Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (575)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Ja jestem pasterz dobry, i znam moje i znają mnie moje, jako zna mnie Ojciec i ja znam Ojca. I życie me kładę za owce. I inne owce mam, które nie (są) z dziedzińca tego. I tamte trzeba mi poprowadzić, i głosu mego słuchać będą, i stanie się jedna trzoda, jeden pasterz. Dla tego mnie Ojciec miłuje, bo ja kładę życie me, aby znów otrzymałem je. Nikt (nie) zabiera go ode mnie, ale ja kładę je ze mnie samego. Władzę mam położyć je i władzę mam znów otrzymać je. To przykazanie otrzymałem od Ojca mego”. (Według Jana 10, 14 – 18)

„On zaś upomniawszy ich, nakazał nikomu (nie) mówić tego, powiedziawszy, że: Ma Syn Człowieka wiele wycierpieć i zostać odrzuconym przez starszych, i arcykapłanów, i uczonych w piśmie, i zostać zabitym, i trzeciego dnia podnieść się. Mówił zaś do wszystkich: Jeśli ktoś chce za mną iść, niech się wyprze siebie i niech zabierze krzyż jego co dzień, i niech towarzyszy mi. Który bowiem chciałby życie jego uratować, zgubi je; który zaś zgubiłby życie jego ze względu na mnie, ten uratuje je”. (Według Łukasza 9, 21 – 24)

„I jacyś (z) tam stojących mówili im: Co czynicie odwiązując oślę? Oni zaś powiedzieli im, jako powiedział Jezus. I dopuścili im. I przyprowadzają oślę do Jezusa, i narzucają mu płaszcze ich, i usiadł na nim. I liczni płaszcze ich zaczęli słać na drodze, inni zaś obrzynki, ściąwszy z pól. I poprzedzający i towarzyszący krzyczeli, Hosanna! Błogosławiony przychodzący w imię Pana. Błogosławione przychodzące królestwo ojca naszego Dawida. Hosanna na wysokościach”. (Według Marka 11, 5 – 10)

„I podszedłszy uczniowie rzekli mu: Dla czego w przykładach mówisz im? On zaś odpowiadając rzekł im, że: Wam dane jest poznać tajemnice królestwa niebios, tamtym zaś nie jest dane. Kto bowiem ma, dane będzie mu i będzie uczyniony obfitującym, kto zaś nie ma, i co ma, zabrane będzie od niego. Dla tego w przykładach im mówię, bo patrząc nie widzą i słuchając nie słyszą ani nie rozumieją. I wypełnia się dzięki nim proroctwo Izajasza mówiące: Słuchem słuchać będziecie, i nie zrozumiecie, i patrząc patrzeć będziecie, i nie zobaczycie”. (Według Mateusza 13, 10 – 14)

„Wszyscy, ilu weszło [przede mną], złodziejami są i rozbójnikami. Ale nie usłuchały ich owce. Ja jestem bramą. Przeze mnie, jeśli ktoś wejdzie, uratuje się, i wejdzie i wyjdzie i paszę znajdzie. Złodziej nie przychodzi, jeśli nie żeby ukradł i zabił i zgubił. Ja przyszedłem, aby życie mieli i do zbytku mieli. Ja jestem pasterz dobry. Pasterz dobry życie jego kładzie za owce. Najemnik i nie będący pasterzem, którego nie (są) owce własne, widzi wilka przychodzącego i opuszcza owce i ucieka i wilk porywa je i rozprasza; bo najemnikiem jest i nie martwi się (on) o owce”. (Według Jana 10, 8 – 13)

„Wziąwszy zaś pięć chlebów i dwie ryby spojrzawszy do góry w niebo błogosławił je i połamał i dawał uczniom, (by) podać tłumowi. I zjedli i nasyceni zostali wszyscy i zebrane zostało (to), (co zbyło) im, ułomków koszyków dwanaście. I stało się (gdy) (był) on modlący się samotnie, byli razem z nim uczniowie i zapytał ich, mówiąc: Kim ja, mówią tłumy, (jestem)? Oni zaś odpowiadając rzekli: Janem Chrzcicielem, inni zaś Eliaszem, inni zaś, że prorok jakiś (z) dawnych powstał. Powiedział zaś im: Wy zaś, kim ja, mówicie, (jestem)? Piotr zaś odpowiadając rzekł: Pomazańcem Boga. (Według Łukasza 9, 16 – 20)

„I kiedy zbliżają się do Jerozolimy do Betfage i Betanii ku Górze Oliwek, wysyła dwóch uczniów jego i mówi im: Odejdźcie do wsi naprzeciw was, i zaraz wchodząc do niej znajdziecie oślę uwiązane, na którym nikt jeszcze (z) ludzi (nie) usiadł. Odwiążcie je i przyprowadźcie. I gdyby ktoś wam powiedział: Dlaczego czynicie to? Powiedzcie: Pan jego potrzebę ma, i zaraz go wysyła znowu tu. I odeszli, i znaleźli oślę uwiązane do podwoi zewnątrz na ulicy, i odwiązują je”. (Według Marka 11, 1 – 4)

„I powiedział im wiele w przykładach mówiąc: Oto wyszedł siewca siać. I w sianiu jego, które padły obok drogi, i przyszedłszy ptaki pożarły je. Inne zaś padły na skaliste, gdzie nie miały ziemi wiele i zaraz wzeszły, z powodu (że) nie (miały) głębi ziemi. (Gdy słońce) zaś (wzeszło), zostały spalone i z powodu nie (posiadania) korzenia zostały wysuszone. Inne zaś padły na ciernie, i wyszły ciernie i zdusiły je. Inne zaś padły na ziemię dobrą i dawały owoc, to sto, to zaś sześćdziesiąt, to zaś trzydzieści. Mający uszy niech słucha”. (Według Mateusza 13, 3 – 9)

„Temu odźwierny otwiera, i owce głosu jego słuchają, i własne owce woła po imieniu i wyprowadza je. Kiedy własne wszystkie wypędzi, przed nimi podąża, i owce mu towarzyszą, bo znają głos jego. Obcemu zaś nie będą towarzyszyć, ale uciekną od niego, bo nie znają obcych głosu. Taką przypowieść powiedział im, Jezus. Oni zaś nie poznali, czym było, co mówił im. Powiedział więc znów Jezus: Amen, amen mówię wam, że ja jestem bramą owiec”. (Według Jana 10, 3 – 7)

„Zaś dzień zaczął chylić się. Podszedłszy zaś dwunastu powiedzieli mu: Oddal tłum, aby podążywszy do (tych) wokół wsi i pól (rozłożyli się) i znaleźli prowiant, bo tu w pustym miejscu jesteśmy. Powiedział zaś do nich: Dajcie im wy zjeść. Oni zaś powiedzieli: Nie jest nam więcej niż chlebów pięć i ryby dwie, chyba nie wyruszywszy my mamy kupić dla całego ludu tego pokarmy. (Było) zaś jakieś mężów pięć tysięcy. Powiedział zaś do uczniów jego: Ułóżcie ich grupami [jakieś] po pięćdziesiąt. I uczynił tak i ułożyli wszystkich”. (Według Łukasza 9, 12 – 15)

Strona 8 z 29
Top