„Teraz raduję się w cierpieniach za was i wyrównuję braki utrapień Pomazańca w ciele mym za ciało Jego, którym jest (społeczność) wywołanych, której stałem się ja sługą według szafarzowania Boga, (tego) danego mi względem was, (aby) wypełnić słowo Boga, tajemnicę, (tę) zakrytą od wieków i od pokoleń teraz zaś została uczyniona widoczną świętym Jego, którym zechciał Bóg dać poznać, czym bogactwo chwały tajemnicy tej wśród pogan, którą jest Pomazaniec w was, nadzieja chwały, którego my zwiastujemy, kładąc do rozumu każdemu człowiekowi i nauczając każdego człowieka w całej mądrości, aby przy postawiliśmy każdego człowieka (jako) dojrzałego w Pomazańcu; ku czemu i trudzę się walcząc według działania Jego, (tego) działającego we mnie w mocy”. (Do Kolosan 1, 24 – 29)