Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (960)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„(Ci) zaś wysłuchawszy, jednomyślnie podnieśli głos do Boga i powiedzieli: Władco, Ty, (który uczyniłeś) niebo, i ziemię, i morze, i wszystkie (te) w nich, (Ten) ojca naszego przez Ducha Świętego usta Dawida, sługi Twego, (który rzekłeś): Po co wzburzyli się poganie i ludy zaczęły troszczyć się (o) puste (rzeczy)? Stanęli przy (sobie) królowie ziemi i przywódcy dali się zebrać na (to) samo przeciw Panu i przeciw Pomazańcowi Jego”. (Dokonania wysłanników 4, 24 – 26)

„(Ci) zaś jeszcze zagroziwszy uwolnili ich, nic znajdując (tego), jak mogliby ukarać ich, z powodu ludu, bo wszyscy oddawali chwałę Bogu z powodu (tego) (co się stało). Lat bowiem był liczniejszych (niż) czterdzieści (ten) człowiek, na którym stał się znak ten uleczenia. Zwolnieni zaś przyszli do swoich i oznajmili, jakie do nich arcykapłani i starsi powiedzieli”. (Dokonania wysłanników 4, 21 – 23)

„Ale aby nie w większym (stopniu) rozdzielone zostało w lud, zagroźmy im, (żeby) już nie (mówili) w imieniu tym żadnemu (z) ludzi. I zawoławszy ich nakazali w ogóle nie głosić i nie nauczać w imieniu Jezusa. Zaś Piotr i Jan odpowiedziawszy powiedzieli do nich: Czy sprawiedliwe jest przed Bogiem was słuchać raczej niż Boga? Osądźcie! Nie możemy bowiem my, co zobaczyliśmy i usłyszeliśmy nie mówić”. (Dokonania wysłanników 4, 17 – 20)

„(Na tego) człowieka patrząc razem z nimi stojącego, (tego) uzdrowionego, nic (nie) mieli, (żeby) odpowiedzieć. Wezwawszy zaś, (aby) oni na zewnątrz miejsca posiedzeń odejść, razem zderzali się przeciw jedni drugim, mówiąc: Co mamy uczynić ludziom tym? Że bowiem znajomy znak stał się przez nich, wszystkim zamieszkującym (w) Jeruzalem widoczne, i nie możemy odrzucać”. (Dokonania wysłanników 4, 14 – 16)

„Ten jest kamieniem, (tym) za nic wziętym przez was (tych) budowniczych, (który stał się) ku głowie kąta. I nie jest w innym nikim zbawienie, ani bowiem imię jest drugie pod niebem dane w ludziach, w którym trzeba dać się zbawić my. Oglądając zaś Piotra otwartość i Jana i przyłapawszy sobie, że ludźmi niepiśmiennymi są, i prostakami, dziwili się (i) uznawali ich, że razem z Jezusem byli”. (Dokonania wysłanników 4, 11 – 13)

„(Kiedy mówili) zaś oni do ludu, stanęli obok nich kapłani, i komendant świątyni, i saduceusze, rozdrażnieni przez (to), (że) nauczają oni lud i zwiastują w Jezusie podniesienie, (to) z martwych. I narzucili (na) nich ręce i umieścili sobie do strzeżenia do jutra, był bowiem wieczór już. Liczni zaś (z tych którzy wysłuchali) słowa, uwierzyli. I stała się liczba (tych) mężów [mniej więcej] tysięcy pięć”. (Dokonania wysłanników 4, 1 – 4)

„Wy jesteście synami (tych) proroków i (tego) układu, który ułożył sobie Bóg względem ojców waszych, mówiąc do Abrahama: I w nasieniu twym wysławione zostaną wszystkie narody ziemi. (Dla) was najpierw podniósłszy Bóg Sługę Jego, wysłał Go (jako) wysławiającego was przez odwracanie każdego od niegodziwości waszych”. (Dokonania wysłanników 3, 25 – 26)

„Mojżesz powiedział, że: Proroka wam podniesie Pan, Bóg wasz, z braci waszych jak imię; jego będziecie słuchać we wszystkich (rzeczach), jakie powie do was. Będzie zaś: każda dusza, która nie usłucha proroka tego, zostanie wygubiona z ludu. I wszyscy zaś prorocy od Samuela i (tych) po kolei, jacy powiedzieli i zwiastowali dni te”. (Dokonania wysłanników 3, 22 – 24)

„Zmieńcie myślenie więc i zawróćcie ku (temu) (żeby) obtarte zostały wasze grzechy, żeby (może) przyszły pory pokrzepienia od oblicza Pana, i wysłał (tego) wcześniej zatrzymanego rękoma (przez) was Pomazańca, Jezusa, którego trzeba, (żeby) niebo przyjęło aż do czasów ponownego ustanowienia wszystkich (rzeczy, o) których powiedział Bóg przez usta świętych od wieku Jego proroków”. (Dokonania wysłanników 3, 19 – 21)

„I z powodu wiary (w) imię Jego tego, którego oglądacie i znacie, utwierdziło imię Jego. I wiara, (ta) z powodu Niego, dała mu pełną sprawność tę wobec wszystkich was. I teraz, bracia, wiem, że w niewiedzy dokonaliście, jak właśnie i przywódcy wasi. Zaś Bóg, co wcześniej ogłosił przez usta wszystkich proroków, (że) wycierpi Pomazaniec Jego, wypełnił tak”. (Dokonania wysłanników 3, 16 – 18)

 

Strona 6 z 48
Top