„Pozdrawiają was (społeczności) wywołanych Azji. Pozdrawia was w Panu wielce Akwila i Pryscylla razem z (tą) w domu ich (społecznością) wywołanych. Pozdrawiają was bracia wszyscy. Pozdrówcie jedni drugich przez pokochanie święte. Pozdrowienie moją ręką Pawła. Jeśli ktoś nie kocha Pana, niech będzie zaklęciem. Marana tha. Łaska Pana Jezusa z wami. Miłość ma z wszystkimi wami w Pomazańcu Jezusie”. (Do Koryntian I 16, 19 – 24)

„Zachęcam zaś was, bracia: Znacie dom Stefanasa, że jest pierwociną Achai i do służby świętym uszykowali siebie samych; aby i wy byliście podporządkowani takim i każdemu współpracującemu i trudzącemu się. Raduję się zaś z powodu przybycia Stefanasa, i Fortunata, i Achaika, bo wasz brak ci wypełnili, pokrzepili bowiem mego ducha i (tego) waszego. Uznawajcie więc takich”. (Do Koryntian I 16, 15 – 18)

„O zaś Apollosie, (tym) bracie: Wielce zachęciłem go, aby przyszedł do was z braćmi. I w ogóle nie było wolą, aby teraz przyszedł. Przyjdzie zaś, kiedy będzie miał dobrą porę. Czuwajcie , trwajcie w wierze, bądźcie mężami, bądźcie silni. Wszystko wasze w miłości niech się staje”. (Do Koryntian I 16, 12 – 14)

„Jeśli zaś przyjdzie Tymoteusz, patrzcie, aby bez bojaźni stał się przy was, bowiem pracę Pana pracuje jak i ja. (Niech) nie ktoś więc go za nic ma. Wyprawcie zaś go w pokoju, aby przyszedł do mnie. Czekam bowiem go z braćmi”. (Do Koryntian I 16, 10 – 11)

„Przyjdę zaś do was, kiedy Macedonię przejdę, Macedonię bowiem przechodzę. Przy was zaś może będę przebywał, lub i przezimuję, aby wy mię wyprawiliście, gdzie jeśli pójdę. Nie chcę bowiem was teraz w przejściu zobaczyć, mam nadzieję bowiem czas jakiś zatrzymać się przy was, jeśli Pan pozwoli. Zatrzymam się zaś w Efezie aż do Pięćdziesiątnicy, drzwi bowiem mi otwarły się wielkie i sprawne, a będący przeciwnymi liczni”. (Do Koryntian I 16, 5 – 9)

„O zaś zbiórce, (tej) na świętych: jak właśnie rozporządziłem (społecznościom) wywołanych Galicji, tak i wy uczyńcie. Na pierwszy (dzień) tygodnia każdy (z) was u siebie samego niech kładzie, gromadząc co coś, jeśli dobrze (mu) się wiedzie, aby nie, kiedy przyjdę, wtedy zbiórki stawały się. Kiedy zaś przybędę, których wypróbujecie, przez listy tych poślę odnieść dar wasz do Jerozolimy; jeśli zaś godne będzie i ja iść, razem ze mną pójdą”. (Do Koryntian I 16, 1 – 4)

„Kiedy zaś zniszczalne to wdzieje na siebie niezniszczalność i umieralne to wdzieje na siebie nieśmiertelność, wtedy stanie się słowo, (to) napisane: Pochłonięta została śmierć ku zwycięstwu. Gdzie twe, śmierci, zwycięstwo? Gdzie twój, śmierci, kolec? (Tym) zaś kolcem śmierci grzech, zaś mocą grzechu Prawo; zaś Bogu wdzięczność dającemu nam zwycięstwo przez Pana naszego, Jezusa Pomazańca. Tak że, bracia moi umiłowani, utwierdzeni stawajcie się, niewzruszeni, obfitujący w dziele Pana każdej chwili, wiedzący, że trud wasz nie jest pusty w Panu”. (Do Koryntian I 15, 54 – 58)

„To zaś mówię, bracia, że ciało i krew królestwa Boga dostać w udziale nie może, ani zniszczenie niezniszczalności (nie) dostaje w udziale. Oto tajemnicę wam mówię: wszyscy nie zaśniemy, wszyscy zaś zostaniemy zmienieni, w momencie, w rzucie oka, w ostatniej trąbie, zatrąbi bowiem, i martwi zostaną wskrzeszeni (jako) niezniszczalni, i my zostaniemy zmienieni. Trzeba bowiem, (żeby) zniszczalne to wdziać na siebie niezniszczalność, i umieralne to, (żeby) wdziać na siebie nieśmiertelność”. (Do Koryntian I 15, 50 – 53)

„Tak i jest napisane: Stał się pierwszy człowiek, Adam ku duszy żyjącej; ostatni Adam ku duchowi ożywiającemu. Ale nie pierwsze (to) duchowe, lecz (to) zmysłowe, następnie (to) duchowe. (Ten) pierwszy człowiek z ziemi, gliniany, (ten) drugi Człowiek z nieba. Jaki (ów) gliniany, tacy i (ci) gliniani, i jaki (ów) Niebieski, tacy i (ci) niebiescy. I jak zaczęliśmy nosić obraz (tego) glinianego, zaczniemy nosić i obraz (Tego) Niebieskiego”. (Do Koryntian I 15, 45 – 49)

„Nie każde ciało tym samym ciałem, ale inne ludzi, inne zaś ciało bydląt, inne zaś ciało ptaków, inne zaś ryb. I ciała niebieskie, i ciała ziemskie, ale inna (tych) niebieskich chwała, inna zaś (ta) (tych) ziemskich. Inna chwała słońca, i inna chwała księżyca, i inna chwała gwiazd, gwiazda bowiem (od) gwiazdy różni się w chwale. Tak i powstanie martwych. Jest siane w zniszczeniu, jest wskrzeszane w niezniszczalności; jest siane w braku szacunku, jest wskrzeszane w chwale; jest siane w bezsile, jest wskrzeszane w mocy; jest siane ciało zmysłowe, jest wskrzeszane ciało duchowe. Jeśli jest ciało zmysłowe, jest i duchowe”. (Do Koryntian I 15, 39 – 44)