Pan powiedział do Mojżesza: 11 «Idź i powiedz faraonowi, królowi egipskiemu, aby wypuścił Izraelitów ze swego kraju». 12 Mojżesz wymawiał się przed Panem mówiąc: «Jeśli Izraelici nie chcą mię słuchać, jakże faraon będzie słuchał mnie, któremu mówienie sprawia trudność?» 13 Pan powiedział do Mojżesza i Aarona i dał im rozkaz dla Izraelitów i dla faraona, króla egipskiego, aby pozwolił wyjść Izraelitom z ziemi egipskiej. 14 Oto naczelnicy rodów: synowie Rubena, pierworodnego Izraela: Henoch i Pallu, Chesron i Karmi; to są rodziny Rubena".

„Chcę bowiem wy wiedzieć, jak wielką walkę mam za was, i (tych) w Laodycei, i jacy nie zobaczyli osoby mej w ciele, aby zostały zachęcone serca ich, zespoleni w miłości i ku całemu bogactwu pełni zrozumienia, ku uznaniu tajemnicy Boga, Pomazańca, w której są wszystkie skarby mądrości i poznania zakryte. To mówię, aby nikt was oszukiwał sobie w ujmującym mówieniu. Jeśli bowiem i ciałem jestem nieobecny, ale duchem razem z wami jestem, radując się i widząc wasz porządek i utwierdzenie (tej) względem Pomazańca wiary waszej”. (Do Kolosan 2, 1 – 5)

Przeto powiedz synom izraelskim: Ja jestem Pan! Uwolnię was od jarzma egipskiego i wybawię was z niewoli, i wyswobodzę was wyciągniętym ramieniem i przez surowe kary. 7 I wezmę sobie was za mój lud, i będę wam Bogiem, i przekonacie się, że Ja, Pan, Bóg wasz, uwolniłem was spod jarzma egipskiego. 8 Potem wprowadzę was do ziemi, którą z ręką podniesioną przysiągłem dać Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi. Dam ją wam na własność. Zaiste, Ja jestem Pan!» 9 Mojżesz oznajmił te słowa Izraelitom, którzy nie chcieli ich słuchać z powodu udręki ducha i z powodu ciężkich robót".

„Teraz raduję się w cierpieniach za was i wyrównuję braki utrapień Pomazańca w ciele mym za ciało Jego, którym jest (społeczność) wywołanych, której stałem się ja sługą według szafarzowania Boga, (tego) danego mi względem was, (aby) wypełnić słowo Boga, tajemnicę, (tę) zakrytą od wieków i od pokoleń teraz zaś została uczyniona widoczną świętym Jego, którym zechciał Bóg dać poznać, czym bogactwo chwały tajemnicy tej wśród pogan, którą jest Pomazaniec w was, nadzieja chwały, którego my zwiastujemy, kładąc do rozumu każdemu człowiekowi i nauczając każdego człowieka w całej mądrości, aby przy postawiliśmy każdego człowieka (jako) dojrzałego w Pomazańcu; ku czemu i trudzę się walcząc według działania Jego, (tego) działającego we mnie w mocy”. (Do Kolosan 1, 24 – 29)

Pan rzekł wtedy do Mojżesza: «Teraz ujrzysz, co uczynię faraonowi. [Zmuszony] mocną ręką wypuści ich i mocną ręką wypędzi ich ze swego kraju». 2 Bóg rozmawiał z Mojżeszem i powiedział mu: «Jam jest Jahwe. 3 Ja objawiłem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako Bóg Wszechmocny, ale imienia mego, Jahwe, nie objawiłem im. 4 Ponadto ustanowiłem też przymierze moje z nimi, że im dam kraj Kanaan, kraj ich wędrówek, gdzie przebywali jako przybysze. 5 Ja także usłyszałem jęk Izraelitów, których Egipcjanie obciążyli robotami, i wspomniałem na moje przymierze".

„I was niegdyś będących (tymi, którzy uczynili siebie obcymi) i nieprzyjaciółmi myśleniem w czynach niegodziwych, teraz zaś z powrotem pojednał w ciele ciała Jego przez śmierć, (aby) przy postawić was (jako) świętych, i nienagannych, i nieobwinionych wobec Niego, jeśli oczywiście utrzymujecie się w wierze, położywszy sobie fundament i (będąc) utwierdzeni i nie dając się przesuwać od nadziei dobrej nowiny, którą usłyszeliście, (która) (została ogłoszona) w całym stworzeniu, (tym) pod niebem, której stałem się ja, Paweł, sługą”. (Do Kolosan 1, 21 – 23)

I powiedzieli do nich: «Niechaj wejrzy Pan na was i osądzi, gdyż naraziliście nas na niesławę u faraona i jego dworzan. Wy to podaliście miecz w ich rękę, aby nas zabijali». 22 Wtedy Mojżesz zwrócił się do Pana i powiedział: «Panie, czemu zezwoliłeś wyrządzić zło temu ludowi? Czemu mnie wysłałeś? 23 Wszak od tej chwili, gdy poszedłem do faraona, by przemawiać w Twoim imieniu, gorzej się on obchodzi z tym ludem, a Ty nic nie czynisz dla wybawienia tego ludu».

„I On jest Głową Ciała, (społeczności) wywołanych; który jest początkiem, pierworodnym z martwych, aby stał się we wszystkim sam będącym pierwszym, bo w Nim miał upodobanie, (żeby) całe wypełnienie zamieszkać i przez Niego (żeby) z powrotem pojednać wszystko ku Niemu, uczyniwszy pokój przez krew krzyża Jego, [przez Niego] czy to (to) na ziemi, czy to (to) w niebiosach”. (Do Kolosan 1, 18 – 20)

Nie dają teraz słomy sługom twoim i mówią nam: "Róbcie cegły". I oto słudzy twoi są bici, i winę przypisuje się ludowi». 17 Faraon im odpowiedział: «Jesteście bardzo leniwi, i dlatego mówicie: "Chcemy wyjść, by złożyć ofiarę Panu". 18 Teraz idźcie, ale do pracy! Nie otrzymacie słomy, ale dostarczycie taką samą ilość cegieł». 19 Położenie pisarzy Izraelitów stało się rozpaczliwe z powodu rozkazu: «Nie umniejszajcie nic z dziennego wyrobu cegieł». 20 Gdy wychodzili od faraona, spotkali Mojżesza i Aarona, którzy na nich czekali".

„który jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym całego stworzenia, bo w Nim zostało stworzone wszystko w niebiosach i na ziemi, widzialne i niewidzialne, czy to Trony, czy to Państwa, czy to Panowania, czy to Władze: wszystko z powodu Niego i ku Niemu jest stworzone, i On jest przed wszystkim i (to) wszystko w Nim stanęło razem”. (Do Kolosan 1, 15 – 17)