„I przysiągł jej [wiele]: (Cokolwiek) byś mnie poprosiła, dam ci, aż do połowy królestwa mego. I wyszedłszy powiedziała matce jej: Co poprosiłabym? Ta zaś powiedziała: Głowę Jana, chrzczącego. I wszedłszy zaraz z pośpiechem do króla, poprosiła mówiąc: Chcę, aby natychmiast dałeś mi na tacy głowę Jana Chrzciciela. I zasmuconym stawszy się król, z powodu przysiąg i leżących (przy stole), nie zechciał odrzucić jej”. (Według Marka 6, 23 – 26)

„I wtedy ogłoszę im, że: Nigdy (nie) poznałem was, odstępujcie ode mnie czyniący bezprawie. Każdy więc, który słucha mych słów tych i czyni je, podobny będzie mężowi rozsądnemu, który zbudował jego dom na skale. I spadł deszcz i przyszły rzeki i zadęły wiatry i napadły dom ów, i nie upadł, fundament miał bowiem na skale”. (Według Mateusza 7, 23 – 25)

„I (ten), (który posłał) mnie, Ojciec, ten zaświadczył o mnie; ani głos jego kiedykolwiek usłyszeliście, ani postać jego ujrzeliście, i słowa jego nie macie w was pozostającego, bo którego wysłał on, temu wy nie wierzycie. Badacie pisma, bo wam zdaje się, w nich życie wieczne mieć. I one są świadczące o mnie. I nie chcecie przyjść do mnie, aby życie mieliście”. (Według Jana 5, 37 – 40)

„I odpowiadając Szymon rzekł: Mistrzu, przez całą noc utrudziwszy się nic (nie) wzięliśmy, na zaś słowo twe spuszczę sieci. I to uczyniwszy zamknęli mnogość ryb wielką, rozdzierały się zaś sieci ich. I skinęli wspólnikom w drugiej łodzi, (by) przyszedłszy (pomogli) im. I przyszli, i wypełnili obie łodzie, tak że (Pogrążały się) one”. (Według Łukasza 5, 5 – 7)

„I (gdy stał się) dzień sposobny, kiedy Herod (na) urodziny (swoje) wieczerzę uczynił dostojnikom (swoim) i tysiącznikom i pierwszym Galilei; i (gdy weszła) córka (tej) jego Herodiady i (gdy zatańczyła), przypodobała się Herodowi, i razem leżącym (przy stole). Powiedział król dziewczynce: Poproś mnie, co byś chciała, i dam ci”. (Według Marka 6, 21 – 22)

„Nie każdy mówiący mi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebios, ale czyniący wolę Ojca mego w niebiosach. Liczni powiedzą mi w ów dzień: Panie, Panie, nie twoim imieniem prorokowaliśmy, i twoim imieniem demony wyrzuciliśmy, i twoim imieniem dzieła mocy liczne uczyniliśmy?” (Według Mateusza 7, 21 – 22)

„Ja zaś nie od człowieka świadectwo biorę, ale to mówię, aby wy zostaliście wybawieni. On był lampką zapaloną i ukazującą się, wy zaś chcieliście weselić się do godziny w świetle jej. Ja zaś mam świadectwo większe (niż) Jana. Bowiem dzieła, które dał mi Ojciec, abym(m) dopełnił je, te dzieła, które czynię, świadczą o mnie, że Ojciec mnie wysłał”. (Według Jana 5, 34 – 36)

„I zobaczył dwie łodzie stojące przy jeziorze. Zaś rybacy z nich wyszedłszy płukali sieci. Wszedłszy zaś do jednej (z) łodzi, która była Szymona, poprosił, (by) on od ziemi (odpłynął) trochę, usiadłszy zaś, z łodzi nauczał tłumy. Jak zaś przestał (mówić), powiedział do Szymona: Odpłyń na głębię i spuśćcie sieci wasze na połów”. (Według Łukasza 5, 2 – 4)

„Sam zaś Herod wysławszy, chwycił Jana i związał go w strażnicy z powodu Herodiady, żony Filipa, brata jego, bo ją poślubił. Mówił bowiem Jan Herodowi, że: Nie jest dozwolone ci mieć żonę brata twego. Zaś Herodiada miała urazę (do) niego i chciała go zabić, i nie mogła. Bowiem Herod bał się Jana, wiedząc (że) on mąż sprawiedliwy i święty, i ochraniał go; i słuchając go wiele, był w niepewności i z przyjemnością go słuchał”. (Według Marka 6, 17 – 20)

„Z owoców ich poznacie ich. (Czy) zbierają z cierni winne grona lub z ostu figi? Tak każde drzewo dobre owoce piękne czyni, zaś zepsute drzewo owoce złe czyni. Nie może drzewo dobre owoców złych czynić, ani drzewo zepsute owoców pięknych czynić. Każde drzewo nie czyniące owocu pięknego wycinane jest i w ogień rzucane jest. Zatem z owoców ich poznacie ich”. (Według Mateusza 7, 16 – 20)