Surowe Słowo - czyli fragmenty Pisma Św. interlinearnego (1205)

„Surowe” Słowo, czyli fragment Pisma Świętego interlinearnego – godz. 15:00

Zaznaczając w swojej aplikacji ten dział, codziennie o godz. 15:00, otrzymasz fragment Słowa Bożego w oryginalnym - surowym tłumaczeniu z języka greckiego.

np. „Na początku było Słowo, i Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono (to) było na początku u Boga. Wszystko przez nie stało się i bez niego (nie) stało się ani jedno. Które stało się w nim, życie(m) było, i życie było światłem ludzi. I światło w ciemności ukazuje się i ciemność go nie opanowała”. (Według Jana 1, 1 – 5)

„Przybywszy zaś do Jeruzalem, zostali przyjęci przez (społeczność) wywołanych i wysłanników, i starszych. Oznajmili, jakie Bóg uczynił z nimi. Powstali zaś niektórzy ze stronnictwa faryzeuszów, (ci którzy uwierzyli), mówiąc, że trzeba obrzezywać ich, nakazywać także strzec Prawo Mojżesza”. (Dokonania wysłanników 15, 4 – 5)
„I jacyś zszedłszy z Judei, nauczali braci, że: Jeśli nie dacie się obrzezać zwyczajem Mojżesza, nie możecie zostać zbawieni. (Kiedy stała się) zaś zwada i poszukiwanie nie małe Pawlowi i Barnabie względem nich, zadecydowali, (aby) wchodzić Paweł i Barnaba, i niektórzy inni z nich do wysłanników i starszych w Jeruzalem co do szukania tego. (Ci) więc wyprawieni przez (społeczność) wywołanych przechodzili Fenicję i Samarię, opowiadając (o) nawracaniu się pogan. I czynili radość wielką wszystkim braciom”. (Dokonania wysłanników 15, 1 – 3)
„I przeszedłszy Pizydię, przyszli do Pamfilii. I powiedziawszy w Perge słowo zeszli do Attalii. I stamtąd odpłynęli do Antiochii, skąd byli przekazani łaską Boga do dzieła, które wypełnili. Przybywszy zaś i zebrawszy (społeczność) wywołanych, oznajmiali, jakie uczynił Bóg z nimi i że otwarł poganom podwoje wiary. Przebywali zaś czas nie mały razem z uczniami”. (Dokonania wysłanników 14, 24 – 28)
„Ogłosiwszy dobrą nowinę miastu owemu i uczyniwszy uczniami dość licznych, wrócili do Listry, i do Ikonium, i do Antiochii, utwierdzając dusze uczniów, zachęcając, (aby) trwać w wierze i że przez liczne utrapienia trzeba, (aby) my wejść do królestwa Boga. Wybrawszy przez wyciągnięcie rąk zaś im w (społecznościach) wywołanych starszych, pomodliwszy się wśród postów, podali ich Panu, w którego uwierzyli”. (Dokonania wysłanników 14, 21 – 23)
„Przyszli zaś z Antiochii i Ikonium Judejczycy, i przekonawszy tłumy i ukamienowawszy Pawła, ciągnęli na zewnątrz miasta, sądząc, (że) on umrzeć. (Kiedy otoczyli kołem) zaś uczniowie go, wstawszy wszedł do miasta. I (tego) nazajutrz wyszedł razem z Barnabą do Derbe”. (Dokonania wysłanników 14, 19 – 20)
„Usłyszawszy zaś wysłannicy Barnaba i Paweł, rozdarłszy szaty ich, wskoczyli w tłum, krzycząc i mówiąc: Mężowie, dlaczego to czynicie? I my mającymi podobne doznania jesteśmy do was ludźmi, głoszącymi dobrą nowinę, (aby) wy od tych czczych zawracać do Boga żyjącego, który uczynił niebo i ziemię, i morze, i wszystkie (te) w nich; który w przeszłych pokoleniach pozwalał, (aby) wszystkie ludy iść drogami ich; jednakże nie nie poświadczonym siebie pozostawił, dobro czyniąc, z nieba wam deszcze dając i pory owoconośne, nasycając pokarmem i weselem serca wasze. I to mówiąc z trudem uspokoili tłumy, (aby) nie zabijać na ofiarę im”. (Dokonania wysłanników 14, 14 – 18)
„Tłumy zobaczywszy, co uczynił Paweł, podniosły głos ich, po likaońsku mówiąc: Bogowie upodobnieni (do) ludzi zeszli do nas. Nazywali Barnabę Zeusem, zaś Pawła Hermesem, skoro on był (tym) dowodzącym słowem. Kapłan Zeusa, (tego) będącego przed miastem, byki i girlandy do wrót przyniósłszy razem z tłumami, chciał zabijać na ofiarę”. (Dokonania wysłanników 14, 11 – 13)
„I pewien mąż niemocny w Listrze (co do) nóg siedział, chromy od łona matki jego, który nigdy (nie) zaczął chodzić. Ten usłyszał Pawła mówiącego, który popatrzywszy wprost na niego i zobaczywszy, że ma wiarę, (aby) zostać zbawionym, powiedział wielkim głosem: Podnieś się na nogi twe wyprostowany. I skoczył i chodził”. (Dokonania wysłanników 14, 8 – 10)
„Została rozdarta zaś mnogość miasta, i ci byli razem z Judejczykami, ci zaś razem z wysłannikami. Gdy zaś stało się poruszenie pogan i Judejczyków razem z panującymi (nad) nimi, (aby) obrazić i obrzucić kamieniami ich, dostrzegłszy zbiegli do miast Likaonie: Listry i Derbe i okolicy. I tam głoszącymi dobrą nowinę byli”. (Dokonania wysłanników 14, 4 – 7)
„Stało się zaś w Ikonium według tego samego, (że) wejść oni do synagogi Judejczyków i powiedzieć tak, że uwierzyć (z) Judejczyków i Hellenów wielka mnogość. (Ci) zaś, (którzy nie ulegli), Judejczycy wzbudzili i uczynili złymi dusze pogan przeciw braciom. Dość duży więc czas przebyli mówiąc otwarcie z powodu Pana, świadczącego za słowem łaski Jego, dającego, (aby) znaki i cudy stawać się przez ręce ich”. (Dokonania wysłanników 14, 1 – 3)

Top