Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (420)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Królowa południa podniesie się na sądzie z pokoleniem tym i zasądzi je, bo przyszła z kresów ziemi usłyszeć mądrość Salomona, i oto więcej (od) Salomona tutaj. Kiedy zaś nieczysty duch wyjdzie z człowieka, przechodzi przez bezwodne miejsca, szukając wypoczynku, i nie znajduje. Wtedy mówi: Do domu mego zawrócę, skąd wyszedłem. I przyszedłszy znajduje niezajęty, zamieciony i przystrojony. Wtedy wyrusza i bierze ze sobą siedem innych duchów gorszych (od) niego i wszedłszy mieszkają tam. I stają się (czyny) ostatnie człowieka owego gorsze (od) pierwszych. Tak będzie i pokoleniu temu złemu”. (Według Mateusza 12, 42 – 45)

„Od wieku nie było usłyszane, że otworzył ktoś oczy ślepym urodzonego. Gdyby nie był ten od Boga, nie mógł(by) czynić nic. Odpowiedzieli i rzekli mu: W grzechach ty urodziłeś się cały, i ty nauczasz nas? I wyrzucili go na zewnątrz. Usłyszał Jezus, że wyrzucili go na zewnątrz, i znalazłszy go powiedział: Ty wierzysz w Syna Człowieka? Odpowiedział tamten i rzekł: I kto jest, Panie, aby uwierzyłem w niego? Rzekł mu Jezus: I ujrzałeś go i mówiący z tobą owym jest. On zaś rzekł: Wierzę, Panie. I pokłonił się mu”. (Według Jana 9, 32 – 38)

„Zwoławszy do siebie zaś dwunastu dał im moc i władzę nad wszystkimi demonami i choroby leczyć, i wysłał ich głosić królestwo Boga i leczyć [chorych]; i powiedział do nich: Niczego (nie) zabierajcie w drogę, ani laski, ani torby, ani chleba, ani srebra, ani [po] dwie tuniki mieć. I w który dom wejdziecie, tam pozostawajcie i stamtąd wychodźcie. I jacy(ś) jeśli nie przyjmą was, wychodząc z miasta owego, pył ze stóp waszych strząsajcie na świadectwo na nich. Wychodząc zaś przechodzili po wsiach głosząc dobrą nowinę i uzdrawiając wszędzie”. (Według Łukasza 9, 1 – 6)

„I usłyszawszy dziesięciu zaczęło oburzać się na Jakuba i Jana. I przywoławszy do siebie ich Jezus mówi im: Wiecie, że (ci) wydający się przewodzić narodom zapanowują (nad) nimi i wielcy ich okazują władzę (wobec nich). Nie tak zaś jest wśród was, ale który chciałby wielki stać się wśród was, będzie wasz sługa, i który chciałby u was być pierwszy, będzie wszystkich niewolnik. I bowiem Syn Człowieka nie przyszedł być obsłużonym, ale usłużyć i dać duszę jego (jako) okup za wielu”. (Według Marka 10, 41 – 45)

„Wtedy odpowiedzieli mu pewni (z) uczonych w piśmie i faryzeuszów mówiąc: Nauczycielu, chcemy od ciebie znak zobaczyć. On zaś odpowiadając rzekł im: Pokolenie złe i cudzołożne znaku poszukuje, i znak nie będzie dany mu, jeśli nie znak Jonasza proroka. Jak bowiem był Jonasz w brzuchu wieloryba trzy dni i trzy noce, tak będzie Syn Człowieka w sercu ziemi trzy dni i trzy noce. Mężowie Niniwici wstaną na sądzie z pokoleniem tym i zasadzą je, bo zmienili myślenie na głoszenie Jonasza, i oto więcej (od) Jonasza tutaj”. (Według Mateusza 12, 38 – 41)

