Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (602)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„W tej godzinie rozweselił się [w] Duchu Świętym i powiedział: Wyznaję cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, bo zakryłeś to przed mądrymi i rozumnymi i odsłoniłeś to małoletnim. Tak, Ojcze, bo tak upodobanie stało się przed tobą. Wszystko mi przekazane zostało przez Ojca mego, i nikt (nie) pojmuje, kim jest Syn, jeśli nie Ojciec, i kim jest Ojciec, jeśli nie Syn i któremu postanowi Syn odsłonić. I zwróciwszy się do uczniów na osobności rzekł: Szczęśliwe oczy widzące, co widzicie. Mówię bowiem wam, że liczni prorocy i królowie chcieli zobaczyć, co wy widzicie, i nie zobaczyli, i usłyszeć, co słyszycie, i nie usłyszeli”. (Według Łukasza 10, 21 – 24)

„I odpowiadając Jezus mówił, nauczając w świątyni: Jak mówią uczeni w piśmie, że Pomazaniec synem Dawida jest? Sam Dawid powiedział w Duchu Świętym: Rzekł Pan Panu memu: Siedź po prawicy mej, aż położę wrogów twych popod stopy twe. Sam Dawid nazywa go Panem, i skąd jego jest synem? I liczny tłum słuchał go z przyjemnością. I w nauce jego mówił: Strzeżcie się przed uczonymi w piśmie chcącymi w (długich) szatach chadzać, i pozdrowień na rynkach, i pierwszych siedzeń w synagogach, i pierwszych leżanek na wieczerzach. Objadający domy wdów i dla pozoru długo modlących się, ci otrzymają wiele większy wyrok”. (Według Marka 12, 35 – 40)

„Stąd pod przysięgą przyrzekł jej dać, co poprosiłaby sobie. Ona zaś podpuszczona przez matkę jej: Daj mi, rzecze, tu na tacy głowę Jana Chrzciciela. I zasmucony król z powodu przysięgi i razem leżących (przy stole) kazał, (aby została dana). I posławszy ściął głowę Janowi w strażnicy. I przyniesiona została głowa jego na tacy i dana została dziewczynce; i zaniosła matce jej. I podszedłszy uczniowie jego zabrali zwłoki i pogrzebali je[go], i przyszedłszy oznajmili Jezusowi”. (Według Mateusza 14, 7 – 12)

„Ja zaś wiedziałem, że zawsze mnie słuchasz. Ale z powodu tłumu wokół stojącego powiedziałem, aby uwierzyli, że ty mnie wysłałeś. I to rzekłszy głosem wielkim wykrzyknął, Łazarzu, chodźże na zewnątrz. Wyszedł zmarły związany: stopy i ręce opaskami, i twarz jego chustką była obwiązana. Mówi im Jezus: Rozwiążcie go i pozwólcie mu iść. Liczni więc z Judejczyków, (ci) (którzy przyszli) do Mariam i (który ujrzeli), co uczynił, uwierzyli w niego. Niektórzy zaś z nich odeszli do faryzeuszów i powiedzieli im, co uczynił Jezus”. (Według Jana 11, 42 – 46)

„Wrócili zaś siedemdziesięciu [dwóch] z radością mówiąc: Panie, i demony podporządkowują się nam w imię twe. Powiedział zaś im: Oglądałem Szatana jak błyskawicę z nieba spadającego. Oto dałem wam władzę stąpać po wężach i skorpionach i po całej mocy wroga, i nic (wam) nie zaszkodzi. Nadto z powodu tego nie radujcie się, że duchy wam podporządkowują się, radujcie się, że imiona wasze wypisane są w niebiosach”. (Według Łukasza 10, 17 – 20)

„Drugie to: Będziesz miłował bliźniego twego, jak siebie. Większe (od) tych inne przykazanie nie jest. I powiedział mu uczony w piśmie: Dobrze, nauczycielu, w prawdzie powiedziałeś, że jeden jest i nie jest inny oprócz niego. I miłować go z całego serca, i z całego zrozumienia, i z całej siły, i miłować bliźniego jak siebie, wiele więcej jest (od) wszystkich całopaleń i ofiar. I Jezus zobaczywszy [go], że rozumnie odpowiedział, rzekł mu: Nie daleko jesteś od królestwa Boga. I nikt już nie odważał się go spytać”. (Według Marka 12, 31 – 34)

„W ową porę usłyszał Herod tetrarcha słuch(y) (o) Jezusie, i powiedział sługom jego: Ten jest Jan Chrzciciel. On to podniósł się z martwych i dla tego dzieła mocy dokonują się (przez) niego. Bowiem Herod chwyciwszy Jana związał [go] i w strażnicy zatrzymał z powodu Herodiady, żony Filipa, brata jego. Mówił bowiem Jan mu: Nie jest dozwolone ci mieć ją. I chcąc go zabić bał się tłumu, bo (za) proroka go mieli. (Dla) urodzin zaś, (które się stały), Heroda, zatańczyła córka Herodiady na środku i przypodobała się Herodowi”. (Według Mateusza 14, 1 – 6)

„Zapłakał Jezus. Mówili więc Judejczycy: Oto jak kochał go. Jacyś zaś z nich powiedzieli: Nie mógł ten, (który otworzył) oczy ślepego, uczynić, aby i ten nie umarł? Jezus więc znowu wzburzony w sobie przychodzi do grobowca. Był zaś jaskinią i kamień leżał na niej. Mówi Jezus: Podnieście kamień. Mówi mu siostra umarłego Marta: Panie, już cuchnie, czwarty (dzień) bowiem jest. Mówi jej Jezus: Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Boga? Podnieśli więc kamień. Zaś Jezus podniósł oczy w górę i powiedział, Ojcze, dziękuję ci, że wysłuchałeś mnie”. (Według Jana 11, 35 – 41)

„Do którego zaś miasta wejdziecie i nie przyjmą was, wyszedłszy na place jego powiedzcie: I pył przylepiony nam z miasta waszego do stóp ścieramy wam. Nadto to wiedzcie, że zbliżyło się królestwo Boga. Mówię wam, że Sodomie w dzień ów znośniej będzie niż miastu owemu. Biada ci, Korozain! Biada ci, Betsaido, bo gdyby w Tyrze i Sydonie stały się dzieła mocy (które stały się) wśród was, dawno by w worze i popiele siedząc zmieniły myślenie. Nadto Tyrowi i Sydonowi znośniej będzie na sądzie niż wam. I ty, Kafarnaum, Czy aż do nieba wywyższone będziesz? Aż do otchłani zejdziesz. Słuchający was mnie słucha i odrzucający was mnie odrzuca, zaś mnie odrzucający odrzuca (tego), (który wysłał) mnie”. (Według Łukasza 10, 10 – 16)

„O zaś martwych, że podnoszą się, nie odczytaliście w księdze Mojżesza, o jeżynie, jak powiedział mu Bóg, mówiąc: Ja Bóg Abrahama i Bóg Izaaka i Bóg Jakuba? Nie jest Bóg martwych, ale żyjących. Wiele błąkacie się. I podszedłszy jeden (z) uczonych w piśmie wysłuchawszy ich dociekających razem, zobaczywszy, że dobrze odpowiedział im, zapytał go: Jakie jest przykazanie pierwsze (ze) wszystkich? Odpowiedział Jezus, że: Pierwsze jest: Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz Pan jeden jest, i będziesz miłował Pana Boga twego z całego serca twego, i z całej duszy twej, i z całej myśli twej, i z całej siły twej”. (Według Marka 12, 26 – 30)

Strona 7 z 31
Top