Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (354)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„[Jak] wszedł do domu Boga i chleby przedkładania wziąwszy zjadł i dał tym z nim; których nie jest dozwolone zjeść, jeśli nie samym kapłanom? I mówił im: Panem jest szabatu Syn Człowieka. Stało się zaś w inny szabat, (wszedł) on do synagogi i (nauczał). I był człowiek tam i ręka jego prawa była sucha. Pilnowali zaś go uczeni w piśmie i faryzeusze, czy w szabat leczy, aby znaleźli, (by) oskarżać go”. (Według Łukasza 6, 4 – 7)

„I pytają go faryzeusze i uczeni w piśmie: Dla czego nie chodzą uczniowie twoi według przekazu starszych, ale pospolitymi rękoma jedzą chleb? On zaś powiedział im: Dobrze prorokował Izajasz o was obłudnikach, jak jest napisane, [iż]: Ten lud wargami mnie szanuje, zaś serce ich daleko jest oddalone ode mnie. Daremnie zaś czczą mnie, nauczając nauki przykazań ludzi”. (Według Marka 7, 5 – 7)

„I (gdy przyszedł) (on) naprzeciwko do krainy Gadareńczyków, wyszli naprzeciw mu dwaj opętani z grobowców wyszli, uciążliwi bardzo, tak że nie (miał siły) kto(kolwiek) przejść przez drogę tamtą. I oto krzyczeli mówiąc: Co nam i tobie, Synu Boga? Przyszedłeś tu przed porą nękać nas? Było zaś daleko od nich stado świń licznych pasące się”. (Według Mateusza 8, 28 – 30)

„Ojcowie nasi mannę zjedli na pustkowiu, jako jest napisane: Chleb z nieba dał im zjeść. Powiedział więc im Jezus: Amen, amen mówię wam, nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale Ojciec mój daje wam chleb z nieba prawdziwy. Bowiem chlebem Boga jest schodzący z nieba i życie dający światu. Powiedzieli więc do niego: Panie, zawsze daj nam chleb ten. Powiedział im Jezus: Ja jestem (ten) chleb życia. Przychodzący do mnie nie będzie głodny i wierzący we mnie nie będzie pragnął kiedykolwiek”. (Według Jana 6, 31 – 35)

„Ale wino młode w bukłaki nowe należy lać. [I] nikt, wypiwszy stare, (nie) chce młodego; mówi bowiem: stare przyjemne jest. Stało się zaś w szabat, przechodził on przez zboża, i zrywali uczniowie jego i jedli, kłosy rozcierając rękoma. Jacyś zaś (z) faryzeuszów powiedzieli: Dlaczego czynicie, co nie jest dozwolone (w) szabat? I odpowiadając do nich rzekł Jezus: Ani to przeczytaliście, co uczynił Dawid, kiedy zgłodniał on i ci z nim [będący]?” (Według Łukasza 5, 38 – 6, 3)

 „I zbierają się u niego faryzeusze i jacyś (z) uczonych w piśmie przybyłych z Jerozolimy. I zobaczywszy jakichś uczniów jego, że pospolitymi rękoma, to jest nieumytymi, jedzą chleby bowiem faryzeusze i wszyscy Żydzi, jeśli nie pięścią umyją rąk, nie jedzą, trzymając się przekazu starszych. I z rynku, jeśli nie zanurzą się, nie jedzą, i innych wiele jest, co przyjęli, (by) trzymać się, zanurzeń kielichów, i dzbanków, i miedzi, [i łóż]”. (Według Marka 7, 1 – 4)

„I oto trzęsienie wielkie stało się na morzu, tak że łódź (przykrywana jest) przez fale. On zaś spał. I podszedłszy obudzili go mówiąc: Panie, uratuj, giniemy. I mówi im: Dlaczego trwożliwi jesteście, małej wiary? Wtedy podniósłszy się skarcił wiatry i morze, i stała się cisza wielka. Zaś ludzie zdziwili się mówiąc: Jakiż jest ten, że i wiatry i morze go słuchają?” (Według Mateusza 8, 24 – 27)

„Wypracowujcie nie pokarm ginący, ale pokarm pozostający na życie wieczne, który Syn Człowieka wam da. Tego bowiem Ojciec opieczętował, Bóg. Powiedzieli więc do niego: Co mamy czynić, aby wypracowaliśmy dzieła Boga? Odpowiedział Jezus i powiedział im: To jest dzieło Boga, aby wierzyliście w (tego) którego wysłał On. Powiedzieli więc mu: Jaki więc czynisz ty znak, aby zobaczyliśmy i uwierzyliśmy ci? Co robisz?” (Według Jana 6, 27 – 30)

„Przyjdą zaś dni, i kiedy odebrany zostanie od nich pan młody, wtedy będą pościli w owe dni. Mówił zaś i przykład do nich, że: Nikt nakładki z płaszcza nowego, rozdarłszy, (nie) nakłada na płaszcz stary. Jeśli zaś nie, i nowy rozedrze, i (ze) starym nie harmonizuje nakładka z nowego. I nikt (nie) leje wina młodego w bukłaki stare; jeśli zaś nie, rozerwie wino młode bukłaki, i samo wyleje się i bukłaki będą stracone”. (Według Łukasza 5, 35 – 37)

„I przeprawiwszy się na ziemię przyszli do Genezaret i przybili do brzegu. I (gdy wyszli) oni z łodzi zaraz rozpoznawszy go obiegli całą krainę ową i zaczęli na matach źle (się) mających obnosić, gdzie słyszeli, że jest. I kiedy wchodził, do wsi czy do miast, czy na pola, na rynkach kładli będących bez siły i prosili go, aby obramowania płaszcza jego dotknęli. I ilu dotknęli go, byli ratowani”. (Według Marka 6, 53 – 56)

Strona 5 z 18
Top