Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1211)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Nie wiecie, że na stadionie biegnący wszyscy biegną, jeden zaś bierze nagrodę? Tak biegnijcie, aby złapaliście. Każdy zaś walczący wszystko wytrzymuje: tamci więc, aby zniszczalny wieniec wzięli, my zaś niezniszczalny. Ja zatem tak biegnę, jak nie niejasno, tak uderzam pięściami, jak nie powietrze bijący; ale podbijam me ciało i traktuję jak niewolnika, aby nie jakoś, innym ogłosiwszy, sam niewypróbowany stałbym się”. (Do Koryntian I 9, 24 – 27)
„Wolny bowiem będąc od wszystkich, (dla) wszystkich siebie samego uczyniłem niewolnikiem, aby coraz liczniejszych pozyskałbym: i stałem się (dla) Judejczyków jak Judejczyk, aby Judejczyków pozyskałbym; (dla tych) pod Prawem jak pod Prawem, nie będąc sam pod Prawem, aby (tych) pod Prawem pozyskałbym; (dla) nie mających Prawa jak nie mający Prawa, nie będąc nie mającym Prawa Boga, ale zgodnym z Prawem Pomazańca, aby pozyskałbym nie mających Prawa; stałem się (dla) nie mających siły nie mającym siły, aby nie mających siły pozyskałbym; (dla) wszystkich stałem się wszystkim, aby w ogóle jakichś zbawiłbym. Wszystko zaś czynię dla dobrej nowiny, aby współuczestnikiem jej stałbym się”. (Do Koryntian I 9, 19 – 23)
„Jeśli bowiem głoszę dobrą nowinę, nie jest mi chlubą; (jako) konieczność bowiem (na) mnie leży; biada bowiem mi jest, jeśli nie głosiłbym dobrej nowiny. Jeśli bowiem z własnej woli to robiłbym, zapłatę miałbym; jeśli zaś nie z własnej woli, szafarzowanie powierzono mi. Jaka więc ma jest zapłata? Aby, głosząc dobrą nowinę, nie obciążoną kosztami położyłbym tę dobrą nowinę, (tak by) nie użyć swobody mej w dobrej nowinie”. (Do Koryntian I 9, 16 – 18)
„Nie wiecie, że (przy) poświęconych pracujący [(te)] z poświęconego jedzą, (ci) ołtarzu przy będący (z) ołtarzem mają udział? Tak i Pan rozporządził (tym) dobrą nowinę zwiastującym z dobrej nowiny żyć. Ja zaś nie posłużyłem się żadnym (z) tych. Nie napisałem zaś tego, aby tak stało się we mnie, piękne bowiem mi raczej umrzeć niż (tej) chluby mej nikt (nie) uczyni pustą”. (Do Koryntian I 9, 13 – 15)
„Nie według człowieka to mówię, lub i Prawo tego nie mówi? W bowiem Mojżesza Prawie jest napisane: Nie nałożysz kagańca wołowi młócącemu. Czy (o) woły martwi się Bóg? Czy z powodu nas całkowicie mówi? Z powodu nas bowiem zostało napisane, że powinien w nadziei orzący orać i młócący w nadziei uczestniczenia. Jeśli my wam duchowe (dobra) posialiśmy, wielkie (to), jeśli my wasze cielesne (dobra) żąć będziemy? Jeśli inni (w) waszym majątku uczestniczą, nie raczej my? Ale nie posłużyliśmy się swobodą tą, ale wszystko wytrzymujemy, aby nie jakiej przeszkody dalibyśmy dobrej nowinie Pomazańca”. (Do Koryntian I 9, 8 – 12)
„Moja obrona (przed) mnie osądzającymi jest ta. Nie mamy swobody zjeść i wypić? Nie mamy swobody siostry kobiety brać ze sobą, jak i pozostali wysłannicy, i bracia Pana, i Kefas? Czy sam ja i Barnaba nie mamy swobody nie pracować? Kto służy w wojsku (za) własny żołd kiedykolwiek? Kto sadzi winnicę i owocu jej nie je? Lub kto pasie trzodę i z mleka trzody nie je?” (Do Koryntian I 9, 3 – 7)
„Nie jestem wolny? Nie jestem wysłannikiem? Czyż nie Jezusa, Pana naszego ujrzałem? Nie dziełem mym wy jesteście w Panu? Jeśli (dla) innych nie jestem wysłannikiem, ale (dla) was jestem, bowiem pieczęcią mego wysłannictwa wy jesteście w Panu”. (Do Koryntian I 9, 1 – 2)
„Patrzcie zaś, aby nie jakoś swoboda wasza ta potknięciem się (nie) stała dla nie mających siły. Jeśli bowiem ktoś ujrzałby cię mającego poznanie, w miejscu wizerunków leżącego, czyż nie sumienie jego, nie mającym siły będącego, zostanie zbudowane do ofiarowanych wizerunkom jedzenia? Jest gubiony bowiem (ten) będący bez siły przez twoje poznanie, brat, dla którego Pomazaniec umarł. Tak zaś grzesząc względem braci i raniąc ich sumienie będące bez siły, względem Pomazańca grzeszycie. Przeto jeśli potrawa uraża brata mego, nie zjem mięsa na wiek, aby nie brata mego uraziłbym”. (Do Koryntian I 8, 9 – 13)
„Ale nie w wszystkich (to) poznanie. Niektórzy zaś (z) przyzwyczajenia aż do teraz wizerunku jak ofiarowanie wizerunkowi jedzą i sumienie ich, nie mającym siły będąc, plami się. Potrawa zaś nas nie postawi przy Bogu: ani, jeśli nie zjedlibyśmy, jesteśmy słabsi, ani, jeśli zjedlibyśmy, obfitujemy”. (Do Koryntian I 8, 7 – 8)
„I bowiem jeśli właśnie są nazywani bogami czy to w niebie, czy to na ziemi, jak właśnie są bogowie liczni i panowie liczni, ale nam jeden Bóg Ojciec, od którego wszystko i my do Niego, i jeden Pan, Jezus Pomazaniec, przez którego wszystko i my przez Niego”. (Do Koryntian I 8, 5 – 6)
Strona 1 z 61

Top