy jesteście w Panu”. (Do Koryntian I 9, 1 – 2)
„Patrzcie zaś, aby nie jakoś swoboda wasza ta potknięciem się (nie) stała dla nie mających siły. Jeśli bowiem ktoś ujrzałby cię mającego poznanie, w miejscu wizerunków leżącego, czyż nie sumienie jego, nie mającym siły będącego, zostanie zbudowane do ofiarowanych wizerunkom jedzenia? Jest gubiony bowiem (ten) będący bez siły przez twoje poznanie, brat, dla którego Pomazaniec umarł. Tak zaś grzesząc względem braci i raniąc ich sumienie będące bez siły, względem Pomazańca grzeszycie. Przeto jeśli potrawa uraża brata mego, nie zjem mięsa na wiek, aby nie brata mego uraziłbym”. (Do Koryntian I 8, 9 – 13)
„Ale nie w wszystkich (to) poznanie. Niektórzy zaś (z) przyzwyczajenia aż do teraz wizerunku jak ofiarowanie wizerunkowi jedzą i sumienie ich, nie mającym siły będąc, plami się. Potrawa zaś nas nie postawi przy Bogu: ani, jeśli nie zjedlibyśmy, jesteśmy słabsi, ani, jeśli zjedlibyśmy, obfitujemy”. (Do Koryntian I 8, 7 – 8)
„I bowiem jeśli właśnie są nazywani bogami czy to w niebie, czy to na ziemi, jak właśnie są bogowie liczni i panowie liczni, ale nam jeden Bóg Ojciec, od którego wszystko i my do Niego, i jeden Pan, Jezus Pomazaniec, przez którego wszystko i my przez Niego”. (Do Koryntian I 8, 5 – 6)
„O zaś ofiarowanych wizerunkom: wiemy, że wszyscy poznanie mamy. Poznanie nadyma, zaś miłość buduje. Jeśli ktoś uważa (że) poznać coś, jeszcze nie poznał, jak trzeba poznać. Jeśli zaś ktoś miłuje Boga, ten jest poznany przez Niego. O zjedzeniu więc ofiarowanych wizerunkom wiemy, że niczym wizerunek w świecie i że nikt Bogiem z wyjątkiem Jednego”. (Do Koryntian I 8, 1 – 4)
„Kobieta jest związana, do jakiego czasu żyje mąż jej; jeśliby zaś zasnął (ten) mąż, wolna jest (żeby) któremu chce, zostać zaślubioną, jedynie w Panu. Szczęśliwsza zaś byłaby, jeśli tak wytrwałaby, według mego mniemania. Uważam zaś i ja Ducha Bożego mieć”. (Do Koryntian I 7, 39 – 40)
„Jeśli zaś ktoś być niedostojnym do dziewicy swojej sądzi, jeśli byłby nadjędrny, i tak musiałoby stawać się, co chce, niech czyni; nie grzeszy: niech się zaślubiają. Który zaś stanął w sercu jego (jako) utwierdzony, nie mając przymusu, władzę zaś ma nad własną wolą i to osądził w własnym sercu: strzec swoją dziewicę, pięknie uczyni. Tak że i zaślubiający swoją dziewicę pięknie czyni, a nie zaślubiający lepiej uczyni”. (Do Koryntian I 7, 36 – 38)
Strona 1 z 61

Top