Paweł pokazuje wiarę, jako ważną rzeczywistość w życiu ucznia. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 10, 11 „Wszak mówi Pismo: Żaden, kto wierzy w Niego, nie będzie zawstydzony”.

„Po czym polecił zanieść im ze swego stołu porcje; porcja dla Beniamina była pięciokrotnie większa. Oni zaś ucztując z nim rozweselili się pod wpływem wina. (44) 1 Tymczasem [Józef] dał takie polecenie przełożonemu swego domu: «Napełnij torby tych ludzi żywnością, ile tylko zdołają unieść, i powkładaj pieniądze na wierzch do torby każdego. 2 Mój zaś puchar srebrny włożysz na wierzch torby najmłodszego oprócz pieniędzy za zboże». [Przełożony] uczynił tak, jak mu Józef rozkazał. 3 O świcie wyprawiono ich wraz z ich osłami w drogę”.

„Czym więc Prawo? Przestępstw gwoli zostało przyłączone, aż do kiedy przyszłoby nasienie, dla którego jest obiecane, rozporządzone przez zwiastunów w ręku pośrednika. Zaś pośrednik jednego nie jest, zaś Bóg jeden jest”. (Do Galatów 3, 19 – 20)

Sercem przyjęta wiara, tzn. przez decyzję, a wyznawanie jej ustami, to wyznawanie na zewnątrz. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 10, 10 „Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia”.

„Potem zaś, obmywszy twarz, wyszedł i usiłując panować nad sobą dał rozkaz: «Niech podadzą posiłek!» 32 Podano więc jemu osobno, jego braciom osobno i Egipcjanom - którzy z nim jadali - również osobno. Egipcjanie bowiem nie mogli jeść razem z Hebrajczykami, gdyż byłoby to dla Egipcjan rzeczą wstrętną. 33 [Józef] posadził przed sobą braci od najstarszego do najmłodszego, według ich wieku; oni zaś tym zdziwieni, spoglądali jeden na drugiego”.

„To zaś mówię: testamentu wcześniej ustalonego przez Boga (to) po czterystu i trzydziestu latach (które stało się) Prawo nie unieważnia, ku uznać za bezużyteczną obietnicę. Jeśli bowiem dzięki Prawu dziedziczenie, już nie dzięki obietnicy; zaś Abrahamowi przez obietnicę darował Bóg”. (Do Galatów 3, 17 – 18)

Zewnętrzna i jednocześnie wewnętrzna decyzja wiary tworzy naszą wiarę wiarą dojrzałą. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 10, 8 – 9 „Ale cóż mówi: Słowo to jest blisko ciebie, na twoich ustach i w sercu twoim. Ale jest to słowo wiary, którą głosimy. Jeżeli więc ustami swoimi wyznasz, że JEZUS JEST PANEM, i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie”.

„On zaś zapytawszy ich o zdrowie, rzekł: «Czy wasz sędziwy ojciec, o którym mi mówiliście, dobrze się miewa? Czy jeszcze żyje?» 28 Odpowiedzieli: «Sługa twój, a nasz ojciec, dobrze się miewa. Jeszcze żyje». I znów uklękli i oddali pokłon. 29 A gdy spojrzawszy, dostrzegł Beniamina, syna swej matki zapytał: «Czy to ten wasz brat najmłodszy, o którym mi mówiliście?» I zaraz dodał: «Oby cię Bóg darzył swą łaską, synu mój!» 30 I nagle urwał, bo nagle ogarnęło go wielkie wzruszenie na widok brata, że aż łzy nadbiegły mu do oczu. Odszedł więc do swego pokoju i tam się rozpłakał”.

„Bracia, na wzór człowieka mówię, przecież człowieka ustalonego testamentu nikt (nie) odrzuca lub dodatkowo rozporządza. Zaś (dla) Abrahama zostały wypowiedziane obietnice i (dla) nasienia jego. Nie mówi: I (dla) nasion, jak dla wielu, ale jak dla jednego: I (dla) nasienia twego, którym jest Pomazaniec”. (Do Galatów 3, 15 – 16)

Plany Boga względem człowieka, pomimo tego, że odkrywa On je w jakiejś części, nadal pozostają tajemnicą. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 10, 6 – 7 „Sprawiedliwość zaś osiągana przez wiarę tak powiada: Nie mów w sercu swoim: Któż zdoła wstąpić do nieba? - oczywiście po to, by Chrystusa stamtąd sprowadzić na ziemię, albo: Któż zstąpi do Otchłani? - oczywiście po to, by Chrystusa wyprowadzić spośród umarłych”.