Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1887)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Jeszcze (gdy on) (mówił) tłumom, oto matka i bracia jego stanęli zewnątrz, szukając (by) jemu powiedzieć. [Powiedział zaś ktoś mu: Oto matka twa i bracia twoi zewnątrz stoją, szukając (by) tobie powiedzieć.] On zaś odpowiadając rzekł mówiącemu mu: Kto jest matka ma i (którzy) są bracia moi? I wyciągnąwszy rękę jego na uczniów jego powiedział: Oto matka ma i bracia moi. Kto bowiem będzie czynił wolę Ojca mego w niebiosach, ten moim bratem i siostrą i matką jest. W dniu tamtym wyszedłszy Jezus (z) domu usiadł obok morza. I zebrały się do niego tłumy liczne, tak że on w łódź wszedłszy (usiadł), i cały tłum na brzegu stanął”. (Według Mateusza 12, 46 – 13, 2)
„Królowa południa podniesie się na sądzie z pokoleniem tym i zasądzi je, bo przyszła z kresów ziemi usłyszeć mądrość Salomona, i oto więcej (od) Salomona tutaj. Kiedy zaś nieczysty duch wyjdzie z człowieka, przechodzi przez bezwodne miejsca, szukając wypoczynku, i nie znajduje. Wtedy mówi: Do domu mego zawrócę, skąd wyszedłem. I przyszedłszy znajduje niezajęty, zamieciony i przystrojony. Wtedy wyrusza i bierze ze sobą siedem innych duchów gorszych (od) niego i wszedłszy mieszkają tam. I stają się (czyny) ostatnie człowieka owego gorsze (od) pierwszych. Tak będzie i pokoleniu temu złemu”. (Według Mateusza 12, 42 – 45)
„Wtedy odpowiedzieli mu pewni (z) uczonych w piśmie i faryzeuszów mówiąc: Nauczycielu, chcemy od ciebie znak zobaczyć. On zaś odpowiadając rzekł im: Pokolenie złe i cudzołożne znaku poszukuje, i znak nie będzie dany mu, jeśli nie znak Jonasza proroka. Jak bowiem był Jonasz w brzuchu wieloryba trzy dni i trzy noce, tak będzie Syn Człowieka w sercu ziemi trzy dni i trzy noce. Mężowie Niniwici wstaną na sądzie z pokoleniem tym i zasadzą je, bo zmienili myślenie na głoszenie Jonasza, i oto więcej (od) Jonasza tutaj”. (Według Mateusza 12, 38 – 41)
„Albo (weźcie) drzewo dobre i owoc jego dobry; albo (weźcie) drzewo zepsute i owoc jego zepsuty. Z bowiem owocu drzewo poznawane jest. Płody żmij, jak możecie dobre mówić źli będąc? Z bowiem obfitości serca usta mówią. Dobry człowiek z dobrego skarbca wyciąga dobre, a zły człowiek ze złego skarbca wyciąga złe. Mówię zaś wam, że każda rzecz bezużyteczna, którą powiedzą ludzie, oddadzą za nią (rachunek) w dzień sądu. Z bowiem słów twych usprawiedliwiony będziesz i ze słów twych potępiony będziesz”. (Według Mateusza 12, 33 – 37)
„Albo jak może ktoś wejść w dom siłacza i rzeczy jego zagrabić, gdyby nie najpierw związał siłacza? I wtedy dom jego złupi. Nie będący ze mną przeciw mnie jest i nie zbierający ze mną rozrzuca. Dla tego mówię wam, wszelki grzech i bluźnierstwo zostanie odpuszczone ludziom, zaś (na) Ducha bluźnierstwo nie zostanie odpuszczone. I który gdyby rzekł słowo przeciw Synowi Człowieka, zostanie odpuszczone mu. Który zaś rzekłby przeciw Duchowi Świętemu, nie zostanie odpuszczone mu, ani w tym wieku ani w mającym przyjść”. (Według Mateusza 12, 29 – 32)