 „Powiedzieli więc mu: Co uczynił ci? Jak otworzył twe oczy? Odpowiedział im: Powiedziałem wam już i nie wysłuchaliście. Dlaczego znów chcecie słuchać? Czy i wy chcecie jego uczniami stać się? I zwymyślali go i powiedzieli: Ty uczniem jesteś tamtego, my zaś Mojżesza jesteśmy uczniami. My wiemy, że (do) Mojżesza przemówił Bóg, tamten zaś nie wiemy skąd jest. Odpowiedział człowiek i rzekł im: W tym bowiem zadziwiające jest, że wy nie wiecie, skąd jest, a otworzył me oczy. Wiemy, że grzeszników Bóg nie słucha, ale jeśli ktoś bogobojny byłby i wolę jego czyniłby, tego słucha”. (Według Jana 9, 26 – 31)

„Przyszedłszy zaś do domu nie dopuścił wejść (komuś) z nim, jeśli nie Piotrowi i Janowi i Jakubowi i ojcu dziewczynki i matce. Płakali zaś wszyscy i bili się (w piersi) (za nią). On zaś powiedział: Nie płaczcie, nie bowiem umarła, ale śpi. I wyśmiewali go, wiedząc, że umarła. On zaś chwyciwszy rękę jej zawołał mówiąc: Dziewczynko podnieś się. I powrócił duch jej i powstała od razu, i zarządził, jej dać zjeść. I zdumieli się rodzice jej. On zaś nakazał im nikomu (nie) powiedzieć, co (się stało)”. (Według Łukasza 8, 51 – 56)

 „I przystępują do niego Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, mówiąc mu: Nauczycielu, chcemy, aby co poprosimy cię, uczyniłbyś nam. On zaś powiedział im: Co chcecie bym uczynił wam? Oni zaś powiedzieli mu: Daj nam, żeby jeden (z) twej prawej i jeden z lewej usiedlibyśmy w chwale twej. Zaś Jezus powiedział im: Nie wiecie, co prosicie. Możecie wypić kielich, który ja piję, lub chrztem, którym ja daję się chrzcić, zostać ochrzczeni? Oni zaś powiedzieli mu: Możemy. Zaś Jezus powiedział im: Kielich, który ja piję, wypijecie, i chrztem, którym ja daję się chrzcić, będziecie ochrzczeni, zaś usiąść z prawej mej lub z lewej nie jest moje dać, ale którym jest przygotowane”. (Według Marka 10, 35 – 40)

„Albo (weźcie) drzewo dobre i owoc jego dobry; albo (weźcie) drzewo zepsute i owoc jego zepsuty. Z bowiem owocu drzewo poznawane jest. Płody żmij, jak możecie dobre mówić źli będąc? Z bowiem obfitości serca usta mówią. Dobry człowiek z dobrego skarbca wyciąga dobre, a zły człowiek ze złego skarbca wyciąga złe. Mówię zaś wam, że każda rzecz bezużyteczna, którą powiedzą ludzie, oddadzą za nią (rachunek) w dzień sądu. Z bowiem słów twych usprawiedliwiony będziesz i ze słów twych potępiony będziesz”. (Według Mateusza 12, 33 – 37)

„Odpowiedzieli więc rodzice jego i rzekli: Wiemy, że ten jest syn nasz i że ślepy narodził się. Jak zaś teraz widzi, nie wiemy, albo kto otworzył jego oczy, my nie wiemy. Jego spytajcie, dojrzałość ma, sam o sobie powie. To powiedzieli rodzice jego, bo bali się Judejczyków, już bowiem ułożyli się Judejczycy, aby, jeśli ktoś go wyznałby Pomazańcem, wykluczony z synagogi stał się. Dla tego rodzice jego powiedzieli, że: Dojrzałość ma, jego zapytajcie. Zawołali więc (tego) człowieka drugi (raz), który był ślepy, i powiedzieli mu: Daj chwałę Bogu. My wiemy, że ten człowieka grzeszny jest. Odpowiedział więc tamten: Czy grzeszny jest, nie wiem. Jedno wiem, że ślepym będąc teraz widzę”. (Według Jana 9, 20 – 25)

Strona 1 z 21
Top