„I mówi mu Jezus: Patrzaj, nikomu (nie) powiedziałbyś, ale odejdź siebie pokaż kapłanowi i ofiaruj dar, który nakazał Mojżesz, na świadectwo im. (Gdy wszedł) zaś on do Kafarnaum, podszedł do niego setnik prosząc go i mówiąc: Panie, sługa mój jest złożony w domu sparaliżowany, okropnie nękany. I mówi mu: Ja przyszedłszy uzdrowię go”. (Według Mateusza 8, 4 – 7)

 „Towarzyszył zaś mu tłum liczny, bo oglądali znaki, które czynił na chorujących. Wszedł zaś na górę Jezus i tam siedział z uczniami jego. Była zaś blisko Pascha, święto Judejczyków. Podniósłszy więc oczy Jezus i ujrzawszy, że liczny tłum przychodzi do niego, mówi do Filipa: Skąd kupimy chleby, aby zjedli ci?” (Według Jana 6, 2 – 5)

„I on nakazał mu nikomu (nie) powiedzieć, ale: Odszedłszy pokaż się kapłanowi i ofiaruj za oczyszczenie twe, jako nakazał Mojżesz, na świadectwo im. Rozeszło się zaś bardziej słowo o nim i schodziły się tłumy liczne słuchać i być uzdrawianymi ze słabości ich. On zaś był usuwający się na pustkowia i modlący się”. (Według Łukasza 5, 14 – 16)

„I mówi im: Chodźcież wy sami osobno na puste miejsce i odpocznijcie trochę. Byli bowiem przychodzący i odchodzący liczni i ani zjeść mieli czas. I odeszli w łodzi na puste miejsce na (osobności). I zobaczyli ich odchodzących, i poznali liczni, i pieszo ze wszystkich miast zbiegli się tam i wcześniej przyszli (od) nich”. (Według Marka 6, 31 – 33)

„Był bowiem nauczający ich jak władzę mający i nie jak uczeni w piśmie ich. (Gdy zeszedł) zaś (on) z góry, (zaczęły towarzyszyć) mu tłumy liczne. I oto trędowaty podszedłszy kłaniał się mu mówiąc: Panie, jeśli zechciałbyś, możesz mnie oczyścić. I wyciągnąwszy rękę dotknął go mówiąc: Chcę, zostań oczyszczony. I zaraz oczyszczony został jego trąd”. (Według Mateusza 7, 29 – 8, 3)

„(Niech) nie zdaje się wam, że ja oskarżę was do Ojca. Jest oskarżający was Mojżesz, w którym wy położyliście nadzieję. Gdyby bowiem wierzyliście Mojżeszowi, uwierzylibyście mi, o bowiem mnie on napisał. Jeśli zaś jego pismom nie wierzycie, jak moim słowom uwierzycie? Po tym odszedł Jezus poza morze Galilei, Tyberiady”. (Według Jana 5, 45 – 6, 1)

„i doprowadziwszy łodzie do ziemi, opuściwszy wszystko zaczęli towarzyszyć mu. I stało się, (gdy) (był) on w jednym (z) miast, i oto mąż pełen trądu. Zobaczywszy zaś Jezusa, upadłszy na twarz, błagał go mówiąc: Panie, jeśli zechcesz, możesz mnie oczyścić. I wyciągnąwszy rękę dotknął go mówiąc: Chcę, zostań oczyszczony. I zaraz trąd odszedł od niego”. (Według Łukasza 5, 11 – 13)

„I zaraz wysławszy król kata, nakazał przynieść głowę jego. I odszedłszy ściął głowę mu w strażnicy i przyniósł głowę jego na tacy, i dał ją dziewczynce, i dziewczynka dała ją matce jej. I usłyszawszy uczniowie jego przyszli i zabrali zwłoki jego i położyli je w grobowcu. I zbierają się wysłannicy przy Jezusie, i oznajmili mu wszystko, ile uczynili i ile nauczali”. (Według Marka 6, 27 – 30)

„I każdy słuchający mych słów tych i nie czyniący ich, podobny będzie mężowi głupiemu, który zbudował jego dom na piasku. I spadł deszcz i przyszły rzeki i zadęły wiatry i uderzyły dom ow, i upadł i był upadek jego wielki. I stało się, kiedy zakończył Jezus słowa te, zdumiewały się tłumy na naukę jego”. (Według Mateusza 7, 26 – 28)

„Chwały od ludzi nie biorę, ale poznałem was, że miłości Boga nie macie w sobie. Ja przyszedłem w imieniu Ojca mego i nie przyjmujecie mnie. Jeśli inny przyjdzie w imieniu własnym, tego przyjmiecie. Jak możecie wy uwierzyć, chwałę od siebie nawzajem biorący, i chwały od jedynego Boga nie szukacie?” (Według Jana 5, 41 – 44)