„Znając zaś myśli ich powiedział im: Każde królestwo podzielone przeciw sobie pustoszone jest i każde miasto lub dom podzielony przeciw sobie nie będzie stać. I jeśli Szatan Szatana wyrzuca, w sobie został podzielony. Jak więc stać będzie królestwo jego? I jeśli ja przez Belzebuba wyrzucam demony, synowie wasi przez kogo wyrzucają? Dla tego oni sędziami będą waszymi. Jeśli zaś przez Ducha Boga ja wyrzucam demony, zatem nadeszło do was królestwo Boga”. (Według Mateusza 12, 25 – 28)
„Nie będzie spierał się ani nie będzie wykrzykiwał, ani usłyszy ktoś na placach głos jego. Trzciny skruszonej nie złamie, i knota dymiącego nie zgasi, aż (wyprowadzi) (do) zwycięstwa sąd. I (w) imieniu jego narody będą mieć nadzieję. Wtedy przyprowadzony został mu opętany ślepy i głuchy. I uzdrowił go, tak że głuchy (mówił) i (widział). I zdumiewały się wszystkie tłumy i mówiły: Czyż nie ten jest Synem Dawida? Zaś faryzeusze usłyszawszy powiedzieli: Ten nie wyrzuca demonów, jeśli nie przez Belzebuba przywódcę demonów”. (Według Mateusza 12, 19 – 24)
„Ileż więc przewyższa człowiek owcę. Tak że dozwolone jest w szabat dobrze czynić. Wtedy mówi (temu) człowiekowi: Wyciągnij twą rękę. I wyciągnął i przywrócona została zdrowa jak inna. Wyszedłszy zaś faryzeusze naradę (podjęli) o nim, jakby go zgubili. Zaś Jezus poznawszy wycofał się stamtąd. I zaczęły towarzyszyć mu [tłumy] liczne, i uzdrowił ich wszystkich. I skarcił ich, aby nie widocznym go czynili. Żeby wypełniło się (co) powiedziane przez Izajasza proroka mówiącego: Oto sługa mój, którego wybrałem, umiłowany mój, w którym upodobała dusza ma. Położę ducha mego na nim, i sąd narodom oznajmi”. (Według Mateusza 12, 12 – 18)
„Albo nie przeczytaliście w Prawie, że (w) szabat kapłani w świątyni szabat naruszają i niewinni są? Mówię zaś wam, że (od) świątyni większe jest tutaj. Gdyby zaś wiedzieliście, co jest: Miłosierdzia chcę i nie ofiary, nie potępilibyście niewinnych. Panem bowiem jest szabatu Syn Człowieka. I przeszedłszy stamtąd przyszedł do synagogi ich. I oto człowiek rękę mający suchą. I zapytali go mówiąc: Czy jest dozwolone (w) szabat uzdrowić? aby oskarżyli go. On zaś powiedział im: Kto jest z was człowiek, który będzie miał owcę jedną i jeśli wpadłaby ta (w) szabat w dół, czyż nie chwyci jej i podniesie?” (Według Mateusza 12, 5 – 11)
„Chodźcież do mnie wszyscy trudzący się i obciążeni, i ja dam odpocząć wam. Bierzcie jarzmo me na was i uczcie się ode mnie, bo łagodny jestem i uniżony sercem, i znajdziecie wypoczynek duszom waszym. Bowiem jarzmo me łagodne i ciężar mój lekki jest. W ową porę podążał Jezus (w) szabat przez zboża. Zaś uczniowie jego zgłodnieli i zaczęli zrywać kłosy i jeść. Zaś faryzeusze zobaczywszy powiedzieli mu: Oto uczniowie twoi czynią, co nie jest dozwolone czynić w szabat. On zaś powiedział im: Nie przeczytaliście, co uczynił Dawid, kiedy zgłodniał i ci z nim? Jak wszedł do domu Boga i chleby przedkładania zjedli, których nie wolno było mu zjeść, ani tym z nim, jeśli nie kapłanom samym?” (Według Mateusza 11, 28 – 12, 4)
Strona 1 z 95

Top