„Wszyscy bowiem synami Boga jesteście przez wiarę w Pomazańcu Jezusie. Jacy bowiem w Pomazańca daliście się zanurzyć, Pomazańca wdzialiście na siebie; nie jest Judejczyk ani Hellen, nie jest niewolnik ani wolny, nie jest męskie i żeńskie; wszyscy bowiem wy jednym jesteście w Pomazańcu Jezusie. Jeśli zaś wy Pomazańca, zatem Abrahama nasieniem jesteście, według obietnicy dziedziczącymi”. (Do Galatów 3, 26 – 29)

Nie oznacza to bynajmniej, że można robić co się chce, byle by wezwać imienia Pańskiego. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 10, 13 „Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony”.

„Przecież pieniądze, które znaleźliśmy na wierzchu naszych torb, przynieśliśmy ci z Kanaanu. Jakże więc mielibyśmy dopuszczać się kradzieży złota lub srebra w domu twego pana? 9 U którego z twoich sług znajdzie się [ów puchar], ten niechaj umrze; my zaś, mój panie, staniemy się twoimi niewolnikami!» 10 A on rzekł: «Istotnie, powinno tak być, jak mówicie. Jednakże ten, u którego [puchar] się znajdzie, zostanie niewolnikiem, wy zaś będziecie wolni od winy». 11 Wtedy pospiesznie każdy z nich zdjął swoją torbę, postawił na ziemię i otworzył ją”.

„Przed zaś przyjść wiara pod Prawem byliśmy pilnowani współzakluczani ku mająca nastąpić wiara zostać objawiona. Tak że Prawo wychowawcą naszym stało się ku Pomazańcowi, aby dzięki wierze zostalibyśmy uznani za sprawiedliwych; (kiedy przyszła) zaś wiara, już nie pod wychowawcą jesteśmy”. (Do Galatów 3, 23 – 25)

Do czasu przyjścia Jezusa istniał ogromny problem pogardzania człowiekiem ze względu na przynależność. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 10, 12 „Nie ma już różnicy między Żydem a Grekiem. Jeden jest bowiem Pan wszystkich. On to rozdziela swe bogactwa wszystkim, którzy Go wzywają”.

„Zaledwie jednak wyszli z miasta i jeszcze nie uszli daleko, Józef rzekł do przełożonego domu: «Podąż co prędzej za nimi. A gdy ich dogonisz, powiedz im: Czemu odpłaciliście złem za dobro? 5 Wszak , ten, z którego pija pan mój i z którego potrafi wróżyć. Źle postąpiliście, dopuszczając się takiego czynu!» 6 Gdy [ten] dogonił ich i powiedział im to, 7 rzekli: «Jak możesz, panie mój, mówić takie rzeczy? Dalekie jest od sług twoich takie postępowanie!”

„Więc Prawo przeciw obietnicom [Boga]? Nie może stać się; jeśli bowiem zostałoby dane Prawo mogące ożywić, istotnie dzięki Prawu byłoby usprawiedliwienie. Ale współzakluczyło Pismo wszystko pod grzechem, aby obietnica dzięki wierze (w) Jezusa Pomazańca zostałaby dana wierzącym”. (Do Galatów 3, 21 – 22)

Paweł pokazuje wiarę, jako ważną rzeczywistość w życiu ucznia. ks. Rafał Jarosiewicz
Rz 10, 11 „Wszak mówi Pismo: Żaden, kto wierzy w Niego, nie będzie zawstydzony”.

„Po czym polecił zanieść im ze swego stołu porcje; porcja dla Beniamina była pięciokrotnie większa. Oni zaś ucztując z nim rozweselili się pod wpływem wina. (44) 1 Tymczasem [Józef] dał takie polecenie przełożonemu swego domu: «Napełnij torby tych ludzi żywnością, ile tylko zdołają unieść, i powkładaj pieniądze na wierzch do torby każdego. 2 Mój zaś puchar srebrny włożysz na wierzch torby najmłodszego oprócz pieniędzy za zboże». [Przełożony] uczynił tak, jak mu Józef rozkazał. 3 O świcie wyprawiono ich wraz z ich osłami w drogę”.

„Czym więc Prawo? Przestępstw gwoli zostało przyłączone, aż do kiedy przyszłoby nasienie, dla którego jest obiecane, rozporządzone przez zwiastunów w ręku pośrednika. Zaś pośrednik jednego nie jest, zaś Bóg jeden jest”. (Do Galatów 3, 19 – 20)