Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1406)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Bracia, nie dzieciątkami stawajcie się (w) umysłach, ale dla złości bądźcie niemowlętami, zaś (w) umysłach dojrzałymi stawajcie się. W Prawie jest napisane, że: W innojęzycznych i w wargach innych będę mówił ludowi temu, i ani tak usłyszą mię mówi Pan. Tak że języki ku znakowi są nie (dla) wierzących, ale (dla) niewierzących, zaś prorokowanie nie (dla niewierzących, ale (dla) wierzących. Jeśli więc zeszłaby się (społeczność) wywołanych cała na to samo i wszyscy mówiliby językami, weszliby zaś prostacy lub niewierzący, nie powiedzą, że szalejecie?” (Do Koryntian I 14, 20 – 23)
„Ty bowiem pięknie dziękujesz, ale (ten) drugi nie jest budowany. Dziękuję Bogu: (od) wszystkich was bardziej językami mówię: ale w (społeczności) wywołanych chcę pięć słów myślą mą powiedzieć, aby i innych pouczyłbym, niż dziesięć tysięcy słów w języku”. (Do Koryntian I 14, 17 – 19)
„Tak i wy, gdy fanatykami jesteście duchów, ku budowaniu, (społeczności) wywołanych szukajcie, aby obfitowaliście. Dlatego mówiący językiem niech się modli, aby tłumaczył. Jeśli [bowiem] modliłbym się językiem, duch mój modliłby się, zaś myśl ma bez owocu byłaby. Co więc jest? Będę modlił się duchem, będę modlił się zaś i myślą, będę śpiewał duchem, będę śpiewał zaś i myślą. Gdyż jeśli wysławiałbyś [w] duchu, wypełniający miejsce prostaka jak powie Amen na twoje dziękowanie, skoro, co mówisz, nie wie?” (Do Koryntian I 14, 12 – 16)
„I bowiem jeśli niejasny trąba głos dałaby, kto będzie się przygotowywał do wojny? Tak i wy przez język jeśli nie dobrze zaznaczone słowo dalibyście, jak zostanie poznane (to) mówione? Będziecie bowiem do powietrza mówiącymi. Tak liczne (na) przykład rody głosów są w świecie, i żaden bez głosu; jeśli więc nie znałbym znaczenia (tego) głosu, będę dla mówiącego barbarzyńcą i mówiący do mnie barbarzyńcą”. (Do Koryntian I 14, 8 – 11)
„Teraz zaś, bracia, jeśli przyszedłbym do was, językami mówiąc, (w) czym was wspomógłbym, jeśli nie wam powiedziałbym lub w objawieniu, lub w poznaniu, lub w prorokowaniu, lub [w] nauczaniu? Przecież (te) nieożywione głos dające: czy to aulos, czy to kitara, jeśli rozróżniania dźwiękom nie dałyby jak zostanie poznane (to) grane na aulosie lub (to) grane na kitarze?” (Do Koryntian I 14, 6 – 7)
„Ścigajcie miłość, współzawodniczcie zaś (o rzeczy) duchowe, bardziej zaś, aby prorokowaliście. Bo mówiący językiem nie ludziom mówi, ale Bogu, nikt bowiem (nie) pojmuje, Duchem zaś mówi tajemnice; zaś prorokujący ludziom mówi budowanie, i zachętę, i pocieszenie. Mówiący językiem siebie samego buduje, zaś prorokujący (społeczność) wywołanych buduje. Chcę zaś wszyscy wy mówić językami, bardziej zaś, aby prorokowaliście; większy zaś prorokujący niż mówiący językami, chyba że tłumaczyłby, aby (społeczność) wywołanych budowanie wzięła”. (Do Koryntian I 14, 1 – 5)
„Gdy byłem niemowlęciem, mówiłem jak niemowlę, myślałem jak niemowlę, liczyłem jak niemowlę; gdy stałem się mężem, uznałem za bezużyteczne (te) niemowlęcia. Patrzymy bowiem teraz przez lustro w zagadce, wtedy zaś twarz na twarz; teraz poznaję z poszczególna, wtedy zaś uznam, jak i zostałem uznany. Teraz zaś trwa wiara, nadzieja, miłość, trzy te; większa zaś (z) tych miłość”. (Do Koryntian I 13, 11 – 13)
„Miłość nigdy (nie) pada. Czy to zaś prorokowania będą uznane za bezużyteczne; czy to języki powstrzymane będą; czy to poznanie będzie uznane za bezużyteczne. Z poszczególna bowiem poznajemy i z poszczególna prorokujemy; kiedy zaś przyjdzie dojrzałe, (to) z poszczególna będzie uznane za bezużyteczne”. (Do Koryntian I 13, 8 – 10)
„Miłość jest wielkoduszna, jest łagodna miłość, nie jest zazdrosna, [miłość] nie jest chełpliwa, nie nadyma się, nie jest niedostojna, nie szuka (tych) swego, nie jest ostra, nie liczy zła, nie raduje się z powodu niesprawiedliwości, współraduje się zaś prawdą; wszystko wytrzymuje, wszystkiemu wierzy, (w stosunku do) wszystkiego ma nadzieję, (w stosunku do) wszystkiego jest wytrwała”. (Do Koryntian I 13, 4 – 7)
„Jeśli językami ludzi mówiłbym i zwiastunów, miłości zaś nie miałbym, stałbym się spiżem brzmiącym lub cymbałami krzyczącymi a la la. I jeśli miałbym prorokowanie i znałbym tajemnice wszystkie i całe poznanie, i jeśli miałbym całą wiarę, tak żeby góry przestawiać, miłości zaś nie miałbym, niczym byłbym. I jeśli dałbym po kawałku cały dobytek mój, i jeśli wydałbym ciało me, aby chełpiłbym się, miłości zaś nie miałbym, nic nie pomagałbym sobie”. (Do Koryntian I 13, 1 – 3)

Top