Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1441)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Współnaśladowcami moimi stawajcie się, bracia, i przyglądajcie się tak postępującym, jak macie (jako) wzór nas. Wielu bowiem postępuje, (o) których częstokroć mówiłem wam, teraz zaś i płacząc mówię, (że to) nieprzyjaciele krzyża Pomazańca, których koniec zgubą, których Bóg brzuch i chwała we wstydzie ich, (ci) (o tych) ziemskich myślący”. (Do Filipian 3, 17 – 19)
„Nie że już wziąłem lub już uczyniłem się doskonałym, ścigam zaś, jeśli i złapię, za (to) (że) i złapany zostałem przez Pomazańca [Jezusa]. Bracia, ja (o) mnie samym nie liczę, (że) złapać; jedno zaś: (o tych) z tyłu zapominając, (do tych) zaś przed wyciągając się, według celu ścigam ku nagrodzie (tego) w górze powołania Boga w Pomazańcu Jezusie. Jacy więc dojrzali, tak myślimy; i jeśli coś inaczej myślicie, i to Bóg wam objawi; jednakże ku czemu przybyliśmy pierwsi, tym samym iść w szeregu”. (Do Filipian 3, 12 – 16)
„[Ale] które były mi zyskami, te uznałem z powodu Pomazańca (za) stratę. Ale raczej i uznaję wszystko stratą być z powodu górowania poznania Pomazańca Jezusa, Pana mojego, z powodu którego wszystko straciłem i uznaję (za) śmieci, aby Pomazańca zyskałbym i zostałbym znaleziony w Nim, nie mając mojej sprawiedliwości, (tej) z Prawa, ale (tę) z powodu wiary (w) Pomazańca, (tę) z Boga sprawiedliwość za wiarę, (by) poznać Go, i moc powstania Jego, i wspólnotę cierpień Jego, nadając sobie kształt tożsamy z śmiercią Jego, oby jakoś przyszedłbym do powstania, (tego) z martwych”. (Do Filipian 3, 7 – 11)
„W końcu, bracia moi, radujcie się w Panu. Te same pisać wam (dla) mnie nie dokuczliwe, (dla) was zaś niezawodne. Patrzcie (na te) psy, patrzcie (na tych) złych pracowników, patrzcie (na to) urzezanie. My bowiem jesteśmy obrzezaniem, Duchowi Boga służąc i chełpiąc się w Pomazańcu Jezusie i nie w ciele będąc przekonani, chociaż ja mającym przekonanie i w ciele. Jeśli ktoś uważa inny, (że) być przekonanym w ciele, ja bardziej: obrzezaniem ośmiodniowy, z rodu Izraela, plemienia Beniamina, Hebrajczyk z Hebrajczyków, według Prawa faryzeusz, według skwapliwości prześladujący (społeczność) wywołanych, według sprawiedliwości, (tej) w Prawie, stawszy się nienaganny”. (Do Filipian 3, 1 – 6)
„Tym gorliwiej więc posłałem go, aby zobaczywszy go znowu rozradowalibyście się i ja bardziej bez smutku byłbym. Przyjmijcie więc go w Panu z całą radością, i takich (jako) cennych miejcie, bo z powodu dzieła Pomazańca aż do śmierci zbliżył się, zaryzykowawszy duszą, aby wypełniłby waszego brak względem mnie publicznego dzieła”. (Do Filipian 2, 28 – 30)
„(Jako) konieczne zaś uznałem Epafrodyta, brata, i współpracownika, i współżołnierza mego, waszego zaś wysłannika i publicznego sługę potrzeby mej, posłać do was, skoro pragnącym był wszystkich was i będąc zaniepokojonym, dlatego że usłyszeliście, że zachorował. I bowiem zachorował niemal blisko śmierci. Ale Bóg zlitował się (nad) nim, nie (nad) nim zaś jedynie, ale i (nade) mną, aby nie smutek do smutku miałbym”. (Do Filipian 2, 25 – 27)
„Zaś wypróbowanie jego poznajecie, że jak (z) ojcem dziecko razem ze mną zaczął służyć względem dobrej nowiny. Tego więc mam nadzieję posłać, gdy z dala zobaczę (te) około mnie, natychmiast; jestem przekonany zaś w Panu, że i sam szybko przyjdę”. (Do Filipian 2, 22 – 24)
„Mam nadzieję zaś w Panu, Jezusie, Tymoteusza szybko posłać wam, aby i ja byłbym dobrej myśli, poznawszy (te) około was. Nikogo bowiem mam równo myslącego, który prawowicie (o te) około was troszczyć się będzie, wszyscy bowiem (tych) swoich szukają, nie (tych) Jezusa Pomazańca”. (Do Filipian 2, 19 – 21)
„Wszystko czyńcie bez narzekań i rozważań, aby stalibyście się nienaganni i nietknięci, dziećmi Boga niewinnymi pośrodku plemienia wypaczonego i odwróconego, wśród których uwidaczniacie się, jak lampy w świecie, słowo życia trzymając u góry, ku chlubie (dla) mnie na dzień Pomazańca, że nie na pusto pobiegłem ani na pusto utrudziłem się. Ale jeśli i jestem wylewany na ofiarę i publiczną służbę wiary waszej, raduję się i współraduję się z wszystkimi wami; zaś tak samo wy radujcie się i współradujcie się ze mną”. (Do Filipian 2, 14 – 18)
„Tak że, umiłowani moi, tak jak każdej chwili byliście posłuszni, nie jak podczas obecności mej jedynie, ale teraz wiele bardziej podczas nieobecności mej, z bojaźnią i drżeniem swoje zbawienie sprawiajcie; Bóg bowiem jest (Ten) działający w was i (to) chcieć, i (to) działać dla upodobania”. (Do Filipian 2, 12 – 13)
Strona 1 z 73

Top