Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (960)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Stanąwszy zaś Piotr razem z jedenastoma, podniósł ręce jego i wypowiedział (do) nich: Mężowie Judejczycy i (ci) zamieszkujący (w) Jeruzalem wszyscy, to wam znajome niech będzie i włóżcie sobie do uszu słowa me. Nie bowiem, jak wy podejrzewacie, ci są pijani, jest bowiem godzina trzecia dnia, ale to jest (to) powiedziane przez proroka Joela: I będzie w ostatnich dniach, mówi Bóg, wyleję z Ducha mego na każde ciało i prorokować będą synowie wasi i córki wasze. I młodzieńcy wasi widzenia widzieć będą, i starsi wasi snami śnić będą; i na niewolników mych, i na niewolnice me w dniach owych wyleję z Ducha mego, i prorokować będą. I dam cudy na niebie w górze i znaki na ziemi na dole: krew, i ogień, i wyziew dymu; słońce obróci się w ciemność i księżyc w krew, zanim przyjdzie dzień Pana, (ten) wielki i objawiający. I będzie: każdy, który przywoła imienia Pana, zostanie zbawiony”. (Dokonania wysłanników 2, 14 – 21)

„Partowie , i Medowie, i Elamici, i (ci) zamieszkujący (w) Mezopotamii, Judei, i Kapadocji, (w) Poncie i Azji, (we) Frygii i Pamfilii, (w) Egipcie i (w) częściach Libii, (tej) naprzeciw Cyreny, i (ci) przebywający w kraju (jako) Rzymianie, Judejczycy i prozelici, Kreteńczycy i Arabowie, słyszymy mówiących ich naszymi językami wielkie rzeczy Boga. Byli oszołomieni zaś wszyscy i byli w niepewności, inny do innego mówiąc: Czym chce to być? Drudzy zaś drwiąc mówili, że: Moszczem napełnieni są”. (Dokonania wysłanników 2, 9 – 13)

„Byli zaś względem Jeruzalem zamieszkujący Judejczycy, mężowie pobożni z każdego ludu (z tych) pod niebem; (kiedy stał się) zaś głos ten, zeszła się mnogość i zmieszała się, bo słyszeli jeden każdy własną mową mówiących ich. Byli oszołomieni zaś i dziwili się mówiąc: Czyż nie oto wszyscy ci są, (ci) mówiący, Galilejczykami? I jak my słyszymy każdy własną mową naszą, w której zostaliśmy zrodzeni?” (Dokonania wysłanników 2, 5 – 8)

„I w wypełnianiu się dnia Pięćdziesiątnicy byli wszyscy razem na (to) samo. I stał się nieoczekiwanie z nieba szum jak właśnie niosącego się dechu gwałtownego i wypełniły cały (ten) dom, gdzie byli siedząc; i dały się widzieć im rozdzielające się języki jakby ognia, i osiadł na jednym każdy (z) nich. I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak Duch dawał wypowiadać im”. (Dokonania wysłanników 2, 1 – 4)

„Trzeba więc, (żeby) (z tych którzy przyłączyli się) (do) nas mężów w całym czasie, (w) którym wszedł i wyszedł przez nas Pan, Jezus, zacząwszy od polewania Jana aż do dnia, którego został wzięty do góry od nas, świadkiem powstania Jego razem z nami stać się jeden (z) tych. I postawili dwóch: Józefa, (tego) nazywanego Barsabą, który został przezwany Justusem, i Macieja. I pomodliwszy się powiedzieli: Ty, Panie znawco serca wszystkich, ukaż, którego wybrałeś sobie z tych dwóch jednego, (żeby) wziął miejsce służby tej i wysłannictwa, od którego odszedł na bok Judasz, (żeby) pójść ku miejscu własnemu. I dali losy im, i padł los na Macieja, i wspólnie został uznany z jedenastoma wysłannikami”. (Dokonania wysłanników 1, 21 – 26)

„Ten więc nabył teren z zapłaty niesprawiedliwości i padającym na twarz stawszy się pękł wpół. I wylały się wszystkie wnętrzności jego. I znajome stało się wszystkim zamieszkującym Jeruzalem, tak że nazwany został teren ów własną mową ich Hakeldamach, to jest Teren Krwi. Napisane jest bowiem w Księdze Śpiewów: Niech się stanie siedziba jego pustkowiem i nie niech będzie zamieszkującego w niej, i: Doglądanie jego niech weźmie inny”. (Dokonania wysłanników 1, 18 – 20)

„I w dniach tych wstawszy Piotr w środku braci powiedział (był tłum imion na (to) samo około sto dwadzieścia): Mężowie bracia, trzeba było, (żeby) zostać wypełnione Pismo, które wcześniej powiedział Duch Święty przez usta Dawida o Judaszu, (tym) (który stał się) przewodnikiem (dla tych którzy ujęli) Jezusa, że zaliczony był do nas i dostał w udziale dziedzictwo służby tej”. (Dokonania wysłanników 1, 15 – 17)

„Wtedy wrócili do Jeruzalem od góry, (tej) nazywanej Oliwą, która jest blisko Jeruzalem szabatu mającego drogę. I gdy weszli, do górnej komnaty wstąpili, gdzie byli trwając, jako to Piotr, i Jan, i Jakub, i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub Alfeusza i Szymon, (ten) fanatyk i Juda Jakuba. Ci wszyscy byli trwającymi niezłomnie przy jednomyślnie modlitwie razem z kobietami i Maryją, (tą) matką Jezusa, i braćmi Jego”. (Dokonania wysłanników 1, 12 – 14)

„I to powiedziawszy, (kiedy patrzeli) oni, został podniesiony i chmura podjęła Go z oczu ich. I gdy patrzącymi wprost byli ku niebu, (kiedy szedł) On, i oto mężowie dwaj stanęli przy nich w odzieniach białych, którzy i powiedzieli: Mężowie Galilejczycy, dlaczego stoicie w patrząc ku niebu? Ten Jezus, (Ten) wzięty do góry od was ku niebu, tak przyjdzie (w) jaki sposób oglądnęliście Go idącego ku niebu”. (Dokonania wysłanników 1, 9 – 11)

„(Ci) więc zszedłszy się pytali Go mówiąc: Panie, czy w czasie tym z powrotem ustanawiasz królestwo Izraelowi? Powiedział zaś do nich: Nie wasze jest poznać czasy lub pory, które Ojciec umieścił sobie we własnej władzy; ale weźmiecie moc (tego który przyszedł) Świętego Ducha do was i będziecie moimi świadkami w Jeruzalem, i [w] całej Judei, i Samarii i aż do ostatka ziemi”. (Dokonania wysłanników 1, 6 – 8)

Strona 7 z 48
Top