Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (505)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Oni zaś przynieśli. I mówi im: Czyj obraz ten i napis? Oni zaś powiedzieli mu: Cezara. Zaś Jezus powiedział im: Co Cezara oddajcie Cezarowi, a co Boga Bogu! I zadziwiali się nim. I przychodzą saduceusze do niego, którzy mówią (że) (zmartwych) powstania nie (ma), i pytali go mówiąc: Nauczycielu, Mojżesz napisał nam, że gdyby czyjś brat umarł i pozostawił żonę, i nie wydał dziecka, aby wziął brat jego żonę i wzbudził potomstwo bratu jego”. (Według Marka 12, 16 – 19)

„Znowu podobne jest królestwo niebios sieci rzuconej w morze i ze wszystkich rodzajów gromadzącej, którą, kiedy została napełniona, wyciągnąwszy na brzeg i siadłszy, zebrali dobre do naczyń, zaś zepsute (na) zewnątrz rzucili. Tak będzie w spełnieniu się wieku: wyjdą zwiastunowie i oddzielą złych ze środka sprawiedliwych. I rzucą ich w piec ognia. Tam będzie płacz i zgrzyt zębów”. (Według Mateusza 13, 47 – 50)

„Była zaś Betania blisko Jerozolimy jakieś stadiów piętnaście. Liczni zaś z Judejczyków przyszli do Marty i Mariam, aby pocieszyli je co do brata. Zatem Marta, jak usłyszała, że Jezus przychodzi, wyszła naprzeciw mu; Mariam zaś w domu siedziała. Powiedziała więc Marta do Jezusa: Panie, jeśli byłbyś tu, nie umarłby brat mój. [Ale] i teraz wiem, że ile poprosisz Boga, da ci Bóg. Mówi jej Jezus: (Zmartwych) wstanie brat twój”. (Według Jana 11, 18 -23)

„I (gdy szli) oni po drodze, powiedział ktoś do niego: Będę towarzyszył ci, gdzie by(ś) poszedł. I powiedział mu Jezus: Lisy nory mają i ptaki nieba gniazda, zaś Syn Człowieka nie ma gdzie głowę skłoniłby. Powiedział zaś do drugiego: Towarzysz mi. On zaś powiedział: [Panie,] zezwól mi odszedłszy najpierw pogrzebać ojca mego. Powiedział zaś mu: Zostaw (by) martwi (pogrzebali) swoich martwych, ty zaś odszedłszy oznajmiaj królestwo Boga”. (Według Łukasza 9, 57 – 60)

„I wysyłają do niego niektórych (z) faryzeuszów i Herodiad, aby go przychwycić słowem. I przyszedłszy mówią mu: Nauczycielu, wiemy, że prawdziwy jesteś i nie (troszczysz) się o nikogo, nie bowiem patrzysz na (wygląd) ludzi, ale w prawdzie drogi Boga nauczasz. Jest dozwolone dać pogłówne Cezarowi czy nie? Mamy dać czy nie mamy dać? On zaś poznawszy ich obłudę powiedział im: Dlaczego mnie wystawiacie na próbę? Przynieście mi denara, abym zobaczył”. (Według Marka 12, 13 – 15)

„I rzucą ich w piec ognia. Tam będzie płacz i zgrzyt zębów. Wtedy sprawiedliwi zabłysną jak słońce w królestwie Ojca ich. Mający uszy niech słucha. Podobne jest królestwo niebios skarbowi ukrytemu w polu, który znalazłszy człowiek ukrył, i z radości jego odchodzi, i sprzedaje wszystko, ile ma, i kupuje pole owo. Znowu podobne jest królestwo niebios człowiekowi kupcowi szukającemu pięknych pereł. Znalazłszy zaś jedną wielkiej ceny perłę, odszedłszy sprzedał wszystko, ile miał, i kupił ją”. (Według Mateusza 13, 42 – 46)

„Powiedzieli więc uczniowie mu: Panie, jeśli zasnął, uratowany będzie. Rzekł zaś Jezus o śmierci jego. Tamci zaś uważali, że o zaśnięciu snem mówi. Wtedy więc rzekł im Jezus otwarcie: Łazarz umarł. I raduję się z powodu was aby uwierzyliście że nie byłem tam. Ale idźmy do niego. Powiedział więc Tomasz, zwany Bliźniak, współuczniom: Idźmy i my, aby umarliśmy z nim. Przyszedłszy więc Jezus znalazł go cztery już dni mającego w grobowcu”. (Według Jana 11, 12 – 17)

„Stało się zaś, (gdy) (dopełniły się) dni wzięcia do góry go i on oblicze utwierdził (by) ruszyć do Jeruzalem, i wysłał zwiastunów przed obliczem jego. I wyruszywszy weszli do wsi Samarytan, (by) przygotować mu. I nie przyjęli go, bo oblicze jego było skierowane ku Jeruzalem. Zobaczywszy zaś uczniowie Jakub i Jan powiedzieli: Panie, chcesz, powiedzmy, ogień (zejdzie) z nieba i (strawi) ich? Odwróciwszy się zaś skarcił ich. I poszli do innej wsi”. (Według Łukasza 9, 51 – 56)

„Tamci zaś rolnicy do siebie powiedzieli, że: Ten jest dziedzic. Chodźcież, zabijmy go, i nasze będzie dziedzictwo. I wziąwszy zabili go, i wyrzucili go poza winnicę. Co [więc] uczyni pan winnicy? Przyjdzie i wygubi rolników, i da winnicę innym. Czyż nie pismo to odczytaliście: Kamień, który zdyskwalifikowali budujący, ten stał się głowicą narożnika; przez Pana stało się to i jest godne podziwu w oczach naszych? I szukali (jak) go chwycić, i przestraszyli się tłumu, poznali bowiem, że o nich (ten) przykład powiedział. I opuściwszy go odeszli”. (Według Marka 12, 7 – 12)

„On zaś zacząwszy odpowiadać rzekł: Siejącym dobre nasienie jest Syn Człowieka. Zaś polem jest świat. Zaś dobrym nasieniem, tymi są synowie królestwa. Zaś chwastami są synowie Złego, zaś wrogiem, (co posiał) je, jest oszczerca. Zaś żniwem spełnienie się wieku jest, zaś żniwiarzami zwiastunowie są. Jak więc zbierane są chwasty i ogniem spalane są, tak będzie w spełnieniu się wieku. Wyśle Syn Człowieka zwiastunów jego i zbiorą z królestwa jego wszelkie przyczyny upadków i czyniących bezprawie”. (Według Mateusza 13, 37 – 41)

Strona 3 z 26
Top