Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (840)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Przynosili zaś mu i niemowlęta, aby ich dotykał. Zobaczywszy zaś uczniowie karcili ich. Zaś Jezus przywołał je mówiąc: Dopuśćcie dzieciom przychodzić do mnie i nie zabraniajcie im, bowiem takich jest królestwo Boga. Amen, mówię wam, który nie przyjmie królestwa Boga jak dziecko, nie wejdzie do niego”. (Według Łukasza 18, 15 – 17)

„Wtedy Jezus powiedział tłumom i uczniom jego mówiąc: Na Mojżesza ławie usiedli uczeni w piśmie i faryzeusze. Wszystkie więc, jakie powiedzieliby wam, uczyńcie i strzeżcie, według zaś czynów ich nie czyńcie. Mówią bowiem i nie czynią. Wiążą zaś ciężary ciężkie [i niemożliwe do noszenia] i nakładają na ramiona ludzi, sami zaś palcem ich nie chcą poruszyć ich. Wszystkie zaś czyny ich czynią dla (pokazania się) ludziom. Rozszerzają bowiem filakterie ich i powiększają obramowania. Kochają zaś pierwsze leżanki na wieczerzach i pierwsze siedzenia w synagogach, i pozdrowienia na rynkach i bycie nazywanym przez ludzi ‘Rabbi’.” (Według Mateusza 23, 1 – 7)

 

„Liczne więc i inne znaki uczynił Jezus wobec uczniów [jego], które nie są zapisane w zwoju tym. To zaś napisane jest, aby [u]wierzyliście, że Jezus jest Pomazańcem, Synem Boga i aby wierząc życie mieliście w imieniu jego”. (Według Jana 20, 30 – 31)

„Poszczę dwakroć (w) tygodniu, daję dziesięcinę (ze) wszystkiego, co nabywam. Zaś poborca z daleka stojący nie chciał nawet oczu podnieść ku niebu, ale był (się w) pierś jego mówiąc: Boże, daj się przebłagać mi grzesznemu. Mówię wam, zeszedł ten usprawiedliwiony do domu jego wbrew tamtemu; bo każdy wywyższający siebie uniżony zostanie, zaś uniżający siebie wywyższony zostanie”. (Według Łukasza 18, 12 – 14)

„(Gdy zebrali się) zaś faryzeusze, zapytał ich Jezus mówiąc: Co wam się wydaje o Pomazańcu? Kogo synem jest? Mówią mu: Dawida. Mówi im: Jak więc Dawid w duchu nazywa go Panem, mówiąc: Rzekł Pan Panu memu: Siedź po prawicy mej, aż położę wrogów twych popod stopy twe. Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, jak synem jego jest? I nikt (nie) mógł odpowiedzieć mu słowem, ani nie odważył się (ktokolwiek) od tamtych dni zapytać go jeszcze”. (Według Mateusza 22, 41 – 46)

„I po dniach ośmiu znowu byli wewnątrz uczniowie jego i Tomasz z nimi. Przychodzi Jezus, drzwi (gdy były zamknięte), i stanął na środku i powiedział: Pokój wam. Potem mówi Tomaszowi: Nieś palec twój tu i zobacz ręce me, i nieś rękę twą i włóż w bok mój, i nie stawaj się bez wiary, ale wierzący. Odpowiedział Tomasz i rzekł mu: Pan mój i Bóg mój. Mówi mu Jezus: Bo ujrzałeś mnie, uwierzyłeś? Szczęśliwi (ci którzy) nie (zobaczyli) a (uwierzyli)”. (Według Jana 20, 26 – 29)

„Powiedział zaś i do jakichś polegających na sobie samych, że są sprawiedliwi, i za nic mających pozostałych, przykład ten: Ludzie dwaj weszli do świątyni pomodlić się, jeden faryzeusz i drugi poborca. Faryzeusz stanąwszy do siebie tak modlił się: Boże, dziękuję ci, że nie jestem jak pozostali (z) ludzi, drapieżni, niesprawiedliwi, cudzołożni, lub i jak ten poborca”. (Według Łukasza 18, 9 – 11)

„Zaś faryzeusze usłyszawszy, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się na tym samym (miejscu). I zapytał jeden z nich [znawca Prawa] próbując go: Nauczycielu, jakie przykazanie wielkie w Prawie? On zaś rzekł mu: Będziesz miłował Pana, Boga twego całym sercem twym i całą duszą twą i całą myślą twą. To jest wielkie i pierwsze przykazanie. Drugie zaś podobne mu: Będziesz miłował bliźniego twego jak siebie. Na tych dwóch przykazaniach całe Prawo jest zawieszone i Prorocy”. (Według Mateusza 22, 34 – 40)

„Tomasz zaś jeden z dwunastu, zwany Bliźniak, nie był z nimi, gdy przyszedł Jezus. Mówili więc mu inni uczniowie: Ujrzeliśmy Pana, On zaś powiedział im: Jeśli nie zobaczę na rękach jego śladu gwoździ i włożę palec mój w ślad gwoździ i włożę moją rękę w bok jego, nie uwierzę”. (Według Jana 20, 24 – 25)

 

„Powiedział zaś Pan: Posłuchajcie, co sędzia niesprawiedliwości mówi. Zaś Bóg nie miałby uczynić obrony wybranych jego, wołających do niego dniem i nocą, i zwleka (względem) nich? Mówię wam, że uczyni obronę ich w pośpiechu. Lecz Syn Człowieka przyszedłszy, czy znajdzie wiarę na ziemi?” (Według Łukasza 18, 6 – 8)

Strona 7 z 42
Top