Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (651)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„W tej godzinie podeszli jacyś faryzeusze mówiąc mu: Wyjdź i wyrusz stąd, bo Herod chce cię zabić. I powiedział im: Wyruszywszy powiedzcie lisowi temu: Oto wyrzucam demony i leczeń dokonuję dzisiaj i jutro, i trzeciego kończę. Lecz trzeba, (mi) dzisiaj i jutro i (dnia) następnego iść, bo nie jest dopuszczalne prorok(owi) zginąć poza Jeruzalem. Jeruzalem, Jeruzalem, zabijające proroków i kamienujące wysłanych do niego, ilekroć chciałem zebrać dzieci twe, w taki sposób (jak) kura swoje gniazdo pod skrzydła, i nie chcieliście”. (Według Łukasza 13, 31 – 34)

„(Ten), (który uwierzył) i ochrzczony, będzie uratowany, (ten) zaś, (co nie uwierzył), będzie zasądzony. Znaki zaś (tym), (którzy uwierzyli), takie towarzyszyć będą: w imię me demony wyrzucali będą, językami mówili będą nowymi. [I w rękach] węże podniosą, i jeśli śmiertelnego coś wypiliby nie im zaszkodzi; na niemocnych ręce będą nakładali i dobrze będą się mieli. A więc Pan, Jezus, po powiedzeniu im wzięty został do nieba i usiadł po prawicy Boga. Oni zaś wyszedłszy zaczęli głosić wszędzie; Pan (współpracował) i słowo (umacniał) przez towarzyszące znaki]]. [[Wszystko zaś przykazane (tym) wokół Piotra zwięźle ogłosiły. Po zaś tym i sam Jezus od wschodu i aż do zachodu wysłał przez nich świętą i niezniszczalną wieść wiecznego wybawienia. Amen]].” (Według Marka 16, 16 – 20)

„Ulitowawszy się zaś pan sługi owego uwolnił go i pożyczkę odpuścił mu. Wyszedłszy zaś sługa ów znalazł jednego (ze) współsług jego, który winny był mu sto denarów, i chwyciwszy go dusił, mówiąc: Oddaj, jeśli coś winny jesteś. Upadłszy więc współsługa jego prosił go mówiąc: Bądź wielkoduszny nade mną, i oddam ci. On zaś nie chciał, ale odszedłszy wrzucił go do strażnicy, aż oddałby (to co) dłużne”. (Według Mateusza 18, 27 – 30)

„Mało i już nie widzicie mnie, i znów mało i zobaczycie mnie. Powiedzieli więc z uczniów jego do siebie nawzajem: Co jest to, co mówi nam: Mało i nie widzicie mnie, i znów mało i zobaczycie mnie? I: Bo odchodzę do Ojca? Mówili więc: Co jest to, [co mówi], mało? Nie wiemy, co mówi. Poznał Jezus, że chcieli go pytać, i powiedział im: Co do tego szukacie (między) sobą, że powiedziałem: Mało i nie widzicie mnie, i znów mało i zobaczycie mnie? Amen, amen mówię wam, że płakać będziecie i zawodzić będziecie wy, zaś świat radować się będzie. Wy będziecie zasmuceni, ale smutek wasz radością stanie się”. (Według Jana 16, 16 – 20)

„Wtedy zaczniecie mówić: Jedliśmy przed tobą i piliśmy, i na placach naszych nauczałeś. I powie mówiąc wam: Nie znam [was], skąd jesteście, odstąpcie ode mnie wszyscy sprawcy bezprawia. Tam będzie płacz i zgrzyt zębów, kiedy ujrzycie Abrahama i Izaaka i Jakuba i wszystkich proroków w królestwie Boga, was zaś wyrzucanych na zewnątrz. I przyjdą od wschodu i zachodu i od północy i południa i położeni zostaną (do stołu) w królestwie Boga. I oto są ostatni, którzy będą pierwsi, i są pierwsi, którzy będą ostatni”. (Według Łukasza 13, 26 – 30)

„Powstawszy zaś rano pierwszego (dnia) tygodnia zjawił się najpierw Marii Magdalenie, od której wyrzucił siedem demonów. Owa podążywszy oznajmiła (tym) z nim (będącym), bolejącym i płaczącym. I ci usłyszawszy, że żyje i widziany był przez nią, nie uwierzyli. Po tym dwóm z nich idącym zjawił się w innym kształcie, podążającym na pole. I ci odszedłszy oznajmili pozostałym; ani tym uwierzyli. Później [zaś] leżącym przy (stole) im jedenastu zjawił się, i złajał niewiarę ich i twardość serca, że tym, (którzy widzieli) go podniesionego, nie uwierzyli. I powiedział im: Podążywszy na świat cały ogłoście dobrą nowinę całemu stworzeniu”.  (Według Marka 16, 9 – 15)

„(Gdy zaczął) zaś on rozliczać, przyprowadzony został mu jeden winien dziesięć tysięcy talentów. Nie (miał gdy) zaś on (z czego) oddać, kazał go pan sprzedać, i żonę i dzieci i wszystko, ile ma, i (by zostało oddane). Padłszy więc sługa kłaniał się mu mówiąc: Bądź wielkoduszny nade mną i wszystko oddam ci”. (Według Mateusza 18, 24 – 26)

„Jeszcze wiele mam wam mówić, ale nie możecie nieść teraz. Kiedy zaś przyjdzie on, duch prawdy, poprowadzi was w prawdzie całej; nie bowiem mówić będzie od siebie, ale ile usłyszy mówić będzie, i przychodzące oznajmi wam. On mnie wsławi, bo z mojego weźmie i oznajmi wam. Wszystko, ile ma Ojciec, moje jest. Dla tego powiedziałem, że z mego bierze i oznajmi wam”. (Według Jana 16, 12 – 15)

„I przechodził przez miasta i wsie nauczając i podróż czyniąc ku Jerozolimie. Powiedział zaś ktoś mu: Panie, czy nieliczni (są) wybawiani? On zaś powiedział do nich: Walczcie (by) wejść przez wąskie drzwi, bo liczni, mówię wam, szukać będą, (by) wejść, i nie będą mieli siły. Od (kiedy) podniesie się pan domu i zamknie drzwi, i zaczniecie zewnątrz stawać i pukać (do) drzwi mówiąc: Panie, otwórz nam; i odpowiadając powie wam: Nie znam was, skąd jesteście”. (Według Łukasza 13, 22 – 25)

„I wszedłszy do grobowca zobaczyły młodzieńca siedzącego (z) prawej, odzianego szatą białą, i przeraziły się. On zaś mówi im: Nie przerażajcie się. Jezusa szukacie Nazareńskiego ukrzyżowanego; podniósł się, nie jest tu. Oto miejsce, gdzie złożyli go. Ale odejdźcie, powiedzcie uczniom jego i Piotrowi, że: Poprzedza was do Galilei. Tam go zobaczycie, jako powiedział wam. I wyszedłszy uciekły od grobowca, (ogarnęło) bowiem je drżenie i uniesienie; i nikomu nic (nie) powiedziały, bały się bowiem”. (Według Marka 16, 5 – 8)

Strona 3 z 33
Top