Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1158)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Uczynił także, (by) z jednego cały lud ludzi zamieszkiwać na całym obliczu ziemi, ustaliwszy nakazane pory i ustanowione granice zamieszkiwania ich: (by) szukać Boga, oby mianowicie oczywiście wymacali Go i znaleźli, i oczywiście nie daleko od jednego każdego (z) nas będącego”. (Dokonania wysłanników 17, 26 – 27)

„Postawiony zaś Paweł na środku Aresowej Skały mówił: Mężowie Ateńczycy, na każdym jako nader bogobojnymi was oglądam. Przechodząc bowiem i przeglądając przedmioty czci wasze, znalazłem ołtarz, na którym napisane było: Nie poznanemu Bogu. Co więc nie poznawając, nabożnie czcicie, to ja zwiastuję wam. Bóg, (Ten) (który uczynił) świat i wszystkie, (te) w nim, Ten nieba i ziemi będący Panem, nie w ręką uczynionych przybytkach zamieszkuje, ani (nie) przez ręce ludzkie jest obsługiwany (jako) dodatkowo potrzebujący czegoś, sam dający wszystkim życie i dech, i wszystko”. (Dokonania wysłanników 17, 22 – 25)

„Chwyciwszy go na Aresową Skałę poprowadzili, mówiąc: Możemy poznać, jaka nowa ta przez ciebie mówiona nauka? Będące cudzoziemskimi bowiem jakieś wnosisz do słuchów naszych. Postanawiamy więc poznać, czym chcą te być. Ateńczycy zaś wszyscy i przebywający w kraju cudzoziemcy na nic innego mieli dobrą porę, niż mówić coś lub słuchać coś coraz nowszego”. (Dokonania wysłanników 17, 19 – 21)

„(Gdy) w zaś Atenach (czekał) (na) nich Paweł, był ostry duch jego w nim, (ponieważ oglądał), (że) pełnym wizerunków (było) (to) miasto. Wykładał więc w synagodze Judejczykom i czczącym, i na rynku w każdy dzień do nadarzających się. Niektórzy zaś i (z) epikurejskich i stoickich filozofów stykali się z nim, i niektórzy mówili: Co chce ćwierkacz ten mówić? Ci zaś: Cudzoziemskich bóstw wydaje się głosicielem być. Bo (o) Jezusie i powstaniu głosił dobrą nowinę”. (Dokonania wysłanników 17, 16 – 18)

„Gdy zaś poznali (ci) z Tesaloniki Judejczycy, że i w Berei zostało zwiastowane przez Pawła słowo Boga, przyszli i tam potrząsając i mącąc tłumy. Zaraz zaś wtedy Pawła wysłali bracia, (aby) iść aż do morza. Pozostali Sylab i Tymoteusz tam. Zaś sprowadzający Pawła poprowadzili aż do Aten. I wziąwszy przykazanie do Sylaba i Tymoteusza, aby jak najszybciej przyszli do niego, wychodzili”. (Dokonania wysłanników 17, 13 – 15)

„Zaś bracia zaraz dla nocy wysłali Pawła i Sylaba do Berei, którzy przybywszy do synagogi Judejczyków powracali. Ci zaś byli lepiej urodzeni (od tych) w Tesalonice, którzy przyjęli słowo z całą ochoczością, co dzień osądzając Pisma, czy ma się to tak. Liczni więc z nich uwierzyli i helleńskich kobiet, (tych) dostojnych, i mężów nie mało”. (Dokonania wysłanników 17, 10 – 12)

„Nie znalazłszy zaś ich, ciągnęli Jazona i niektórych braci przed przywódców miasta, wołając, że: Zamieszkiwaną (ziemię) (którą zaczęli burzyć) ci i tutaj są obecni. Tych podjął Jazon. I ci wszyscy wbrew postanowieniom Cezara działają, król inny mówiąc być: Jezus. Zmącili zaś tłum i przywódców miasta słuchających tego. I wziąwszy dość dużo od Jazona i pozostałych, uwolnili ich”. (Dokonania wysłanników 17, 6 – 9)

„I niektórzy z nich dali się przekonać i zostali przyłączeni do Pawła i Sylaba, czczących Hellenów mnogość wielka, kobiet także pierwszych nie mało. Pozazdrościwszy zaś Judejczycy i dobrawszy (z) rynkowych mężów jakichś niegodziwych, i uczyniwszy tłum, wprawiali w zamęt miasto, i stanąwszy obok domu Jazona, szukali ich, (aby) poprowadzić naprzód do ludu”. (Dokonania wysłanników 17, 4 – 5)

„Przeszedłszy zaś Amfipolis i Apolonię, przyszli do Tesaloniki, gdzie była synagoga Judejczyków. Według zaś zwyczaju Pawła wszedł do nich i przez szabaty trzy wyłożył im z Pism, otwierając i podawając, że Pomazaniec trzeba było wycierpieć i wstać z martwych, i że: Ten jest Pomazaniec, Jezus, którego ja zwiastuję wam”. (Dokonania wysłanników 17, 1 – 3)

„Zaś Paweł mówił do nich: Obiwszy nas publicznie nie zasądzonych, ludzi Rzymianami będących, rzucili do strażnicy. I teraz skrycie nas wyrzucają? Nie bowiem, ale przyszedłszy sami nas niech wyprowadzą. Oznajmili zaś komendantom trzymający rózgę słowa te. Zaczęli bać się zaś usłyszawszy, że Rzymianami są. I przyszedłszy poprosili ich, i wyprowadziwszy prosili odejść z miasta. Wyszedłszy zaś ze strażnicy, weszli do Lidii, i zobaczywszy zachęcili braci, i wyszli”. (Dokonania wysłanników 16, 37 – 40)

Top