Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (876)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„(Gdy zebrali się) zaś faryzeusze, zapytał ich Jezus mówiąc: Co wam się wydaje o Pomazańcu? Kogo synem jest? Mówią mu: Dawida. Mówi im: Jak więc Dawid w duchu nazywa go Panem, mówiąc: Rzekł Pan Panu memu: Siedź po prawicy mej, aż położę wrogów twych popod stopy twe. Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, jak synem jego jest? I nikt (nie) mógł odpowiedzieć mu słowem, ani nie odważył się (ktokolwiek) od tamtych dni zapytać go jeszcze”. (Według Mateusza 22, 41 – 46)

„I po dniach ośmiu znowu byli wewnątrz uczniowie jego i Tomasz z nimi. Przychodzi Jezus, drzwi (gdy były zamknięte), i stanął na środku i powiedział: Pokój wam. Potem mówi Tomaszowi: Nieś palec twój tu i zobacz ręce me, i nieś rękę twą i włóż w bok mój, i nie stawaj się bez wiary, ale wierzący. Odpowiedział Tomasz i rzekł mu: Pan mój i Bóg mój. Mówi mu Jezus: Bo ujrzałeś mnie, uwierzyłeś? Szczęśliwi (ci którzy) nie (zobaczyli) a (uwierzyli)”. (Według Jana 20, 26 – 29)

„Powiedział zaś i do jakichś polegających na sobie samych, że są sprawiedliwi, i za nic mających pozostałych, przykład ten: Ludzie dwaj weszli do świątyni pomodlić się, jeden faryzeusz i drugi poborca. Faryzeusz stanąwszy do siebie tak modlił się: Boże, dziękuję ci, że nie jestem jak pozostali (z) ludzi, drapieżni, niesprawiedliwi, cudzołożni, lub i jak ten poborca”. (Według Łukasza 18, 9 – 11)

„Zaś faryzeusze usłyszawszy, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się na tym samym (miejscu). I zapytał jeden z nich [znawca Prawa] próbując go: Nauczycielu, jakie przykazanie wielkie w Prawie? On zaś rzekł mu: Będziesz miłował Pana, Boga twego całym sercem twym i całą duszą twą i całą myślą twą. To jest wielkie i pierwsze przykazanie. Drugie zaś podobne mu: Będziesz miłował bliźniego twego jak siebie. Na tych dwóch przykazaniach całe Prawo jest zawieszone i Prorocy”. (Według Mateusza 22, 34 – 40)

„Tomasz zaś jeden z dwunastu, zwany Bliźniak, nie był z nimi, gdy przyszedł Jezus. Mówili więc mu inni uczniowie: Ujrzeliśmy Pana, On zaś powiedział im: Jeśli nie zobaczę na rękach jego śladu gwoździ i włożę palec mój w ślad gwoździ i włożę moją rękę w bok jego, nie uwierzę”. (Według Jana 20, 24 – 25)

 

„Powiedział zaś Pan: Posłuchajcie, co sędzia niesprawiedliwości mówi. Zaś Bóg nie miałby uczynić obrony wybranych jego, wołających do niego dniem i nocą, i zwleka (względem) nich? Mówię wam, że uczyni obronę ich w pośpiechu. Lecz Syn Człowieka przyszedłszy, czy znajdzie wiarę na ziemi?” (Według Łukasza 18, 6 – 8)

„Byli zaś u nas siedmiu braci. I pierwszy ożeniwszy się zmarł, i nie mając potomstwa pozostawił żonę jego bratu jego. Podobnie i drugi i trzeci, aż do siedmiu. Później zaś (po) wszystkich umarła żona. W powstaniu (z martwych) więc kogo (z) siedmiu będzie żoną? Wszyscy bowiem mieli ją. Odpowiadając zaś Jezus rzekł im: Błąkacie się nie znając pism ani mocy Boga. W bowiem powstaniu (z martwych) ani poślubiają ani są poślubiane, ale jak zwiastunowie w niebie są. O zaś powstaniu (z) martwych nie odczytaliście, (co) zostało powiedziane wam przez Boga mówiącego: Ja jestem Bóg Abrahama i Bóg Izaaka, i Bóg Jakuba? Nie jest Bóg martwych, ale żyjących. I usłyszawszy tłumy zdumiewały się na naukę jego”. (Według Mateusza 22, 25 – 33)

„(Gdy był) więc wieczór dnia owego pierwszego (z) tygodnia i drzwi (zamknięte były), gdzie byli uczniowie, z powodu strachu (przed) Judejczykami, przyszedł Jezus i stanął na środku i mówi im: Pokój wam. I to powiedziawszy pokazał ręce i bok im. Uradowali się więc uczniowie, zobaczywszy Pana. Powiedział więc im [Jezus] znów: Pokój wam. Jako wysłał mnie Ojciec, i ja posyłam was. I to powiedziawszy tchnął i mówi im: Weźmijcie Ducha Świętego. Których(kolwiek) odpuścilibyście grzechy, odpuszczone są im, których(kolwiek) zatrzymalibyście, są zatrzymane”. (Według Jana 20, 19 – 23)

„Mówił zaś przykład im względem (tego że) trzeba zawsze modlić się (im) i nie ustawać, mówiąc: Sędzia pewien był w jakimś mieście Boga nie bojący się i człowieka nie szanujący. Wdowa zaś była w mieście owym i przychodziła do niego mówiąc: Weź w obronę mnie od przeciwnika mego. I nie chciał przez czas (pewien), po zaś tym powiedział w sobie: Chociaż i Boga nie boję się ani człowiek (nie) szanuję, z powodu przydawania mi trudu (przez) wdowę tę, wezmę w obronę ją, aby nie do końca przychodząc dręczyła mnie”. (Według Łukasza 18, 1 – 5)

„Pokażcie mi monetę pogłównego. Oni zaś przynieśli mu denara. I mówi im: Kogo obraz ten i napis? Mówią mu: Cezara. Wtedy mówi im: Oddajcie więc (co) Cezara Cezarowi i (co) Boga Bogu. I usłyszawszy zdziwili się i pozostawiwszy go odeszli. W owym dniu podeszli do niego saduceusze mówiący (że) nie (istnieje) powstanie (z martwych) i zapytali go mówiąc: Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze nie mając dziecka, poślubi z powinowactwa brat jego żonę jego i podniesie potomstwo bratu jego”. (Według Mateusza 22, 19 – 24)

Top