Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (575)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Zapłakał Jezus. Mówili więc Judejczycy: Oto jak kochał go. Jacyś zaś z nich powiedzieli: Nie mógł ten, (który otworzył) oczy ślepego, uczynić, aby i ten nie umarł? Jezus więc znowu wzburzony w sobie przychodzi do grobowca. Był zaś jaskinią i kamień leżał na niej. Mówi Jezus: Podnieście kamień. Mówi mu siostra umarłego Marta: Panie, już cuchnie, czwarty (dzień) bowiem jest. Mówi jej Jezus: Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Boga? Podnieśli więc kamień. Zaś Jezus podniósł oczy w górę i powiedział, Ojcze, dziękuję ci, że wysłuchałeś mnie”. (Według Jana 11, 35 – 41)

„Do którego zaś miasta wejdziecie i nie przyjmą was, wyszedłszy na place jego powiedzcie: I pył przylepiony nam z miasta waszego do stóp ścieramy wam. Nadto to wiedzcie, że zbliżyło się królestwo Boga. Mówię wam, że Sodomie w dzień ów znośniej będzie niż miastu owemu. Biada ci, Korozain! Biada ci, Betsaido, bo gdyby w Tyrze i Sydonie stały się dzieła mocy (które stały się) wśród was, dawno by w worze i popiele siedząc zmieniły myślenie. Nadto Tyrowi i Sydonowi znośniej będzie na sądzie niż wam. I ty, Kafarnaum, Czy aż do nieba wywyższone będziesz? Aż do otchłani zejdziesz. Słuchający was mnie słucha i odrzucający was mnie odrzuca, zaś mnie odrzucający odrzuca (tego), (który wysłał) mnie”. (Według Łukasza 10, 10 – 16)

„O zaś martwych, że podnoszą się, nie odczytaliście w księdze Mojżesza, o jeżynie, jak powiedział mu Bóg, mówiąc: Ja Bóg Abrahama i Bóg Izaaka i Bóg Jakuba? Nie jest Bóg martwych, ale żyjących. Wiele błąkacie się. I podszedłszy jeden (z) uczonych w piśmie wysłuchawszy ich dociekających razem, zobaczywszy, że dobrze odpowiedział im, zapytał go: Jakie jest przykazanie pierwsze (ze) wszystkich? Odpowiedział Jezus, że: Pierwsze jest: Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz Pan jeden jest, i będziesz miłował Pana Boga twego z całego serca twego, i z całej duszy twej, i z całej myśli twej, i z całej siły twej”. (Według Marka 12, 26 – 30)

„Czyż nie ten jest cieśli syn? Czyż nie matka jego nazywa się Mariam i bracia jego Jakub i Józef i Szymon i Juda? I siostry jego, czyż nie wszystkie przy nas są? Skąd więc temu to wszystko? I wiedzeni byli do obrazy (przez) niego. Zaś Jezus powiedział im: Nie jest prorok bez szacunku, jeśli nie w ojczyźnie i w domu jego. I nie uczynił tam dzieł mocy wielu z powodu niewiary ich”. (Według Mateusza 13, 55 – 58)

„Jeszcze nie zaś przyszedł Jezus do wsi, ale był jeszcze w miejscu, gdzie napotkała go Marta. Zatem Judejczycy będący z nią w domu i pocieszający ją, zobaczywszy Mariam, że szybko wstała i wyszła, zaczęli towarzyszyć jej, uważając, że idzie do grobowca, by płakała tam. Zatem Mariam, jak przyszła, gdzie był Jezus, zobaczywszy go upadła mu do stóp, mówiąc mu: Panie, jeśli byłbyś tu, nie by mój umarł brat. Jezus więc jak zobaczył ją płaczącą i (tych), (którzy przyszli razem z) nią Judejczyków płaczących, wzburzył się (w) duchu i poruszył (w) sobie; i powiedział: Gdzie położyliście go? Mówią mu: Panie, przyjdź i zobacz”. (Według Jana 11, 30 – 34)

„Odchodźcie: oto wysyłam was jak jagnięta w środek wilków. Nie noście trzosu, nie torbę, nie sandały, i nikogo na drodze (nie) pozdrówcie. Do którego zaś wejdziecie domu, najpierw mówcie: Pokój domowi temu. I jeśli tam byłby syn pokoju, spocznie na nim pokój wasz. Jeśli zaś nie, do was zawróci. W tym zaś domu pozostawajcie, jedząc i pijąc (to) u nich, godny bowiem pracownik zapłaty jego. Nie przechodźcie z domu do domu. I do którego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie (te) podawane wam, i uzdrawiajcie (tych) w nim chorych i mówicie im: Zbliżyło się do was królestwo Boga”. (Według Łukasza 10, 3 – 9)

„Siedmiu braci było; i pierwszy wziął żonę, i umierając nie wydał potomstwa. I drugi wziął ją, i umarł, nie pozostawiwszy potomstwa. I trzeci tak samo. I siedmiu nie wydali potomstwa. Na końcu wszystkich i kobieta umarła. W (zmartwych) powstaniu, [kiedy powstaną,] kogo (z) nich będzie żoną? Bowiem siedmiu (miało) ją (jako) żonę. Rzekł im Jezus: (Czyż) nie przez to błąkacie się nie znając pism ani mocy Boga? Kiedy bowiem z martwych powstaną, ani poślubiają, ani są poślubiane, ale są jak zwiastunowie w niebiosach”. (Według Marka 12, 20 – 25)

„Zrozumieliście to wszystko? Mówią mu: Tak. On zaś powiedział im: Dla tego każdy uczony w piśmie stawszy się uczniem królestwa niebios podobny jest człowiekowi panu domu, który wyciąga ze skarbca jego nowe i stare. I stało się kiedy skończył Jezus przykłady te, przeniósł się stamtąd. I przyszedłszy do ojczyzny jego, nauczał ich w synagodze ich, tak że (zdumiewali się) oni i (mówili): Skąd temu mądrość ta i moce?” (Według Mateusza 13, 51 – 54)

„Mówi mu Marta: Wiem, że wstanie (przy) wstaniu w ostatnim dniu. Powiedział jej Jezus: Ja jestem (zmartwych) wstanie i życie. Wierzący we mnie, i choćby umarł, ożyje. I każdy żyjący i wierzący we mnie nie umrze na wiek. Wierzysz (w) to? Mówi mu: Tak. Panie. Ja uwierzyłam, że ty jesteś Pomazaniec, Syn Boga na świat przychodzący. I to powiedziawszy odeszła i zawołała Mariam siostrę jej, skrycie powiedziawszy: Nauczyciel jest obecny i woła cię. Tamta zaś jak usłyszała, podniosła się szybko i przyszła do niego”. (Według Jana 11, 24 – 29)

„Powiedział zaś i inny: Będę towarzyszył ci, Panie. Najpierw zaś zezwól mi pożegnać się (z) (tymi) w domu mym. Powiedział zaś [do niego] Jezus: Nikt kto nałożywszy rękę na pług i patrzący na to, (co) z tyłu, zdatny jest królestwu Boga. Po zaś tym wyznaczył Pan innych siedemdziesięciu [dwóch] i wysłał ich po dwóch przed obliczem jego do każdego miasta i miejsca, gdzie miał sam przychodzić. Mówił zaś do nich: Wprawdzie żniwo wielkie, lecz pracownicy nieliczni. Poproście więc Pana żniwa, żeby pracowników (wysłał) na żniwo jego”. (Według Łukasza 9, 61 – 10, 2)

Strona 6 z 29
Top