Bóg zna nasze trudy i cierpienia oraz walkę o dobro i prawdę Ap 2, 2 „Znam twoje czyny: trud i twoją wytrwałość, i to, że złych nie możesz znieść, i że próbie poddałeś tych, którzy zwą samych siebie apostołami, a nimi nie są, i żeś ich znalazł kłamcami”.

Bóg swoim prorokom objawia przyszłość Ap 1, 19 „Napisz więc to, co widziałeś, i to, co jest, i to, co potem musi się stać”.

 Jezus ma klucze śmierci i otchłani Ap 1, 18 b „i mam klucze śmierci i Otchłani”.

Jezus ukazuje, że jest Bogiem Wszechmogącym Ap 1, 18 a „Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków”.

Doświadczenie Boga sprawia, że padamy przed Jego obliczem Ap 1, 17 „Kiedym Go ujrzał, do stóp Jego upadłem jak martwy, a On położył na mnie prawą rękę, mówiąc: Przestań się lękać! Jam jest Pierwszy i Ostatni”.

Nawet w objawieniu się Pana Boga poznajemy Go po części Ap 1, 12 - 13 „I obróciłem się, by widzieć, co za głos do mnie mówił; a obróciwszy się, ujrzałem siedem złotych świeczników i pośród świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego, obleczonego w szatę do stóp i przepasanego na piersiach złotym pasem”.

Często, kiedy Bóg coś zleca rozkazuje swoim prorokom to zapisać i przekazać osobom, które wskazuje Ap 1, 11 „Co widzisz, napisz w księdze i poślij siedmiu Kościołom: do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardem, Filadelfii i Laodycei”.

Bóg mówi w różny sposób, objawiając Swoje słowo Ap 1, 10 „Doznałem zachwycenia w dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos”.

Bóg określa siebie, jako pierwsza i ostatnia litera alfabetu greckiego Ap 1, 8 „Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, Który jest, Który był i Który przychodzi, Wszechmogący”.

Na przyjęciu u sąsiada gospodarz pyta gościa:

- Dlaczego nie wziął pan ze sobą swojej żony?

- A... bo miała zły humor.

- Z jakiego powodu?

- Bo nie chciałem zabrać jej ze sobą na to przyjęcie.

Ps. Każdy, kto chce uderzyć drugiego zawsze „kij” znajdzie.