Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (876)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„I powiedzą wam: Oto tam, [lub:] Oto tu. Nie odejdźcie ani pogońcie. Jako bowiem błyskawica błyskając z tego pod niebem ku temu pod niebem świeci, tak będzie Syn Człowieka [w dniu jego]. Najpierw zaś trzeba (mu) wiele wycierpieć i odrzuconym zostać (przez) pokolenie to. I jako stało się w dniach Noego, tak będzie i w dniach Syna Człowieka”. (Według Łukasza 17, 23 – 26)

„Oni zaś nie dbając odeszli, ten na własne pole, ten zaś do handlu jego. Zaś pozostali chwyciwszy sługi jego znieważyli i zabili. Zaś król rozgniewał się i posławszy wojska jego wygubił zabójców owych i miasto ich podpalił. Wtedy mówi sługom jego: Wprawdzie wesele gotowe jest, lecz zaproszeni nie byli godni”. (Według Mateusza 22, 5 – 8)

„Biegnie więc i przychodzi do Szymona Piotra i do innego ucznia, którego kochał Jezus, i mówi im: Zabrali Pana z grobowca i nie wiemy, gdzie położyli go. Wyszedł więc Piotr i (ten) inny uczeń i szli do grobowca. Biegli zaś dwaj razem. I (ten) inny uczeń przodem pobiegł szybciej (od) Piotra i przyszedł pierwszy do grobowca. I zaglądnąwszy widzi leżące płótna, nie jednakże wszedł”. (Według Jana 20, 2 – 5)

„Zapytany zaś przez faryzeuszów, kiedy przychodzi królestwo Boga, odpowiedział im i rzekł: Nie przychodzi królestwo Boga (do) zaobserwowania. Ani powiedzą: Oto tu, lub: Tam. Oto bowiem królestwo Boga wewnątrz was jest. Powiedział zaś do uczniów: Przyjdą dni, gdy zapragniecie jeden (z) dni Syna Człowieka ujrzeć i nie zobaczycie”. (Według Łukasza 17, 20 – 22)

„I odpowiadając Jezus znów rzekł w przykładach im mówiąc: Podobne stało się królestwo niebios człowiekowi, królowi, który uczynił wesele synowi jego. I wysłał sługi jego zaprosić zaproszonych na wesele , i nie chcieli przyjść. Znów wysłał inne sługi mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto obiad mój przygotowałem, byki me i tuczne zabite, i wszystko gotowe. Chodźcież na wesele”. (Według Mateusza 22, 1 – 4)

„Był zaś w miejscu, gdzie został ukrzyżowany, ogród, i w ogrodzie grobowiec nowy, w którym jeszcze nikt (nie) był położony. Tam więc z powodu przygotowania Judejczyków, bo blisko był grobowiec, położyli Jezusa. Zaś pierwszym (dniem) tygodnia Maria Magdalena przychodzi rano, ciemność jeszcze (gdy była), do grobowca; i widzi kamień usunięty z grobowca”. (Według Jana 19, 41 – 20, 1)

„Jeden zaś z nich, zobaczywszy że został uleczony, wrócił z głosem wielkim, chwaląc Boga, i padł na twarz przy stopach jego dziękując mu. I on był Samarytaninem. Odpowiadając zaś Jezus powiedział: Czy nie dziesięciu oczyszczonych zostało? A dziewięciu gdzie? Nie znaleźli się, (by) wróciwszy dać chwałę Bogu, jeśli nie cudzoziemiec ten? I powiedział mu: Wstawszy ruszaj. Wiara twa uratowała cię”. (Według Łukasza 17, 15 – 19)

„Dla tego mówię wam, że zabrane zostanie od was królestwo Boga i dane zostanie narodowi czyniącemu owoce jego. [I (ten) (który upadł) na kamień ten, roztrzaskany zostanie; na którego zaś upadłby, na proch skruszy go.] I usłyszawszy arcykapłani i faryzeusze przykłady jego poznali, że o nich mówi. I szukając (jak) go chwycić, przestraszyli się tłumów, skoro za proroka go miały”. (Według Mateusza 21, 43 – 46)

 

„Po zaś tym poprosił Piłata Józef z Arymatei, będący uczniem Jezusa, ukrytym (jednak) z powodu strachu (przed) Judejczykami, aby zabrał ciało Jezusa. I zezwolił Piłat. Przyszedł więc i zabrał ciało jego. Przyszedł zaś i Nikodem, (ten) przybyły do niego nocą przedtem, niosąc mieszaninę mirry i aloesu jakieś funtów sto. Wzięli więc ciało Jezusa i związali je płótnami z wonnościami, jako zwyczaj jest Judejczykom grzebać”. (Według Jana 19, 38 – 40)

„I stało się (gdy) (podążał) do Jeruzalem i on przechodził przez środek Samarii i Galilei. I (gdy wchodził) on do pewnej wsi, napotkało [go] dziesięciu trędowatych mężów, którzy stanęli z dala; i oni podnieśli głos mówiąc: Jezu, mistrzu, zlituj się (nad) nami. I zobaczywszy powiedział im: Wyruszywszy pokażcie siebie kapłanom. I stało się, (gdy) (odchodzili) oni, zostali oczyszczeni”. (Według Łukasza 17, 11 – 14)

Strona 10 z 44
Top