Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1449)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„pozdrówcie każdego świętego w Pomazańcu Jezusie. Pozdrawiają was (ci) razem ze mną bracia. Pozdrawiają was wszyscy święci, najbardziej zaś (ci) z Cezara domu. Łaska Pana, Jezusa Pomazańca, z duchem waszym”. (Do Filipian 4, 21 – 23)
„Otrzymuję zaś wszystko i obfituję; wypełniony jestem, przyjąwszy od Epafrodyta (te) od was, woń aromatu, ofiarę godną przyjęcia, bardzo podobającą się Bogu. Zaś Bóg mój wypełni każdą potrzebę waszą według bogactwa Jego w chwale w Pomazańcu Jezusie. Zaś Bogu i Ojcu naszemu chwała na wieki wieków. Amen”. (Do Filipian 4, 18 – 20)
„Wiecie zaś i wy, filipinie, że na początku dobrej nowiny, gdy wyszedłem z Macedonii, żadna mi (społeczność) wywołanych stała się wspólnikiem na rachunku dania i wzięcia, jeśli nie wy jedyni: bo i w Tesalonice i raz i dwakroć na potrzebę mi posłaliście. Nie że poszukuję daru, ale poszukuję owocu czyniącego więcej na rachunku waszym”. (Do Filipian 4, 15 – 17)
„Uradowałem się zaś w Panu wielce, że już niegdyś rozwinęliście (to) o mnie myśleć, nad którym i myśleliście, nie mieliście sposobności zaś. Nie ponieważ z brakowania mówię, ja bowiem nauczyłem się, w czym jestem, samowystarczalnym być. Umiem i uniżać się, umiem i obfitować; w każdym i we wszystkich jestem wtajemniczony: i nasycać się pokarmem, i łaknąć, i obfitować, i być słabszym. (We) wszystkim jestem silny przez umacniającego mię. Jednakże pięknie uczyniliście, stawszy się współuczestnikami mymi (w) utrapieniu”. (Do Filipian 4, 10 – 14)
„W końcu, bracia, jakie są prawdziwe, jakie szanowne, jakie sprawiedliwe, jakie nieskalane, jakie przyjazne, jakie przychylne, jeśli coś cnotą i jeśli coś pochwałą, to liczcie sobie; co i nauczyliście się, i przyjęliście, i usłyszeliście, i zobaczyliście we mnie, to dokonujcie; i Bóg pokoju będzie z wami”. (Do Filipian 4, 8 – 9)
„Radujcie się w Panu każdej chwili; znowu powiem: radujcie się. Życzliwość wasza niech da się poznać wszystkim ludziom. Pan blisko. Nic (nie) troszczcie się, ale w każdej modlitwie i błaganiu z dziękowaniem prośby wasze niech dadzą się poznać względem Boga. I pokój Boga, górujący nad każdą myślą, będzie pilnował serc waszych i pomyśleń waszych w Pomazańcu Jezusie”. (Do Filipian 4, 4 – 7)
„Tak że, bracia moi umiłowani i upragnieni, radości i wieńcu mój, tak trwajcie w Panu, umiłowani. Ewodię zachęcam i Syntychę zachęcam, (by) to samo myśleć w Panu. Tak proszę i ciebie, prawowity będący we wspólnym jarzmie, pomagaj im, które w dobrej nowinie zaczęły walczyć razem ze mną z i Klemensem, i pozostałymi współpracownikami mymi, których imiona w księdze życia”. (Do Filipian 4, 1 – 3)
„Nasze bowiem życie jako obywateli w niebiosach jest, z których i Zbawiciela wyczekujemy, Pana Jezusa Pomazańca, który zmieni postać ciała uniżenia naszego (na) mające kształt tożsamy z ciałem chwały Jego według działania (tego) móc On i podporządkować sobie wszystko”. (Do Filipian
3, 20 – 21)
„Współnaśladowcami moimi stawajcie się, bracia, i przyglądajcie się tak postępującym, jak macie (jako) wzór nas. Wielu bowiem postępuje, (o) których częstokroć mówiłem wam, teraz zaś i płacząc mówię, (że to) nieprzyjaciele krzyża Pomazańca, których koniec zgubą, których Bóg brzuch i chwała we wstydzie ich, (ci) (o tych) ziemskich myślący”. (Do Filipian 3, 17 – 19)
„Nie że już wziąłem lub już uczyniłem się doskonałym, ścigam zaś, jeśli i złapię, za (to) (że) i złapany zostałem przez Pomazańca [Jezusa]. Bracia, ja (o) mnie samym nie liczę, (że) złapać; jedno zaś: (o tych) z tyłu zapominając, (do tych) zaś przed wyciągając się, według celu ścigam ku nagrodzie (tego) w górze powołania Boga w Pomazańcu Jezusie. Jacy więc dojrzali, tak myślimy; i jeśli coś inaczej myślicie, i to Bóg wam objawi; jednakże ku czemu przybyliśmy pierwsi, tym samym iść w szeregu”. (Do Filipian 3, 12 – 16)
Strona 1 z 73

Top