Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (905)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„I kiedy stała się (ta) godzina, położył się i wysłannicy z nim. I powiedział do nich: Pragnieniem zapragnąłem tę Paschę zjeść z wami, zanim ja cierpieć (zacznę). Mówię bowiem wam, że nie będę jeść jej, aż do kiedy zostanie wypełniona w królestwie Boga. I przyjąwszy kielich dzięki uczyniwszy powiedział: Weźcie to i rozdzielcie między siebie. Mówię bowiem wam, [że] nie będę pił od teraz z plonu winnicy, aż (kiedy) królestwo Boga przyjdzie”. (Według Łukasza 22, 14 – 18)

„Wprawdzie Syn Człowieka odchodzi jako jest napisane o nim, biada jednak człowiekowi owemu, przez którego Syn Człowieka jest wydawany. Lepiej było (by) mu jeśli nie urodził(by) się człowiek ów. Odpowiadając zaś Juda, wydający go, rzekł: Ale nie ja jestem, Rabbi? Mówi mu: Ty powiedziałeś”. (Według Mateusza 26, 24 – 25)

„Przyszedł zaś dzień Przaśników, [w] którym należało ofiarowywać Paschę. I wysłał Piotra i Jana rzekłszy: Wyruszywszy przygotujcie nam Paschę, aby zjedliśmy. Oni zaś powiedzieli mu: Gdzie chcesz byśmy przygotowali? On zaś powiedział im: Oto (gdy wejdziecie) wy do miasta, wyjdzie na spotkanie wam człowiek dzban wody niosący; pójdźcie za nim do domu, do którego wchodzi. I powiecie panu domu (tego) domu: Mówi ci nauczyciel: Gdzie jest kwatera, gdzie Paschę z uczniami mymi zjadłbym? I ów wam pokaże piętro wielkie usłane. Tam przygotujcie. Odszedłszy zaś, znaleźli jako rzekł im i przygotowali Paschę”. (Według Łukasza 22, 7 – 13)

„Zaś pierwszego Przaśników podeszli uczniowie (do) Jezusa mówiąc: Gdzie chcesz, byśmy przygotowali ci zjeść Paschę? On zaś rzekł: Odejdźcie do miasta do tego a tego i powiedzcie mu: Nauczyciel mówi: Pora ma blisko jest. U ciebie czynię Paschę z uczniami mymi. I uczynili uczniowie, jak nakazał im Jezus, i przygotowali Paschę. (Gdy wieczór) zaś (stał się), leżał (przy stole) z dwunastoma. I (gdy jedli) oni, powiedział: Amen mówię wam, że jeden z was wyda mnie. I zasmuceni bardzo zaczęli mówić mu jeden każdy: Ale nie ja, Panie? On zaś odpowiadając rzekł: (Który zanurzył) ze mną rękę w misie, ten mnie wyda”. (Według Mateusza 26, 17 – 23)

 

„Zbliżało się zaś święto Przaśników nazywane Paschą. I szukali arcykapłani i uczeni w piśmie, jak zgładziliby go, bali się bowiem ludu. Wszedł zaś Szatan w Judę zwanego Iskariotą, będącego z liczby dwunastu. I odszedłszy rozmawiał z arcykapłanami i komendantami, jak im wydałby go. I uradowali się i ułożyli się mu srebro dać. I zgodził się, i szukał dobrej pory, (by) wydać go z dala od tłumu im”. (Według Łukasza 22, 1 – 6)

„Gdy zaś Jezus (był) w Betanii w domu Szymona trędowatego, podeszła do niego kobieta mająca alabaster pachnidła bardzo cennego i wylała na głowę jego leżącego. Zobaczywszy zaś uczniowie oburzyli się mówiąc: Na co strata ta? Mogło było bowiem to zostać sprzedane (za wiele) i zostać dane biednym. Poznawszy zaś Jezus powiedział im: Dlaczego trudności przydajecie kobiecie? Czyn bowiem dobry zdziałała dla mnie. Zawsze bowiem biednych macie ze sobą, mnie zaś nie zawsze macie. Wylawszy bowiem ta pachnidło to na ciało me, na pogrzebanie mi uczyniła. Amen mówię wam, gdzie głoszona będzie dobra nowina ta w całym świecie, opowiadane będzie i co uczyniła ta, na pamięć (o) niej. Wtedy wyruszywszy jeden (z) dwunastu, zwany Juda Iskariota, do arcykapłanów, powiedział: Co chcecie mi dać, i ja wam wydam go? Oni zaś postawili mu trzydzieści srebrników. I od wtedy szukał dobrej pory, aby go wydał”. (Według Mateusza 26, 6 – 16)

„Uważajcie zaś na siebie, coby nie ociężałe stały się wasze serca w rauszu i pijaństwie i troskach życiowych, i nastałby na was nagły dzień ów jak pułapka. Przyjdzie bowiem na wszystkich siedzących na obliczu całej ziemi. Trwajcie bez snu zaś, w każdej porze prosząc, aby nabraliście sił (by) wymknąć się z tego wszystkiego mającego stać się, i (by stanąć) przed Synem Człowieka. Był zaś dniami w świątyni nauczający, zaś nocami wychodząc nocował na górze zwanej Oliwek. I cały lud szedł o brzasku do niego w świątyni słuchać go”. (Według Łukasza 21, 34 – 38)

 

„I stało się kiedy skończył Jezus wszystkie słowa te, powiedział uczniom jego: Wiecie, że za dwa dni Pascha (jest) i Syn Człowieka zostaje wydany na (ukrzyżowanie). Wtedy zebrali się arcykapłani i starsi ludu na dziedzińcu arcykapłana zwanego Kajfaszem. I uradzili, żeby Jezusa podstępem chwycili i zabili. Mówili zaś: Nie w święto, żeby nie zamęt stał się wśród ludu”. (Według Mateusza 26, 1 – 5)

„I powiedział przykład im: Zobaczcie figę i wszystkie drzewa. Kiedy zaczną pączkować już, patrząc z siebie poznajecie, że już blisko lato jest. Tak i wy, kiedy zobaczycie to stające się, poznawajcie, że blisko jest królestwo Boga. Amen mówię wam, że nie przeminie pokolenie to, aż wszystko stanie się. Niebo i ziemia przeminą, zaś słowa me nie przeminą”. (Według Łukasza 21, 29 – 33)

 

 

„Wtedy powie i tym po lewicy: Ruszajcie ode mnie przeklęci w ogień wieczny przygotowany oszczercy i zwiastunom jego. Zgłodniałem bowiem i nie daliście mi zjeść, zapragnąłem i nie napoiliście mnie, obcy byłem i nie przyjęliście mnie, nagi i nie odzialiście mnie, chory i w strażnicy i nie nawiedziliście mnie. Wtedy odpowiedzą i oni mówiąc: Panie, kiedy cię zobaczyliśmy zgłodniałego lub spragnionego, lub obcego, lub nagiego, lub chorego, lub w strażnicy i nie usłużyliśmy ci? Wtedy odpowie im mówiąc: Amen mówię wam, ile nie uczyniliście jednemu (z) tych najmniejszych, ani mi (nie) uczyniliście. I odejdą ci w karę wieczną, zaś sprawiedliwi w życie wieczne”. (Według Mateusza 25, 41 – 46)

Strona 7 z 46
Top